مدرسه شیلیایی نوشته سباستین ایرارازاوال از یک ارگ محصور شده سرنخ می گیرد

خوشه های ساختمان محصور شده توسط یک دیوار بلند و سفید به شکل آموزش پردیس برای کودکان دارای معلولیت که توسط استودیوی شیلیایی Sebastián Irarrázaval Arquitectos طراحی شده است.

The Juan Luis Undurraga Integral Stimulation Center is located in Talagante, a town on the outskirts of سانتیاگو.

این مدرسه برای مراقبت و آموزش کودکان با طیف وسیعی از معلولیت ها از جمله اوتیسم، سندرم داون و صرع شدید طراحی شده است. به سفارش بنیاد ایزابل آنینات اچازارتا، یک موسسه خیریه در سال 1986 شروع به کار کرد.

“Through its initiatives, this institution seeks to contribute to generating positive changes that translate into a better quality of life for the community,” said سباستین ایرارازاوال، که یک استودیوی همنام را در سانتیاگو رهبری می کند.

معمار متهم شد طراحی مجموعه‌ای از امکانات - کلاس‌های درس، آزمایشگاه‌ها، یک سالن ورزشی، یک کلیسای کوچک و یک استخر شنای گرم - برای یک سایت بزرگ L شکل.

ایرارازاوال در حالی که طرح پردیس را طراحی می کرد، از حکاکی هایی الهام گرفت که توسط ادواردو چیلیدا، هنرمند باسکی قرن بیستم که آثار انتزاعی او روابط فضایی را بررسی می کرد.

به طور کلی، Irarrázaval به دنبال دستیابی به تنوع در محوطه دانشگاه از طریق سه عنصر بود: تعادل بین تکرار و تفاوت، تناوب فضاهای پر و خالی، و درمان نور.

این مجموعه ۳۱۰۰ متر مربعی از مجموعه‌ای از ساختمان‌ها و بخش‌هایی از فضای باز تشکیل شده است. برای فراهم کردن فضایی امن و مطمئن محیط، محوطه دانشگاه توسط یک دیوار بلند و سفید احاطه شده است.

معمار گفت: «ما پیشنهاد دادیم که برنامه‌های متنوع و متفاوت را به شیوه ارگ ​​حصاردار اجرا کنیم که محیطی حفاظت‌شده برای کودکان فراهم کند.

این مجموعه به صورت غیر خطی طراحی شده است که منجر به انواع مختلف حرکت می شود. معمار گفت: برخی از مسیرهای گردش دارای کیفیت هزارتویی هستند، در حالی که برخی دیگر سلسله مراتبی و منظم تر هستند.

ساخته شده از بتن سفید رنگ، خوشه های ساختمان گروه های مختلف دانشجویی را در خود جای داده است. ساختمان‌هایی که برای کودکان با چالش‌های جسمی و شناختی شدید در نظر گرفته شده است، در نزدیک‌ترین نقطه به استخر قرار دارند.

در داخل، اتاق‌ها تزئینات ساده‌ای مانند دیوارهای سفید، کابینت‌های چوبی و کف‌پوش بتنی سبز رنگ دارند. پنجره های سقفی در اتاق‌ها و راهروها نور روز را وارد می‌کنند و به ایجاد تداخل ریتمیک نور و سایه کمک می‌کنند.

دیوار محیطی که چندین متر بالا می رود، با سوراخ های کوچک و گرد سوراخ شده است که الگوهای نقطه ای از نور را در مجموعه ایجاد می کند.

مدرسه دارای دو ورودی کلیدی است که هر دو با حجم های مستطیلی که به سمت بالا کشیده شده اند مشخص شده اند. ورودی اصلی در کنار ساختمان اداری است، در حالی که ورودی دوم در نزدیکی نمازخانه قرار دارد.

معمار گفت: "هر دو مکان با برج هایی مشخص شده اند که نه تنها نقش فعالی را به عنوان نقاط بصری جهت گیری ایفا می کنند، بلکه نمادی از قدرت های مدنی و مذهبی هستند که در پشت پایه قرار دارند."

سایر امکانات آموزشی در شیلی عبارتند از a مرکز نوآوری دانشگاه توسط Pezo von Ellrichshausen که دارای دیوارهای منحنی و حفره های دایره ای است، و a مدرسه بازسازی شده توسط معماران Guillermo Hevia García و Nicolás Urzúa Soler که دارای نورگیرهای بزرگ و یک آلاچیق با دیوارهای شیشه ای است.

عکاسی توسط کریستوبال پالما.

پست مدرسه شیلیایی نوشته سباستین ایرارازاوال از یک ارگ محصور شده سرنخ می گیرد به نظر می رسد برای اولین بار در دیژین.