Let’s go in to the actual main focus of your work, the main keyword, you like, Neurosustainability. How would you explain it, Mohamed, to somebody who’s hearing that for the first time?
بله. اول از همه، مغز یک چیز ثابت و تغییرناپذیر نیست. بنابراین همیشه در حال تغییر است و برخی از تغییرات را میتوان در مدت زمان واقعی مشاهده کرد، برخی دیگر را در درازمدت، اما در حال تغییر است. بنابراین مغز وقتی به طور طبیعی در حال تغییر است، به شکلی مثبت در حال تغییر است. محیط.
So when we use the word sustainability for preserving the planet, it has to be inclusive and include the brain as well. So that was my intention to highlight your sustainability as a way of living, building and sustaining the health at different levels. We can say cognitive, mental and more, but it is an inclusive word that also challenges existing paradigms. And also because
کلمه عصبی معماری که بیش از حد مورد استفاده قرار میگیرد، جهت متفاوتی را در پیش میگیرد و عمدتاً بر فرآیندهای شناختی تمرکز دارد و بیشتر رفتاری است. بنابراین فکر کردم که به یک کلمه کلیدی جدید نیاز داریم که چیزی را که نادیده گرفته شده یا به آن توجه زیادی نشده است، برجسته کند، با وجود اینکه همانطور که در دوران قرنطینه دیدیم، بسیار حیاتی است.
... یک مقاله کوتاه و گزیدهای از بخش اول است پادکست از یک مینی سریال که با محمد هشام خلیل از دانشگاه کمبریج ساخته شده است.
برای شنیدن کامل این قسمت ۲۶ دقیقهای، به آدرس زیر مراجعه کنید:
