S3, E6: Portrait to Landscape-یک استراتژی منظره برای تنظیم مجدد آینده ما، الکساندرا استید در کتاب نوآورانه اش، قسمت 1

This transcript has been generated using AI.

[00:00:00] سخنران A: Constructive Voices, the podcast for the construction people with news, views and expert interviews.

رقصنده شارلوت: این شارلوت رقصنده برای صداهای سازنده است. اپیزود امروز الکساندرا استد، که در فهرست نهایی جایزه سر دیوید آتنبرو قرار گرفت، حضور دارد و تعهد خود را برای حفظ و تقویت تنوع زیستی و اکوسیستم ها برجسته می کند.

او یک معمار منظر مشهور و برنده جوایز متعدد و نویسنده پرتره کتاب پیشگامانه در یک استراتژی منظر برای تغییر چارچوب آینده ما است.

[00:00:32] ماکسول آلوز: این ماکسول آلوز است، همچنین برای خوشامدگویی به شما در اولین سری کتاب‌های Constructive Voices آمده است.

جوآن پروفت، دستیار مدیر پردیس برنامه ریزی جامعه به اضافه برنامه ریزی جامعه در دانشگاه بریتیش کلمبیا، درباره این کتاب، الکساندرا، گفت.

[00:00:46] رقصنده شارلوت: Stead با ایجاد یک تغییر اساسی در رابطه ما با طبیعت از منظر پرتره سلفی گرا به چشم انداز منظره فراگیرتر، استدلال قانع کننده، به خوبی تحقیق شده و پرشور برای تضمین آینده ای برای زندگی روی زمین ارائه می دهد.

[00:01:00] ماکسول آلوز: این قسمت اولین قسمت از یک سری چهار قسمتی است که عمیقاً در پرتره کتاب پیشگامانه به یک استراتژی منظره برای بازنگری آینده ما می پردازد.

[00:01:08] رقصنده شارلوت: The author has generously offered ten books for our giveaway. Be sure to check out the information on the constructive Voices website constructive dash voices.com and on social media – hosted by Jackie de Burca

[00:01:24] جکی دی برکا: بنابراین من واقعا هیجان زده هستم که الکساندرا استید امروز با ما باشد. او نویسنده یک کتاب شگفت انگیز است که من کاملاً در آن انبوهی از مرواریدهای حکمت را یافته ام. او یک معمار منظره پرشور است که تعهد بسیار عمیقی به قدرت دگرگون کننده مناظر دارد. حالا، او نویسنده کتابی است که من به آن اشاره کردم. من این عنوان را به شما نمی دهم زیرا عنوان کاملاً خاص است و ترجیح می دهم الکساندرا خودش در مورد آن صحبت کند. با این حال، درست در ابتدای یکی از بررسی‌هایی که با آن مواجه شدم، الکساندرا استید استدلالی قانع‌کننده، کاملاً تحقیق شده و پرشور برای تضمین آینده‌ای برای زندگی روی زمین با ایجاد یک تغییر اساسی در رابطه ما با طبیعت از یک پرتره سلفی‌گرا ارائه می‌کند. چشم انداز به چشم انداز چشم انداز همه جانبه تر. اول از همه، الکساندرا، می‌خواهم از شما تشکر کنم که امروز اینجا هستید. و اگر می خواهید فقط در مورد اینکه چه شخصی و چه از نظر حرفه ای هستید توضیح دهید.

[00:02:29] الکساندرا استید: اوه، متشکرم، جکی. صحبت کردن با شما بسیار لذت بخش است.

درست است، خوب، از نظر شخصی و حرفه ای. من عاشق طبیعت، عاشق هنر و همچنین مادر دو پسر هستم که آنها را دوست دارم.

و من فکر می کنم که همه اینها برای من به هم مرتبط است. من الان حدود 25 سال است که معمار منظر هستم و الان هم مثل همیشه به آن علاقه دارم. این به من اجازه داد تا عشقم به هنر را به چیزی که فکر می‌کنم نفیس‌ترین رسانه است ببرد. و این کار با خود زمین و مجسمه سازی و همکاری با دنیای زنده برای خلق این آثار هنری زنده است که من آن را می بینم. پس این چیزی است که من واقعاً به آن علاقه دارم.

[00:03:23] جکی دی برکا: من فقط باید در مورد تصاویر شما در کتاب نظر بدهم. آنها کاملاً فوق العاده هستند.

[00:03:28] الکساندرا استید: آه، از شما بسیار متشکرم. من آنها را برای روشن کردن ایده ها، حتی برای خودم، اما برای دیگران، واقعاً مفید می دانم.

[00:03:37] جکی دی برکا: حتما حتما. پس بیایید کمی در مورد سابقه حرفه ای شما صحبت کنیم. شما علاوه بر اینکه یک نویسنده هستید، تمرین خاص خود را دارید، بنابراین اجازه دهید کمی بیشتر در مورد آن سمت شما کشف کنیم.

[00:03:52] الکساندرا استید: درست. خب همانطور که گفتم الان حدود 25 سال است که در زمینه معماری منظر هستم. من در دانشگاه بریتیش کلمبیا در ونکوور تحصیل کردم، جایی که قبلاً مدرک هنر را گرفته بودم. و سپس تصمیم گرفتم که می‌خواهم هنرم را به نوعی به عرصه عمومی و در چشم‌انداز تبدیل کنم تا آنچه را که به‌عنوان تعاملی‌ترین و تجربی‌ترین آثار هنری می‌بینم، بسازم.

و بنابراین من ۲۵ سال است که این کار را انجام می‌دهم. در ابتدا، من در بخش مسیرهای سبز شهر ونکوور کار می‌کردم، که در آن روزها ایده بسیار نوآورانه‌ای برای ایجاد پل ارتباطی بود. مهندسی and planning, and then to bring landscape and arthem into that, to create cycling and pedestrian routes through the whole city. So to create a network of these green and beautiful routes that people could travel through the city on. So I did that for a few years, and then I moved to London 20 years ago, and I worked in a variety of practices there. I first worked in an urban design practice. Then I worked with a wonderful landscape architect named Martha Schwartz and ended up running her studio in London.

و سپس به دنبال آن، من با Aecom کار کردم، و استودیوی طراحی را در آنجا اداره کردم، و فرصت بزرگی در آنجا داشتم تا در سطح بین المللی کار کنم و کار در مقیاس بسیار بزرگ را تجربه کنم. پروژه هایی که انجام دادیم بسیار بزرگ بود. و بنابراین، وقتی تمرین شخصی خود را به نام Urban در سال 2013 شروع کردم، تمام آن نوع تجربه را با خودم آوردم. و این کار را انجام دادم زیرا به ایجاد محیط هایی برای آوردن زیبایی و شادی به زندگی روزمره مردم علاقه زیادی داشتم.

بنابراین این چیزی است که من از آن زمان روی آن کار کرده ام.

[00:05:48] جکی دی برکا: خب، بله، چه داستان شگفت انگیزی. و اول از همه چه چیزی شما را به نوشتن کتاب واداشت؟ زیرا مطمئناً تا این لحظه زندگی حرفه ای بسیار شلوغ و رنگارنگی را ترسیم کرده اید.

[00:06:01] الکساندرا استید: آره. خوب، فکر می کنم خیلی خوش شانس هستم که تیم بسیار خوبی دارم که با من در Urban کار می کنند. و بنابراین من احساس کردم که شرکت در مکانی است که در آن بسیار روان کار می کند. من افراد بسیار خوبی داشتم که پروژه‌ها را رهبری می‌کردند، و فکر می‌کردم، خوب، اکنون فرصتی است که می‌توانم روی کتابی کار کنم، کاری که چند سالی بود می‌خواستم انجام دهم. و فکر می‌کنم واقعاً داشتم فشار زمان و ایده‌هایی را که فکر می‌کردم باید خیلی سریع و فوری در جهان منتشر شوند، احساس می‌کردم، زیرا کتاب واقعاً یک فراخوان برای عمل است. و فکر کردم اگر الان این کار را نکنم، فرصت را از دست خواهم داد.

بنابراین من در مورد آن احساس فوریت کردم، و تصمیم گرفتم، خوب، خوب، من امسال را می گذرانم، که، می دانید، اساساً حدود یک سال بود، که من انرژی زیادی را برای کتاب در این کتاب صرف کردم. در همان زمان در تمرین کار می کردم، اما سال پرمشغله ای بود.

[00:07:02] جکی دی برکا: بله، من کاملا می توانم از آن قدردانی کنم. حالا برسیم به چون من عمداً ایده قرار دادن عنوان را در ابتدای کتاب شما حذف کردم، زیرا عنوان بسیار خاص است. عنوان کتاب شما چیست و درباره چیست؟ الکساندرا؟

[00:07:17] الکساندرا استید: درست. خوب، به آن می‌گویند پرتره به منظره، یک استراتژی منظره برای چارچوب‌بندی مجدد آینده ما.

And so the phrase portrait to landscape became a defining phrase for me, and it helped me sort of hinge everything in the book on that perspective. So really, portrait to landscape, for me, means two things. One is a shift in our perspective from looking at things, kind of. You know, if you understand a portrait orientation, it’s vertical and really focusing on ourselves and then flipping to a landscape orientation that’s much broader. And it’s a wide angle landscape lens where you include the living world around you, your environment, and your context. So that’s one way that I envision that phrase. But also, to me, it means flipping from just looking at ourselves. So a very kind of inward focused, more selfish gaze outwards to the fuller community. And not just the community of people around us, but the full community of life that is so often ignored by all of our economic structures, our financial structures, our political structures. That full community of life is often just ignored and seen as something to support us rather than support us financially or in terms of what we can extract and take from it, rather than thinking about how we are so interconnected. So that’s really what I wanted to convey in that phrase, portrait to landscape, as a shift in our perspective and in our worldview.

[00:09:16] جکی دی برکا: خوب، در حال حاضر، من فکر می کنم که عنوان واضح است که کاملاً درخشان است، و کتاب کاملاً درخشان است. اما برای کسانی که آن را در یک توضیح خیلی سریع نخوانده اند، در مورد elevator pitch چیست؟

[00:09:34] الکساندرا استید: خوب، همانطور که عنوان می گوید، این یک استراتژی چشم انداز برای تغییر چارچوب آینده ما است. بنابراین من یک معمار منظر هستم. آنچه من می دانم چگونه بنویسم استراتژی های چشم انداز است. من واقعاً بلد نیستم کتاب بنویسم.

بنابراین کاری که انجام دادم این بود که کتاب را به عنوان یک استراتژی چشم انداز قاب کردم. من یک چشم انداز برای اینکه چگونه می توانیم یک خاک خاکی جدید ایجاد کنیم ارائه کردم. سپس رفتم تا وضعیت پایه و وضعیت فعلی خود را توصیف کنم.

من نگاه کردم که چگونه به این وضعیت فعلی رسیدیم. و سپس کتاب توضیح می‌دهد که چگونه اکنون می‌توانیم آن موقعیت فعلی را به چیزی بسیار زیباتر و بسیار سالم‌تر و یکپارچه‌تر تبدیل کنیم.

و من این کار را با تشریح اصول طراحی که معمولاً در یک استراتژی منظر انجام می‌دهم انجام می‌دهم و سپس از آنجا به پنج اقدام کلیدی می‌روم که ما به‌عنوان افراد، جوامع، ملت‌ها و به‌عنوان یک بشریت جهانی می‌توانیم انجام دهیم تا ما را به سمت آن سوق دهد. آینده ای مثبت تر و امیدوارکننده تر و احیاکننده تر.

[00:10:51] جکی دی برکا: خارق العاده. اکنون، الکساندرا را مخاطب کتاب خود چه کسانی می‌دانید؟

[00:10:57] الکساندرا استید: خب، من نمی‌خواستم آن را فقط برای طراحان دیگر بنویسم، اغلب به عنوان یک معمار منظر، من به نوعی با معماران منظر دیگر در کنفرانس‌هایمان، در مراسم اهدای جوایز، در وبینارها، این جور چیزها صحبت می‌کنم. . و همه ما چیزهای بسیار مشابهی را درک می کنیم، شاید برخی از آنها اختلاف نظر داشته باشند. اما مطمئناً، می‌دانید، وقتی این کار را انجام می‌دهم، در حال حاضر با افراد تبدیل شده صحبت می‌کنم. و کاری که من واقعاً می خواستم انجام دهم این بود که به بقیه جهان توضیح دهم که چرا منظره بسیار مهم است. و در حال حاضر، من نمی بینم که این منظره واقعاً در مطبوعات مورد توجه قرار گیرد.

مطمئناً از نظر دنیای توسعه توجه زیادی ندارد. و چیزی که می خواستم مردم بفهمند این است که چرا و چگونه باید اهمیت دهند. چقدر از نظر امکانات مهم است.

و اگر روی آن تمرکز کنیم، چگونه می‌توانیم بر بسیاری از چالش‌های زیست‌محیطی کنونی خود غلبه کنیم. اما فراتر از این است. همچنین در بسیاری از چالش‌های اجتماعی و چالش‌های اقتصادی ما نیز گسترش می‌یابد. بنابراین من می‌خواستم مردم وقتی که به آن توجه می‌کنیم و وقتی واقعاً روی آن از نظر توسعه انسانی تمرکز می‌کنیم، همه این فواید شگفت‌انگیز را ببینند.

[00:12:27] جکی دی برکا: So, of course, we’re recording this in May of 2024, and it’ll be released in June of 2024. But, you know, people tend to listen to these podcasts for years afterwards. So that’s why I’m marking the date. No other reason for it. But at this time, we’re only a few months after the law, the biodiversity neck gain laws come out in England. And in a sense, that’s like, okay, that’s a little bit of.

این کمی اعتراف است که، بسیار خوب، ما باید چشم انداز را در نظر بگیریم، وقتی که اکنون می رویم تا پیشرفت هایی را انجام دهیم، زیرا واقعاً به شدت به هم ریخته ایم و اکنون باید کاری انجام دهیم. در حالی که کافی نیست، چیزی است. و من حدس می‌زنم، می‌دانی، حدس می‌زنم که این ما را به نوعی به این سمت می‌آورد. مثل این درک کوچک است. و در حالی که، همانطور که می‌گویم، فکر نمی‌کنم اصلاً کافی باشد، اما ما را به پرسش بزرگی مانند انسانیت و رابطه با طبیعت می‌رساند. ما به مرحله‌ای رسیده‌ایم که فکر می‌کنیم باید قانونی وضع کنیم تا کاری را انجام دهیم که تفاوت کوچکی ایجاد کند، نه لزوماً حتی یک تفاوت بزرگ. این سوال بزرگی را مطرح می کند که رابطه فعلی ما با طبیعت چیست؟ شما چی فکر میکنید؟

[00:13:36] الکساندرا استید: Well, thank you for bringing up the biodiversity net gain because as you say, that really is a significant step forward. I was speaking to Professor David Hill last week actually, during an online webinar, and he is the person that was really advocating for biodiversity net gain. He’s an ecologist, and so he was working with the government to advocate for this legislation for 20 years. So it’s not a new idea. And unfortunately, it didn’t really pan out the way he saw it either. It’s much more now limited and the focus is on, on site gains rather than off site, which. Anyway, that’s a whole other.

[00:14:18] جکی دی برکا: منم همینو میخواستم بگم اگر اجازه افشای آن را داشته باشیم، احتمالاً گفتگوی دیگری خواهد بود.

[00:14:23] الکساندرا استید: Yes, but yes. The point of that is that I see that this whole situation that we found ourselves in this, this awful predicament in terms of climate change, global warming, ecological collapse and so many other things, in terms of plastics pollutions and the way we’re seeing the arctic ice melts. And there’s so many environmental issues now. And I really see that all stemming from the worldview that most of western society has, which is a very dualistic construct. So it’s humans, us versus it nature, and it’s this mindset that I think it has centuries, maybe even millennia of history of seeing ourselves as dominant over and as sort of the conqueror over nature. And that nature is really just there for our use and that it doesn’t have value apart from the use that we give nature. So that is why in all of our sort of driving structures, in our systemic structures in the western world at least I’ll only speak from that perspective, is that we now find ourselves in a place where we have just been taking and extracting and exploiting and withdrawing and never investing back, you know, and now nature is just completely overwhelmed.

There was quite a time period where nature was able to absorb all of the contaminants and pollutants and all of the waste and toxins that humanity was dumping into it. Now there’s so many humans on this planet and there’s so much waste and so much pollution that nature cannot absorb it any longer. And so now that’s why we’re starting to see all these changes. So, you know, we’ve really worked ourselves into a mess that we now need a different way of thinking to be able to come out of this mess. We can’t start, we can’t keep going back to our same sort of thinking of, oh, we need to come up with more technological solutions. It’s really thinking about how do we now work collaboratively with nature and how do we see ourselves as part of nature rather than separate from it, which indeed we are. I mean, we completely are reliant on the food that we eat, the soils that grow that food, the air we breathe, the fresh water that we drink. Hopefully, many people don’t have access to fresh water, but all of these things are integral in our bodies. You know, they’re what, what nourish us. They’re what keep even our own bodies going and give us life. So it’s completely inseparable. And yet, and yet somehow we’ve made this construct that, that we are separate. Now we need to overcome that. And that’s what a big part of the shift from portrait to landscape is about.

[00:17:50] جکی دی برکا: من می خواهم چیزی را در آنجا بیاندازم که واقعاً بخشی از کتاب شما نیست، اما به این معنا مرتبط است که، بله، واضح است که رابطه دوگانه ای وجود دارد که شما در مورد آن صحبت کردید. و سپس مشکل 22 وجود دارد که اکثر افراد در یک سن خاص، مثلاً در سن کار، به کسب درآمد نیاز دارند. و بنابراین آنها در چنین چرخه ای مانند نیاز به کسب درآمد گیر کرده اند. و آنها لزوماً شانس زیادی برای تغییر دیدگاه خود ندارند، حتی اگر کتاب شما را بخوانند یا برخی از اشکال دیگر رسانه را در اختیار بگیرند.

مردم چقدر زمان دارند تا واقعاً جابجا شوند و متوجه شوند، می دانید چه می گویم؟

[00:18:34] الکساندرا استید: Yeah. Well, it’s a good question. And of course, it’s something that I think it’s a shift that has to happen internally. And once that has happened, I think your whole perspective on life changes. And then, for example, what you choose to do for your work might be something very different than what you had chosen previously, how you choose to eat, you know, that will change how you choose to get from a to b. You know, perhaps rather than choosing to drive and to use fuel, you might choose to walk or to cycle and actually get exercise and, you know, sure to nourish your body that way as well. So there’s all these things. When we start to have a different perspective with our lifestyle will then, I think, start to evolve as well. And I know that’s happened in my own life. You know, more and more and more just different aspects of that mentality then are integrated into my life and just become part of my daily routine, which I don’t even think about then any longer. But I think, well, going back to the question of work and careers, there’s actually a huge amount of opportunity for people getting involved in different green types of approaches. And for example, the government and governments around the world have said that by 2030, we need to have protected 30% of land and 30% of seas, and yet there are very, very few people trained in conservation, in park management and that sort of thing. And yet we’ll have all these protected nature space spaces with very few people that know how to manage it. So there is a huge lack of experience and skill. So we need now people to start going into those fields that in the past had very little funding, had very kind of few routes of education through, but now those are picking up and so there’s many, many opportunities that way. That’s just one example of the type of career that people could maybe get.

[00:20:50] جکی دی برکا: بله، منظورم این است که این یک پاسخ عالی است. آنچه قبلاً در مورد آن گفتید، می دانید، هنگامی که شروع به سازگاری کردید، می دانید، یکی دو مورد از تغییرات کوچکتر در مورد غذا یا پیاده روی به جای ماشین یا دوچرخه سواری، و دقیقاً مانند یک ورزش یا رژیم غذایی است. رژیم، زمانی که شما شروع به کار کردید، می دانید که کمی از رژیم عبور کنید و این فقط بخشی از زندگی شما می شود. پس این یک نقطه عالی است. اکنون، احتمالاً باید در سال 2030 گفتگو کنیم، اگر نه قبل از آن، یعنی ببینیم در سال 2030 در کجا هستیم. بدیهی است که ما به کتاب برمی گردیم. به طور مشخص. بیایید در مورد منظره به عنوان یک بوم زنده صحبت کنیم.

[00:21:31] الکساندرا استید: درست؟ خوب، من هم این عبارت را دوست دارم، زیرا، خوب، برای من، مانند کسی که ابتدا به عنوان یک هنرمند آموزش دیده، بسیار خوب طنین انداز می شود. بنابراین من روند آرتم و روند نقاشی را درک می کنم. و چیزی که من بیشتر از همه در مورد منظره دوست دارم توانایی و کیفیت ذاتی آن در تغییر مداوم است.

بنابراین در حالی که بنیادی و بسیار قوی است، همچنین چیزی است که دائماً در حال تغییر و انطباق با تأثیرات مختلفی است که دریافت می شود. و ما این فرصت را داریم که با چشم انداز به عنوان یک پردیس زندگی کار کنیم و به مجسمه سازی آن به شیوه ای سالم کمک کنیم و به جای زوال، بازسازی را به همراه داشته باشد. می دانید، در حال حاضر، می دانید، چشم انداز همیشه در حال تغییر است.

اما در حال حاضر، چه تصادفی باشد و چه عمدی، بیشتر ورودی‌ها و بیشتر تأثیری که ما بر منظر می‌گذاریم، آن را به گونه‌ای تغییر می‌دهد که برای، می‌دانید، منفی است، آن نوع دلایل. زوال اکوسیستم ها یا، می دانید، این به منظره تجاوز می کند. اما ما این فرصت را داریم که کاملاً آن را تغییر دهیم و آن را مجسمه سازی کنیم و همانطور که شما گفتید یک بوم زنده خلق کنیم، چیزی که بسیار زیبا است و پرورش دهنده و در حال رشد است و می توانیم به مهمانداران کمک کنیم. بنابراین ما این فرصت را داریم که مباشر زمین باشیم تا بزرگترین عاملان آن.

[00:23:26] جکی دی برکا: بنابراین یکی از نقل قول هایی که شما در کتاب استفاده می کنید، آلبرت انیشتین، یک انسان، بخشی از یک کل است که توسط ما کیهان نامیده می شود. این تنها بخش کوچکی از نقل قولی است که شما وارد کرده‌اید که به چیزی که در مورد آن صحبت می‌کردیم برمی‌گردد، واقعاً که ما احساس می‌کنیم از طبیعت جدا هستیم.

چگونه می بینید که ما می توانیم از آن عبور کنیم؟ منظورم این است که از نظر مواردی که درباره آن صحبت کرده اید، مانند پیاده روی و دوچرخه سواری، آیا نکات دیگری وجود دارد که برای بینندگان و شنوندگان داشته باشید که چگونه می توانند ناگهان یا سریعتر به طبیعت نزدیک شوند؟

[00:24:04] الکساندرا استید: خوب، این یک سوال عالی است.

I know it’s so difficult for so many of us. You know, living in London, I often didn’t even have a garden, maybe not even a patio or a deck. And I know there’s many, many people around the world that are disconnected from the land, disconnected from the soil, and it can be really, really tough. And so, I mean, I’m currently in Vancouver. I think at the moment you can see all these leaves behind me. In a city like Vancouver, it’s much easier to connect to nature because you go outside and a few minutes away, there’s probably a stream corridor to walk along. And there’s the opportunity to just kind of absorb the beauty of the forests around you or looking out at the sea and feeling the liberation of that. But in a city, I would suggest just finding those moments. I found that because I walked most places when I’m in London, that gives me the opportunity to connect with the land more. So I would choose routes, for example, that go through the squares, that go through the greener streets, that possibly go along the canal or by the river. I’m making these choices about how we travel, actually, is a wonderful way to connect with nature. Another way, I would say is even if you don’t have a garden, just putting a few plants on your windowsill and watching them grow and sort of tending to them, that in itself really helps you kind of connect back to nature. Often I’ll have a plant sitting on my desk, and throughout the day, I love having an orchid on my desk, for example. So I’ll just kind of gaze into the flower, into the blossom itself when it’s in blossom, and find that those moments that I have just to connect back just even to that one flower, really helped to ground me and to kind of bring me back to what is important and.

و برای دیدن ارتباط من با دیگر اشکال زندگی و زندگی دیگر. بنابراین، می دانید، این فقط می تواند آن لحظاتی باشد که ما روی اشکال دیگر زندگی تمرکز می کنیم. بنابراین، می دانید، اگر یک سگ دارید، این می تواند یک راه عالی برای برقراری ارتباط باشد. یا گربه حیوانات اغلب واقعاً به ما کمک می کنند تا به خودمان وصل شویم و به چیزهای دیگر متصل شویم. بنابراین من می گویم، اگر می توانید باغبانی کنید، این کار فوق العاده ای است. دست زدن به خاک و دیدن غنای آنجا و زندگی درون خود خاک نیز می تواند فوق العاده باشد.

بنابراین کارهای کوچک زیادی وجود دارد که می توانیم انجام دهیم. و من فکر می‌کنم که اگر از کوچک شروع کنید، و سپس امیدوارم، با گذشت زمان، بتوانید این ارتباط را ایجاد کنید.

[00:26:56] جکی دی برکا: بله، یک توصیه واقعا خوب وجود دارد، و این همه چیز این است که آن را به چند شروع کوچک و کوچک که صرف نظر از جایی که در آن زندگی می کنید قابل دستیابی است، تجزیه کنید. پس این یک، می دانید، که آشکارا بسیار بسیار مفید است. شما در کتاب خود از تشبیهی در مورد سیستم بینایی انسان استفاده می کنید که برای من جالب بود. میشه روی این مطلب توضیح بیشتری بدید؟

[00:27:17] الکساندرا استید: آره خب درسته اکنون فراموش کرده ام که چگونه از آن قیاس استفاده می کنم، اما، می دانید، من کتاب های زیادی در قفسه کتاب هایم دارم، برخی را که همیشه در کتاب های دیگر نمی خوانم. بنابراین، هر چند وقت یکبار، چیزی را از قفسه کتاب بیرون می‌آورم و فکر می‌کنم، اوه، وای، می‌دانی، این کتاب چیزی در مورد زمینه‌ی تلاش من نیست، اما گاهی اوقات شما فقط این جواهرات کلیدی را بگیرید، اینطور نیست؟ بنابراین کتابی در قفسه ام بود. من فکر می‌کنم این طراحی بزرگ توسط استیون هاوکینگ بود، و در آن، او در مورد ادراکات بصری ما صحبت می‌کند و اینکه چگونه آنها در واقع به همان اندازه درباره ما ناظر هستند، همانطور که درباره آنچه ما مشاهده می‌کنیم. پدیده های طبیعی اطراف ما در جهان، حتی عمل دیدن. بنابراین ما همه این پدیده های بصری را داریم که ما را بمباران می کنند. نه فقط بصری، بلکه انواع پدیده های حسی که هر لحظه ما را بمباران می کنند. و ما باید به نحوی آن را از طریق چشمانمان فیلتر کنیم. و در واقع مکانی وجود دارد، فکر می کنم جایی است که عصب بینایی به شبکیه چشم می پیوندد. بنابراین هنگامی که جهان اطراف خود را مشاهده می کنیم، در واقع یک سوراخ بزرگ در آن نقطه وجود دارد که در آن عصب بینایی با شبکیه روبرو می شود. و بنابراین ذهن ما باید برای پر کردن تمام این شکاف ها کار کند. و این کار را با داشتن انواع خاصی از ساختارهای راحت و ساده انجام می دهد تا بتواند از گذراندن مجموعه ای از داده ها و فرآیند بسیار طولانی عبور کند تا بتوانیم دنیای اطراف خود را درک کنیم. بنابراین، به هر حال، این باعث ما شده است. این فقط یک نمونه از این است که چگونه ذهن ما شکاف ها را پر می کند و سعی می کند چیزی را که در واقع بسیار پیچیده است ساده کند. و من فکر می کنم این یکی از دلایلی است که درک این ساختار دوگانه انسان در برابر طبیعت برای ما بسیار آسان است، زیرا چیزی بسیار بسیار پیچیده را می سازد. طبیعت بسیار پیچیده است. کاملا هست. خوب، نه به طور کامل، اما ناشناخته است.

برای ما ناشناخته است. ما هرگز همه چیز را در مورد طبیعت درک نخواهیم کرد. و بنابراین ما این ساختارها را در جای خود قرار می دهیم که به ما در درک و فیلتر کردن این اطلاعات کمک می کند. فکر می کنم این یکی از دلایلی است که باعث شده ما در این شرایط قرار بگیریم. و بنابراین اکنون باید پیچیدگی بیشتری اضافه کنیم تا بفهمیم، بله، ما افراد هستیم، اما بخشی از یک کل نیز هستیم. و بنابراین ما نیاز داریم که درک بسیار پیچیده تری از جایگاه خود در جهان داشته باشیم.

[00:30:07] جکی دی برکا: خارق العاده. اکنون، با بازگشت به مراحل اولیه کتاب خود، در مورد گسترش دایره شفقت ما صحبت می کنید. وقتی این کار را می کنیم چه اتفاقی می افتد؟

[00:30:19] الکساندرا استید: خوب، این خطی است که من از نقل قول انیشتین که قبلاً ذکر کردید دریافت کردم و من کاملاً آن را دوست دارم. وقتی آن نقل قول از انیشتین را خواندم، فکر کردم، وای، می دانید، همه چیزهایی که او اینجا می گوید، درباره چگونگی آن می گوید.

چگونه انسان ها دارای یک توهم نوری آگاهی هستند، اینکه ما از طبیعت جدا هستیم، و وظیفه ما باید در آغوش گرفتن تمام طبیعت و زیبایی آن باشد. و می دانید، او آن را می گوید. او بیش از این می گوید. اما متوجه شدم که آن نقل قول واقعاً همه چیزهایی را که من در مورد آن فکر می‌کردم دربرگیرنده این است که وضعیت فعلی ما چیست، چالش‌های فعلی ما چیست، و سپس چگونه می‌توانیم با در آغوش گرفتن طبیعت بر آنها غلبه کنیم. و بنابراین افراد زیادی در مورد ایده های مشابه صحبت می کنند، آلدو لئوپولد یکی از آنهاست. هر کجا که من. او است.

خوب، او یکی از شناخته شده ترین حامیان محیط زیست است، او اهل آمریکاست و به نوعی در 19 صد نفر زندگی می کرد. و او به این ایده اکو مرکزیت رسید. بنابراین، از تمرکز صرف بر مردم دور می‌شویم، که می‌تواند انسان‌مرکزی باشد، و در عوض نگاهی کلی‌تر و یکپارچه‌تر به جهان، که اکو مرکزیت است، نگاه می‌کنیم. بنابراین تأکید بر اهمیت انسانها و تأکید بر اهمیت همه موجودات زنده و تمام زمین. بنابراین خاک، آب، هوا، گیاهان، حیوانات، همه اینها برای زندگی مهم هستند. و بنابراین واقعاً وقتی به پذیرش همه طبیعت فکر می‌کنم، بیشتر در مورد آن تغییر ذهنیت دوباره است، آن تغییر پارادایم که ما را فقط به عنوان بخشی از بیوسفر، از این شبکه بسیار بزرگتر و به هم پیوسته زندگی می‌بیند.

و هنگامی که این کار را انجام دادیم، می‌توانیم خیلی راحت‌تر آن را در آغوش بگیریم، و سپس آن را نه تنها در ذهن خود، بلکه از طریق اعمال خود در آغوش بگیریم. اما من فکر می کنم واقعاً باید ابتدا در ذهن شروع شود و سپس از طریق اعمال ما به صورت فیزیکی آشکار شود.

[00:32:53] جکی دی برکا: خارق العاده. حالا، در نهایت، برای این قسمت مقدماتی، چون ما چند قسمت از کتاب شما در راه است، چون شایسته آن است، اخلاق زمین چیست؟

[00:33:04] الکساندرا استید: اوه درسته. خوب، سوال بسیار خوبی است، زیرا این چیزی است که آلدو لئوپولد مطرح کرده است. بنابراین او در تمام این سال ها به عنوان یک حافظ محیط زیست کار کرده بود، و از طریق تمام کارهایش دریافت که در واقع تغییر درک و طرز فکر مردم است که اساسی ترین تأثیر و تغییر را خواهد داشت.

بنابراین او این اخلاق زمین را نوشت که چیزی را در امتداد این خطوط بیان می کند که، می دانید، ما اخلاقیاتی در مورد نحوه تعامل افراد با یکدیگر داریم. ما اخلاقیاتی در مورد نحوه ارتباط افراد با جامعه افراد اطراف خود داریم. اما چیزی که ما نداریم، اخلاقیاتی درباره نحوه تعامل ما به عنوان مردم با طبیعت و زمین است. و بنابراین آن گم شده است. بنابراین، ما چیزهایی مانند ده فرمان، قانون طلایی، داریم که به ما کمک می‌کند و به ما یک قطب‌نمای اخلاقی در رابطه با نحوه رفتارمان در دنیا می‌دهد، اما چیزی نداریم که به ما کمک کند رفتارمان را نسبت به سرزمین کنترل کنیم. و بنابراین، اخلاق زمینی او را که در کتابی به نام سالنامه شهرستان اسند نوشته، گنجانده است، نشان می دهد که چگونه باید واقعاً این اخلاق زمین را بپذیریم تا به هدایت مسیر جدیدی کمک کنیم و درک کنیم که همه ما ساکنان این سیاره هستیم. فقط ساکنین انسان نیستند. همه ما ساکنان این سیاره هستیم، همه ساکنان طبیعت، و باید از رفتار خود محافظت و کنترل کنیم تا از بقیه طبیعت محافظت کنیم. و بنابراین من فکر می کنم که این یک عنصر واقعاً اساسی است که در مورد یادگیری کنترل نحوه رفتار و نحوه تعامل و نحوه زندگی ما در این زمین وجود دارد. و تا زمانی که نتوانیم این کار را انجام دهیم، به نوعی خرابکاری در سایر اشکال زندگی ادامه خواهیم داد.

[00:35:17] جکی دی برکا: این یک نکته کمی ناامیدکننده اما بسیار واقعی است که می توانیم این قسمت را به پایان برسانیم. بدیهی است که منتظر قسمت‌های آینده باشید، جایی که می‌دانید، در مورد اینکه چگونه می‌توانیم خود را از این آشفتگی بیرون بیاوریم، چیزهای بسیار بیشتری را مطرح خواهید کرد.

و همچنین بسیار جالب است، می‌دانید، وقتی مردم نگاه می‌کنند، همانطور که در قسمت آینده بحث خواهیم کرد، زمانی که مردم واقعاً به تاریخ نژاد بشر نگاه می‌کنند، در واقع از نظر چشم‌انداز نسبت به کل بسیار کوچک است و این چیزی است که ما خواهیم بود. صحبت کردن در مورد در قسمت بعدی الکساندرا، از داشتن تو خوشحالم.

[00:35:51] الکساندرا استید: اوه، خیلی ممنون جکی. باعث افتخار است.

[00:35:54] سخنران A: این صداهای سازنده است. پادکست Constructive Voices برای اهالی ساخت و ساز با اخبار، دیدگاه ها و مصاحبه های تخصصی.