Biodiversiteit: we weten dat we het probleem zijn, maar kunnen we ook deel uitmaken van de oplossing?
Biodiversiteit: we weten dat we het probleem zijn, maar kunnen we ook deel uitmaken van de oplossing?
Very rarely does a week go by without the climate change emergency trending or being mentioned. Young environmental activists such as Greta Thunberg make it their mission to keep the deteriorating condition of life on earth at the forefront of peoples’ minds.
Het is echter duidelijk dat mensen wakker moeten worden en enige verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun milieuonvriendelijke activiteiten.
Our food, water, fuel, medicines, clothes, and shelter all greatly depend on healthy vibrant ecosystems. Nature also has restorative effects on geestelijke gezondheid en de creatie van sommige nieuwe medicijnen hangt ervan af. Dus waarom vernietigen we onze ecosystemen?
Verlies van biodiversiteit en ineenstorting van ecosystemen vormen een van de grootste bedreigingen waarmee de mensheid in het komende decennium wordt geconfronteerd, maar er wordt niet veel gedaan om deze crisis om te keren.
Vanaf jonge leeftijd leren we allemaal dat het leven een kwestie is van geven en nemen. De afgelopen vijftig jaar is onze relatie met de aarde echter een kwestie van nemen en niet geven.
Sinds de jaren zeventig gebruikt de mensheid in een jaar tijd meer hulpbronnen dan de aarde kan produceren. Er wordt geschat dat er nu 1970 aardbollen nodig zijn om te voldoen aan de eisen die wij jaarlijks gezamenlijk aan de natuur stellen.
Our collective impact on nature is at an unprecedented level in the history of the plant. Menselijke activiteit heeft driekwart van de landomgevingen sterk veranderd en twee derde van de zee omgeving houden.
Dit heeft ertoe geleid dat de ecosystemen van verschillende soorten zijn vernietigd en als gevolg daarvan worden naar schatting een miljoen soorten met uitsterven bedreigd. Nog verontrustender alleen 3% van het landoppervlak in de wereld blijft ecologisch intact.
Het zorgwekkende feit is echter dat de situatie niet beter wordt, maar juist erger. Het verlies aan mensenlevens op aarde is geweest sinds de jaren zeventig steeds intensiever en sneller geworden. Nog zorgwekkender is dat als we doorgaan op de manier waarop we nu bezig zijn, de prognoses aangeven dat deze verliezen de komende jaren zullen versnellen en zelfs nog groter zullen worden.
Als de huidige trends zich voortzetten, voorspellen wetenschappers dat het aardoppervlak tegen 2100 gemiddeld met 11 graden Fahrenheit of zelfs meer zal opwarmen. Het is onmogelijk te voorspellen hoe de meeste soorten en ecosystemen zullen reageren op deze extreme opwarming, maar de gevolgen zullen waarschijnlijk catastrofaal zijn.
De waarschuwingssignalen kunnen niet langer worden genegeerd, mensen moeten stoppen met slaapwandelen en wakker worden en de schade zien die we aanrichten. Wij veroorzaken dit probleem, maar kunnen door samen te werken ook een deel van de oplossing zijn.
We zien opnieuw dat samenwerking van cruciaal belang is, en dat iedereen moet samenwerken om de achteruitgang van onze ecosystemen te stoppen en om te keren.
De verlies van biodiversiteit en de schadelijke effecten ervan op ecosystemen beïnvloeden de kwaliteit van het menselijk leven. Veel wetenschappers zijn van mening dat het risico op toekomstige pandemieën zal toenemen tenzij we onze relatie met de natuur herstellen.
Ondanks veel bewijsmateriaal om de verband tussen biodiversiteit en menselijk welzijn, het heeft altijd aan aandacht ontbroken. Andere commissies zoals het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) hebben vaak meer politieke aandacht en financiering gekregen dan het Verdrag inzake biologische diversiteit (CBD).
Er waren hoge verwachtingen en ambities voor de implementatie van acties die zullen beschermen biodiversiteit. Genaamd 'Post-2020 Global Biodiversity Framework', is een natuurlijke tegenhanger van het bekende Parijs-akkoord uit 2015 over klimaatverandering. Het raamwerk omvat engagementen die bedoeld zijn om de teloorgang van de natuur te stoppen. Biodiversiteit zou in 2020 centraal staan op een mondiale conferentie. De pandemie van Covid-19 sloeg echter toe en het reizen werd onderbroken.
In december komen alle partijen opnieuw bijeen. Het raamwerk dat uit deze bijeenkomst naar voren komt moet succesvol zijn, falen is geen optie. Als het raamwerk dat tijdens de COP van Montreal in december is gecreëerd zwak is en geen ambitie heeft, zullen de toekomstige generaties daar zwaar onder lijden en de prijs voor moeten betalen.
Vorig jaar bijna allemaal EU-lidstaten ondertekenden de 'Leader's belofte voor de natuur' die hen ertoe verplichtte het verlies aan biodiversiteit tegen 2030 ongedaan te maken. Nu biodiversiteit steeds meer in de schijnwerpers komt te staan, Veel mensen hebben goede hoop dat dit niet zomaar een valse belofte zal zijn en dat er echte veranderingen zullen plaatsvinden.
Het is duidelijk dat de tijd voor woorden nu voorbij is. Als we enige kans willen hebben om deze oorlog te winnen, moeten we nu handelen. Wij zijn onderdeel van de oplossing en samenwerking is ons grootste wapen in deze strijd.
