S4, E3: Wat is jouw nalatenschap? Globale verandering verkennen met Sangeeta Waldron

Digitaal gegenereerd transcript

[00:00:09] Jackie De Burca: Ik ben Jackie De Burca en vandaag heb ik een heel interessante aflevering met Sangeeta Waldron, die met ons praat over haar derde boek, "What Will Your Legacy Be? Conversations with Global Game Changers".

En Sangeeta heeft met 36 change makers gesproken. Een heel interessante en wonderbaarlijk diverse selectie van mensen van over de hele wereld.

Sommige namen zullen sommigen van jullie bekend voorkomen. Maar één zal dat vrijwel zeker zijn. Dit is Julian Lennon, de zoon van John Lennon, maar ook een echte kunstenaar en activist op eigen titel.

Ik heb zoveel bewondering voor Sangeeta's werk.

Zij heeft een essentiële rol gespeeld bij de opbouw van het merk Constructive Voices, waarvoor wij haar zeer dankbaar zijn.

Sangeeta, het is een genoegen om vandaag met je te praten.

[00:01:01] Sangeeta Waldron: Oh, ik ook, Jackie. En bedankt voor zo'n geweldige introductie en het is geweldig om weer met je in gesprek te zijn.

[00:01:08] Jackie De Burca: Thank you so much, Sangeeta. So would you like to elaborate a little bit more on your career, you know, where you are to date, first of all, about your PR work and of course, then about your books.

[00:01:19] Sangeeta Waldron: Zeker.

Niet om te klinken of iemand in slaap te sussen, maar ik werk al meer dan 30 jaar in communicatie en public relations. Ik begon mijn carrière vele, vele manen geleden met het schrijven van toespraken en briefings voor een voormalige premier, de Britse premier en ministers. Ik heb gewerkt voor een aantal van de meest geweldige merken, wereldwijde merken. Ik heb gewerkt voor de eerste burgemeester van Londen, Ken Livingstone. En in 2009 heb ik mijn eigen PR-bureau opgericht, Serendipity. PR en media. Serendipity is iets waar ik sterk in geloof. En in 2009, toen ik het bureau oprichtte, ging de wereld door een wereldwijde recessie. En ik dacht, als ik dit kan overleven, dan kan ik alles overleven. En snel door naar 2024. Ik ben er nog steeds en ik floreer. En in die tijd, sinds 2009, heb ik drie boeken geschreven. Mijn eerste boek ging over PR-public relations en het heet het PR Knowledge Book. En dat is een boek dat naar universiteiten over de hele wereld is gegaan en het doet het nog steeds goed. En het. Oh, God, weet je, ik kan me nu zelfs geen tijdlijnen meer herinneren. Maar in 20, nou ja, tijdens de pandemie of. Nou ja, tijdens de pandemie, heb ik mijn tweede boek gepubliceerd, namelijk Corporate Social Responsibility is Not Public Relations.

En dat is een boek over greenwashing.

And that book was so timely. And relevant, and is still relevant into day’s conversations about what companies are doing and how companies are behaving. And that book was shortlisted for the Business book awards in 2022 and now in 2025, I will be publishing my third book on the 30th of January. And that book is a continuation of the conversation I had in my second book. And this one is looking at the climate crisis. And the book is called what will your legacy be? Global conversations with change makers. And I’ve interviewed 36 thought leaders, business leaders, community leaders from around the world. I have Julian Lennon in the book, I have a NASA scientist, a researcher who’s looking into humpback whales. So the book has got different themes and importantly, there’s a takeaway for the reader at the end of every chapter to hopefully create a more of a pro planet habit and mindset. So that’s me in a nutshell, Jackie.

[00:04:30] Jackie De Burca: Dus, Sangeeta, ik denk dat dat een geweldige introductie was en ik heb het echt gewaardeerd. Het geeft een goed globaal beeld van je carrière en de boeken. En laten we nu meteen naar je nieuwe boek springen en vertel ons alsjeblieft, wat zal je nalatenschap zijn? Gesprekken met wereldwijde game changers over de klimaatcrisis. Wat inspireerde je om het in de eerste plaats te schrijven, Sangeeta?

[00:04:55] Sangeeta Waldron: Dat is een hele goede vraag, Jackie. En ik moet terug naar ongeveer anderhalf jaar geleden en mijn uitgever Martin zei tegen me, Sangeeta, laten we gaan lunchen. En hij zei tegen me, ik denk dat je klaar bent om je derde boek te schrijven. En ik zei, weet je wat, Martin? Ik denk dat ik gelijk heb? Ik denk dat ik er klaar voor ben omdat ik heb nagedacht over een aantal ideeën en ik heb echt nagedacht over de klimaatcrisis en wat er gaande is en hoe we allemaal een verschil kunnen maken. En daar is het idee ontstaan. En dat wilde ik echt. Ik wilde een boek schrijven waar we allemaal iets uit konden halen. Dus het gaat niet alleen over de klimaatcrisis, maar wat kunnen we allemaal doen, hoe eenvoudig, hoe klein ook, dat we een verschil kunnen maken. Omdat ik geloof dat we allemaal een verschil kunnen maken. En ik zal nog één ding zeggen. Mensen zeggen altijd, wat? Wat kan ik doen? Wat kan één persoon doen? Welk verschil kan iemand als ik maken? En ik zeg altijd dit, dat, weet je, één daad een rimpel kan creëren en die rimpelingen komen samen en samen kunnen we een tsunami creëren. En die tsunami kan een positieve impact hebben en pro-planet zijn. Dus dat was de werkelijke gedachte achter het boek.

[00:06:20] Jackie De Burca: Ik vind het persoonlijk verbazingwekkend dat het uit dat gesprek is gekomen. Maar je uitgever kent je duidelijk heel goed en was er klaar voor, weet je, die timing was perfect. En dit was al iets dat zich ontwikkelde, weet je, in je hart en je ziel en je geest enzovoort. Het hele concept van nalatenschap, Sangeeta, staat centraal in het boek, uiteraard. Wat is jouw persoonlijke kijk op nalatenschap? Wat betekent het voor jou? Hoe leg je het concept voor jezelf uit?

[00:06:49] Sangeeta Waldron: Oh, dat is een hele goede vraag, Jackie. En ik wil gewoon iets zeggen. Je zei iets toen je deze vraag introduceerde, en je hebt helemaal gelijk.

Het ging allemaal om het gevoel, dit. Deze zielvolle connectie. Ik had dit idee, en ik geloof dat elk van mijn boeken zijn eigen energie en timing heeft. Dus ik wilde dat gewoon zeggen.

En legacy, voor mij is dat een heel groot woord. En toen ik mensen interviewde in het boek, voelden sommige mensen zich overweldigd door het woord zelf.

Maar voor mij is het gewoon de planeet een beetje beter achterlaten dan hoe ik hem aantrof. En niet alleen hem beter achterlaten voor, weet je, de komende vijf, tien jaar, maar voor. Voor de komende honderd jaar, de komende 200 jaar, want zo zouden we moeten denken.

Een goed voorbeeld hiervan is wanneer je naar Prime gaat, wanneer sommige mensen naar Primark gaan of wanneer sommige mensen naar een van die fast fashion outlets gaan en een topje kopen, maar dan denken ze: oké, dat topje willen we niet meer, en dan gooien ze het op de vuilnisbelt.

Soms. Die topjes kunnen steevast 100 jaar nodig hebben om kapot te gaan, omdat ze goedkoop zijn en gemaakt zijn van plastic vezels. En dus denk je dat dat zo is. Dat zal jouw erfenis zijn in de komende honderd jaar? Ik wil niet dat mijn erfenis dat is. Ik wil dat het iets betekenisvollers is.

I want it to make a difference to somebody in the future with the air they’re breathing, with the. And I hope that they’ll still be able to tap into nature that we have now. So, yes, it’s something deep for me.

[00:08:52] Jackie De Burca: Ja, ik denk dat dat heel duidelijk is. Van je werk tot nu toe en uiteraard het nieuwe boek dat we vandaag bespreken, hoe vond je dat het werd ontvangen door de deelnemers die je hebt geïnterviewd? Was het in het begin een beetje te veel voor sommigen van hen? Was het iets dat overweldigend voor hen was, of waren sommigen van hen oké met het hele concept van legacy?

[00:09:14] Sangeeta Waldron: Ja, het is echt interessant, want ik stel iedereen dezelfde vraag, namelijk: wat wil je dat je nalatenschap wordt? Ik vroeg ze dat aan het einde van elk gesprek.

En sommige mensen, sommige stemmen waren, oh, ik weet het niet, dat is een hele grote vraag, en waren gewoon. Voelden zich er behoorlijk door overweldigd. Sommige mensen waren dat niet, omdat ze het gevoel hadden dat ze al op weg waren om een ​​erfenis te creëren en ze wilden hun werk voortzetten.

Maar wat interessant was, is dat bijna iedereen, zelfs degenen die zeiden, oh, het is zo'n grote vraag, of degenen die zeiden, weet je, we willen doorgaan. Zo zien wij het, iedereen was erg bescheiden of, weet je, voelde zich erg klein in hun bijdrage, wat ik vond dat er veel nederigheid in hun antwoorden zat. En ik vond dat heel, ik weet niet, vreemd genoeg, heel bemoedigend. Weet je, er was geen ego in dit. Het ging er echt om het gewoon beter te doen en het goed te doen.

[00:10:29] Jackie De Burca: Wat een geweldig antwoord. Dus in zekere zin komt het bij mij op dat mensen die denken, oh, nou ja, ik ben niet Julian Lennon of, weet je, ik ga niet alle andere mensen noemen, maar ik ben niet iemand zoals die. Dus wat voor kans heb ik als mensen zoals die vinden dat het zo'n groot woord is. Maar in feite, wat je daar net zei, Sangeeta, is. Het is weggaan van ego en gewoon proberen je rol te spelen, hoe groot dat ook is, als het echt klein is. Maar het is onderdeel van een totaalbeeld, toch?

[00:10:57] Sangeeta Waldron: Absoluut, ja. En dat was het gevoel. Ik voelde ook dat ik deel uitmaakte van iets, weet je, door hun. Hun nederigheid. Ik voelde dat ik daar deel van uitmaakte. Ik maakte deel uit van iets dat groter was dan ikzelf.

Het was stil. Het was een bemoedigend gevoel. En na elk gesprek voelde ik me hoopvol en iedereen had hoop en dat en een geloof dat we misschien dingen niet kunnen veranderen, maar dat we wel oplossingen kunnen vinden voor onze problemen.

[00:11:32] Jackie De Burca: Zeker. Ik denk dat er op dit moment veel zeer positieve oplossingen worden toegepast op verschillende plekken, en er is zoveel potentieel en mogelijkheden. Nu heb je in de beginjaren duidelijk met constructieve stemmen aan RPR gewerkt, dus je kent ons beter dan veel andere geïnterviewden. Sangeeta, als je het concept van legacy overneemt van de mensen die in de gebouwde omgeving werken, hoe zou je dat dan doen? Of zou je het überhaupt veranderen?

[00:11:59] Sangeeta Waldron: Ik denk dat er altijd ruimte is voor verbetering. Dat geldt voor elke sector en we kunnen onszelf altijd verbeteren. Maar ik denk dat het echt voor iedereen geldt. Werken in de bouw, van boven tot onder, mensen die alle administratieve dingen doen, dat is ook echt belangrijk in de bouw voor iedereen om gewoon na te denken, hoe kunnen we het gewoon beter doen voor de planeet? Weet je, kunnen we meer gebruiken duurzame materialen? Kunnen we nadenken over onze toeleveringsketen? Kunnen we nadenken over waar we bouwen en hoe we bouwen binnen deze lokale ruimte. En in feite spreek ik in het boek met iemand die werkt in de bouwsector en zij vertelt over alle geweldige dingen die gebeuren waar wij als leken waarschijnlijk niet genoeg van weten of waarderen, zoals Sangeeta.

[00:12:59] Jackie De Burca: Ik vind het fascinerend om daar in te duiken vanwege ons publiek.

[00:13:03] Sangeeta Waldron: Yeah. So things such as there is now, there’s an app, I believe, where people can actually, when they’re building something, a site they can actually track to see what’s the carbon footprint of that piece of wood or those bricks or whatever that their. That those materials are coming from. There’s a lot of thought now being put into the architecture of a building, whether it’s a school, a shopping complex, a housing site. There’s a lot of thought going into that. And also from the builders, the people working on the site, there’s a lot of thought going into how they’re approaching that build. So I think that’s really interesting because we. I didn’t really appreciate that enough. And whether it’s a big venue for music or a sports stadium, those gebouwen worden gebouwd met een doel voor de gemeenschap en voor de natuur.

[00:14:09] Jackie De Burca: Yes, there’s certainly an awful lot of positive changes. Again, lots of different apps and all sorts of initiatives and some of the leading companies are really working with nature mind now. So there is a huge amount of change going on at the moment. I don’t know if you remember or not from one of the panels that you sat on for Constructive Voices in the relatively early days, a gentleman called Neil Maxwell. And I’d like to mention him purely because he is a lovely example of somebody who had a very, very successful company in the built environment doing fit outs, a chap based in Liverpool. And he was making lots and lots of money until he went on a voyage to the Arctic. And then he came back a changed man and he set up Changing Streams. I don’t know if you remember him at all.

[00:15:01] Sangeeta Waldron: Ja, dat doe ik.

[00:15:02] Jackie De Burca: Hij is dus een fantastisch voorbeeld van iemand die echt begrijpt wat er gebeurt. En hij, weet je, hij verdiende veel geld met zijn bedrijf. Ik denk dat hij zijn bedrijf uiteindelijk verkocht en Changing Streams oprichtte. En eerder dit jaar lanceerden ze ook Changing Materials, wat natuurlijk de naam al aangeeft, dat ze willen bouwen. Ze bouwen een bron voor mensen in de gebouwde omgeving om betere materialen te vinden voor ons milieu en voor de natuur. Er gebeuren dus zoveel dingen, Sangeeta, wat echt positief is. Uiteraard hadden alle mensen met wie je in het boek sprak 36 verschillende stemmen. Het waren heel diverse, uiteraard indrukwekkende mensen. Hoe heb je die mensen geselecteerd en wat voor soort thema's wilde je verkennen via hun verhalen?

[00:15:55] Sangeeta Waldron: Nou, ik was heel duidelijk over de thema's voor het boek. Dus ik wilde brede thema's uit de wetenschap behandelen, want daar begint alles in dit klimaatgesprek.

Leiderschap, wereldwijd leiderschap, zaken, de zakenwereld, eten, want we hebben er allemaal mee te maken. We zijn aan het winkelen of, weet je, we zetten eten op tafel of we zijn, sommigen van ons zijn boeren, producenten. Dus ik wilde eten onderzoeken.

Media spelen een grote rol en gemeenschappen natuurlijk, en dan muziek en kunst, want dat is ook onderdeel van het vertellen van verhalen binnen het klimaatgesprek. Dus ik heb deze thema's en ik heb ook een speciaal hoofdstuk over India, omdat het nu de grootste bevolking ter wereld is en het als regio beter dan wie dan ook weet over de uitdagingen van de klimaatcrisis. En dus had ik deze thema's en ik wilde er ook voor zorgen dat het boek vol diversiteit en inclusiviteit zat. Dus diversiteit en inclusiviteit van stem. Dus ik wilde er zeker van zijn dat we, of ik had zoveel mogelijk vrouwelijke stemmen in het boek en mensen uit verschillende gemeenschappen en achtergronden. En als ik geen vrouw kon vinden, dan zorgde ik ervoor dat het iemand was uit een gemeenschap of etnische gemeenschap om die diversiteit van stem te geven. Want een van de belangrijkste dingen, vooral in de ontwikkelingslanden, die getroffen worden door, nou ja, ze worden al heel lang getroffen door de klimaatcrisis. Weet je, teruggaand naar de jaren 80, 90, werden ze getroffen. Nu worden we hier in het westen getroffen door de klimaatcrisis. Maar ze hebben lang moeten verdragen wat er gebeurde. En wat onderzoek aantoont, is dat vrouwen de eersten zijn die worden getroffen door welke klimaatramp dan ook. Omdat vrouwen steevast thuis zijn.

En dus als het een tsunami of een droogte is, zijn zij degenen die het meest worden getroffen. Dus ik wilde dat perspectief echt in het boek weergeven.

[00:18:21] Jackie De Burca: Het klinkt alsof je ongelooflijk hard hebt gewerkt om zoveel mogelijk diversiteit aan stemmen te bereiken voor je 36 interviews.

[00:18:30] Sangeeta Waldron: Ja.

[00:18:31] Jackie De Burca: En daarna moest je natuurlijk ook een boek schrijven.

[00:18:34] Sangeeta Waldron: Ja. En ook, weet je, als je naar de wetenschap kijkt, wij, weet je, wetenschap wordt erg door mannen gedomineerd. Dus ik wilde echt vrouwen vinden, wetenschappers vinden. En ik vond twee geweldige, briljante geesten.

One is a NASA scientist and she’s Dr. Kimberly Minor and she works in the Arctic region as well. And the other is Roberta Boscolo, who. Yes, so.

Ja. Dus ik ben echt blij. Ik vond in bijna elk hoofdstuk een vrouw die een perspectief gaf.

[00:19:16] Jackie De Burca: Dat is fantastisch. Nu weet ik dat dit niet bedoeld is als een documentaire van een paar uur lang, wat het misschien verdient om, weet je, op dat niveau van detail in te gaan, misschien op een later tijdstip wanneer het boek daadwerkelijk uitkomt.

Het zal lastig voor je zijn om deze vraag op een bepaalde manier te beantwoorden, Sangeeta, maar zou je een aantal van de meest verrassende of inspirerende inzichten willen noemen die je uit de gesprekken hebt geleerd?

[00:19:40] Sangeeta Waldron: Ik weet dat lastige vragen zijn, zoals het kiezen van mijn beste kind. Weet je, wat is mijn favoriete kind?

Ik heb ontdekt wat ik nog steeds heb, en dat is de magie van bultruggen.

And I spoke to this researcher, her name’s Rachel. And just, I mean, I’ll say this because I want people to buy the book and read what she says. But what is extraordinary and what I’ve. I’ve learned during this process of writing the book is that nature has provided everything for us. She has thought of everything. Everything in our ecosystem has a function and has a place, and it works to keep things in balance, from the Arctic to the Antarctic, to marine creatures living in our ocean and our seas, to what, the trees on the land. And unfortunately, it’s been us humans who’ve gone in and disrupted the balance. But even a species like the humpback whale plays a very important part in our survival.

En ik laat jullie achter met die cliffhanger.

[00:21:03] Jackie De Burca: Definitely going to be reading the book. I would have done anyhow, in my case, because, you know, obviously I have a huge respect for your work, but, yes, that is a cliffhanger. Quite fascinating, obviously. The book includes interviews with personalities, as you’ve mentioned, ranging from the likes of, you know, Roberta Boscolo, who we both know, to musicians. And that means that there is such a broad range of perspectives going to be obviously there in the book. How do you feel that enriches the dialogue around climate change, Sangeeta?

[00:21:32] Sangeeta Waldron: Nou, weet je, als mensen houden we van verhalen. Verhalen maken deel uit van ons DNA, en muziek en kunst maken daar deel van uit. Ze zijn dat ingrediënt. En ik spreek met een kunstactivist in het boek, en zij maakt deze ongelooflijke tekeningen en schilderijen die je echt verbinden met wat er gebeurt in de zeeën en in de oceaan. En ik zal dit heel snel zeggen. Ik spreek ook met een songwriter. Hij heet Stevie Kalinich, en hij is 80 jaar jong, en Stevie schreef vroeger voor de Beach Boys, songwriter voor de Beach Boys. En hij praat over een van zijn liedjes genaamd Little Bird. En nogmaals, het laat je gewoon zien hoe muziek ons ​​verbindt met de natuur en de geest van de natuur. En nu heeft de VN ook veel initiatieven waarbij muzikanten en artiesten worden gebruikt om ons te helpen ons meer verbonden te voelen met onze omgeving.

[00:22:38] Jackie De Burca: Dat is geweldig. Dus ik denk dat dat ons waarschijnlijk heel mooi op weg helpt. Ik weet dat je geen favoriete kinderen uit 36 ​​kunt kiezen, maar laten we het hebben over de kunst en de muziek en wat je weet dat zo herkenbaar is voor zoveel mensen. Zelfs als ze niet artistiek of muzikaal zijn ingesteld, genieten de meeste mensen van een of andere vorm van kunst of muziek. Dus wat voor soort takeaways hebben we in het boek uit die specifieke gebieden?

[00:23:05] Sangeeta Waldron: Nou, weet je, eigenlijk gaat muziek al heel lang terug. Ik zeg heel lang terug, ik probeer ons niet te dateren. Jackie hier.

[00:23:13] Jackie De Burca: Wees voorzichtig, Sangeeta.

[00:23:16] Sangeeta Waldron: Ga je naar de jaren 50 en 60, dan is er muziek die destijds over klimaatverandering ging, die ons probeerde te verbinden, om verbonden te zijn met de natuur en om na te denken over onze planeet. Dus er zijn veel populaire liedjes, populaire muziek, en ik heb zelfs een lijst met een aantal van die liedjes in het boek. En, weet je, zelfs als je. Als je niet van kunst houdt en je gaat niet graag naar galerieën, maar ik weet zeker dat je iets leest of een foto van iets ziet, en die foto's creëren gevoelens in ons. En als. Stel je voor dat je niet meer naar buiten kon gaan en het geritsel van boombladeren of het geluid van golven kon horen, wat ook muziek is. Het is de muziek van de natuur.

En je kon niet naar het plaatselijke park gaan en een balletje trappen of gewoon in het park wandelen, omdat het niet meer bestond. Wat zouden we in de toekomst schilderen? Wat zou onze kunst zijn? Wat zouden we op die campussen uitbeelden? En als we geen muziek meer hadden, waar zouden we dan naar luisteren op Spotify of de radio? Het zou gewoon stilte zijn. Dus ik denk dat er veel verband is tussen muziek, kunst, wat we kijken, wat we lezen en de natuur. De natuur inspireert ons.

En dat is ook een van de belangrijkste dingen die ik van deze artiesten, schrijvers en liedjesschrijvers leer: hoeveel inspiratie de natuur hen geeft.

En ik hoop dat ik daardoor geïnspireerd raak om een ​​verschil te maken voor de natuur.

[00:25:07] Jackie De Burca: Zeker Sangeet. En ik denk dat ik denk aan de mensen die niet vinden dat ik niet getalenteerd ben. Oh, ik snap kunst niet echt of ik lees zelfs geen boeken of wat dan ook. Maar de meeste mensen zullen kijken naar. En we gaan hier geen ander groot merk noemen. Maar mensen zullen op zijn minst films en series op hun televisie kijken en aanbidden en volgen wat ze echt leuk vinden. Dus op een manier, denk ik, als je de ingrediënten eruit haalt, zoals we gewoon voor lief nemen, de scènes die we zien in een film waar we van houden of in een tv-serie die we volgen, zoals X procent daarvan komt uit de natuur. En als de natuur niet meer bestaat, had de film waar we van houden in de eerste plaats niet gemaakt kunnen worden.

[00:25:51] Sangeeta Waldron: 100.

Ja. Waar zouden we naar kijken? Een leeg scherm? Of zouden we denken, oh mijn God, zo was het vroeger en dit is nu wat het is.

Yeah. So we want to save those green spaces. We want to, you know, look after our parks. We want to take our rubbish home. We want to make sure we’re not filling our ocean and our seas with plastic. So otherwise it will be a very different kind of painting. But we’re actually seeing some of that being now written into our music and drawn into our art. How these things are changing the landscape.

[00:26:36] Jackie De Burca: Ja. Wat ook heel belangrijk is, denk ik, zonder het boek tot nu toe gelezen te hebben, Sangeeta, is een van de dingen die in me opkomt jouw gave voor communicatie, de manier waarop je het boek hebt samengesteld. Het is duidelijk dat je je lezers enorm inspireert om zich bewust te worden van klimaatverandering. Je probeert niet te boren, weet je, tot een lezing. Het gebeurt door verhalen te vertellen. Door verhalen te vertellen met 36 verschillende stemmen over jezelf, het allemaal samen te brengen en te communiceren. Welke praktische stappen denk je dat mensen die je boek lezen, daarna zouden kunnen nemen om bij te dragen aan duurzaamheid?

[00:27:17] Sangeeta Waldron: Er zijn zoveel simpele, makkelijke dingen die we kunnen doen. Ik bedoel, er zijn dingen die je niet eens hoeft te doen. Weet je? Het is gewoon een van de belangrijkste dingen die we kunnen doen, en dat is wat we nu doen, tussen ons, jij en ik, erover praten. Over de klimaatcrisis praten en erover praten met anderen. Erover praten met je collega's op het werk, erover praten met je klasgenoten, je vrienden, want dat vergroot het bewustzijn. En met bewustzijn komt verandering.

Andere kleine dingen die je kunt doen, zijn als je je tanden poetst, de kraan niet laten lopen, water besparen, want water wordt nu kostbaar. Nou ja, het is kostbaar. En er zijn statistieken die zeggen dat we langzaam door ons water heen raken. Dus kleine dingen zoals het deksel op je pan doen, bespaart water.

Wat kan ik je nog meer vertellen? Zelfs een wandeling in het park brengt je in contact met de natuur en helpt je om geïnspireerd te raken om een ​​verschil te maken. Neem je afval mee naar huis. Laat het niet in het park liggen. Denk erover om geen plastic fles te gebruiken, maar neem het mee. Neem je eigen hervulbare waterfles mee. Al deze kleine dingen tellen op en maken een verschil.

[00:28:41] Jackie De Burca: Dat doen ze zeker. Nu, Sangeeta, terug naar je 36 onderwerpen of geïnterviewden in het boek, denk je dat je lezers verrast en geïnspireerd of geschokt zullen zijn? Wat voor emoties hoop je bij de lezers te vinden in de toekomst van je nieuwe boek?

[00:29:05] Sangeeta Waldron: Al die dingen. Geïnspireerd, geschokt. Oh, mijn God. Dat wist ik niet. Ik bedoel, ik spreek ook met deze gepensioneerde luitenant-generaal om te praten over hoe leiderschap deel uitmaakt van het klimaatgesprek en hoe militaire tactieken worden gewijzigd vanwege klimaatverandering. Ik bedoel, er staat zoveel in het boek. Er staat ook over eten.

Als we naar deze lokale supermarkt gaan, denken we misschien, oh, mango is hier. Maar hoeveel van ons begrijpen eigenlijk dat wanneer mango's in het seizoen zijn en die mango die mooi is gesneden en in dat mooie kleine stukje plastic verpakking zit, wat die CO2-voetafdruk is. Dus, ja, dus ik ben gewoon. Ja, er is veel te. Gewoon voor de zekerheid.

[00:29:57] Jackie De Burca: Nu noemde je eigenlijk de voormalige militaire leider die daar is in mijn reeks vragen, omdat ik dat echt fascinerend vond en ik zou daar zeker met je in willen duiken. Kun je dat gesprek wat uitgebreider bespreken? Omdat ik denk dat dat ook heel herkenbaar is voor mensen. Ja.

[00:30:16] Sangeeta Waldron: Dus toen ik het boek schreef, ik bedoel, hadden we de. Nou, we hebben het nog steeds gaande en nu hebben we, weet je, het conflict tussen Oekraïne en Rusland, en nu hebben we wat er gebeurt in het Midden-Oosten. En we lijken niet te begrijpen dat er ook een impact is van oorlog op het klimaat.

En dus toen ik het boek schreef, dacht ik, God, weet je, ik moet iets opnemen over wat er nu in de wereld gebeurt. En het... Ik zal niet in detail treden, maar er was veel serendipiteit die me ertoe bracht hierover te praten.

[00:30:53] Jackie De Burca: Waarom ben ik niet verrast? Sangeeta.

[00:30:58] Sangeeta Waldron: Hij. En dat was het echt. En ook toen ik hem diezelfde dag interviewde, had de Guardian dit artikel over militaire tactieken die veranderen door klimaatverandering, de klimaatcrisis. Dus dat zou het zijn. Het leek echt actueel, echt relevant. En ik wil geen spo hebben. Ik wil geen spoilers geven, maar die zijn er wel. De manier waarop het leger zichzelf benadert om een ​​oplossing te zijn voor het klimaat. De klimaatcrisis is verrassend omdat wat we niet waarderen is dat tanks brandstof gebruiken. Al deze wapens hebben een COXNUMX-voetafdruk. Dus het leger denkt ook na over verschillende tactieken om hun eigen COXNUMX-voetafdruk te verkleinen, wat ik verbijsterend vond omdat we niet echt, weet je, gewoon aan de buitenkant staan, we waarderen dat niet echt. En ook hoe de Oekraïne, nou ja, het Russische conflict van wat er gebeurt, hoe dat ook tactieken verandert en wat er gebeurt in bepaalde delen van de wereld.

En ook leiderschap, weet je, hoe belangrijk leiderschap hierin is, niet alleen militair, maar ook politiek.

En al deze dingen zijn met elkaar verbonden en we lijken niet te denken dat ze dat zijn, dat ze dat zijn, maar dat zijn ze wel. Zeker, ze zijn allemaal, er zijn veel punten die met elkaar verbonden worden. En ja, ik ontdekte ook dat het leger gezien wil worden, niet alleen gezien wil worden, om goed te doen voor de planeet, maar ze willen het echt, ze denken er echt over na en voeren deze veranderingen door en ze hebben deze groene WhatsApp-gesprekken gaande.

[00:32:50] Jackie De Burca: Oké, dat is wel cool.

Dat is echt, ja, ja, dat is echt, echt, echt leuk om te horen. Ik veronderstel dat op een heel fundamenteel niveau, als je ervoor kiest om potentieel te vechten voor je land, nou, waarom zou je dan niet vechten voor Moeder Aarde? Ik veronderstel. Ja.

[00:33:07] Sangeeta Waldron: En ik, interessant genoeg, ik heb die vraag ook, maar ik formuleer hem in het boek iets anders. Weet je, als je vecht voor je land, hoe betekent dat dan, wat betekent dat? Want als je naar het Verenigd Koninkrijk kijkt, is de koning erg pro-planetair. Ja. Weet je, hij heeft zijn leven gewijd aan pro-planetair zijn. En je zou een regering kunnen hebben die niet erg pro-planetair lijkt. Dus hoe ben je als militair? Heb je conflicten? Hoe werkt dat? Weet je, je regering van vandaag is misschien niet pro-planetair, maar jouw, jouw, jouw monarch wel.

Dus. Ja, ik onderzoek een deel van die gedachtegang in het boek.

[00:33:54] Jackie De Burca: No, but it does sound fascinating. Just going back to your point about fuel in the military. I literally thought yesterday we have a lot more small planes flying around where I am in Spain to check that we haven’t got fires because now is the burning season. This is the time of the year where farmers are allowed to burn whatever, you know, that they need, they feel they need to burn.

[00:34:16] Sangeeta Waldron: Ja.

[00:34:17] Jackie De Burca: En ik had letterlijk dezelfde gedachte. Ik dacht zoiets van, het is heel aardig dat ze controleren of we niet in brand vliegen. Maar de kosten van de brandstof van die voertuigen die dat doen, zijn ook enorm voor het milieu.

[00:34:32] Sangeeta Waldron: En ik, ik bedoel, we hebben nog niet alle oplossingen, weet je, en dus maken we het beste van wat we hebben.

Dus misschien in de toekomst, ik weet het niet, misschien met drones of andere middelen.

Het zouden satellieten kunnen zijn om te controleren. Ik bedoel, ik ben, weet je, technologie evolueert voortdurend, maar we moeten niet alleen vertrouwen op de oplossingen die van technologie komen. Het moet ook zijn wat we allemaal als individu doen. En ik denk dat dat een van de dingen was die, als we teruggaan naar het militaire gesprek, we vergeten dat militairen mensen zijn en dat ze ook families hebben en dat ze ook nadenken over de toekomst en welke erfenis ze achterlaten.

Alles is dus met elkaar verbonden, niets is gescheiden?

[00:35:31] Jackie De Burca: Nee. Nu, ik veronderstel dat gezien de lijst met namen en we geen favoriete kinderen willen hebben, maar ik veronderstel dat de naam die de meeste gemiddelde mensen het beste zullen kennen Julian Lennon zal zijn, de songwriter zelf en natuurlijk ook de zoon van John Lennon. Kunnen we op zijn minst een klein, een klein gesprekje hebben over wat je gesprekken met Julian naar voren brachten?

[00:35:54] Sangeeta Waldron: Wat interessant was, is dat Julian Lennon de oprichter is van een organisatie genaamd de White Feather Foundation. En ze hebben geweldig werk gedaan, pro-planetair werk en de puntjes met elkaar verbonden. Dus hij heeft veel werk gedaan met de verheffing van jonge meisjes, omdat vrouwen als eerste worden getroffen, vooral in het mondiale zuiden met klimaatverandering. En hij gebruikt ook zijn eigen vaardigheden, namelijk fotografie en kunst, om het klimaatgesprek te portretteren en een ander inzicht te geven. En ik denk dat dat echt interessant is, omdat kunst en fotografie zoveel verschillende dingen kunnen overbrengen.

En hij gebruikt zijn, ik zou zeggen dat hij dat niet is, weet je, niet om deze hele beroemdheidsstatus te onderschatten, maar hij, hij heeft een beroemdheidsstatus en hij gebruikt zijn, zijn stem in deze arena. En het is ook, weet je, voor veel beroemdheden, als ze praten over klimaatverandering of de klimaatcrisis, worden ze beoordeeld, worden ze afgekraakt.

Het is dus niet altijd makkelijk om je hoofd boven het maaiveld uit te steken. Maar hij wel. En ik denk dat we dat moeten doen, ik weet het, ik denk dat we dat moeten toejuichen, want niet veel mensen voelen zich moedig genoeg om dat te doen. Maar hij doet fantastisch werk. Zijn organisatie doet echt belangrijk werk en het is erfgoedwerk. Het is dus niet zomaar iets. Ze creëren echt een nalatenschap en ze werken samen met veel inheemse gemeenschappen.

And again, it brings it back to, you know, these indigenous communities hold the wisdom of ecosystems. And again, it all links to one of the conversations I have in the science chapter and how science is now using the wisdom of indigenous cultures to fit the missing piece of the puzzle within their own scientific work. So, yeah, it’s fascinating.

[00:38:12] Jackie De Burca: Het is absoluut fascinerend. En natuurlijk, ik denk dat uit alles wat je zegt, Sangeeta, en wat ik geloof dat je, weet je, gaat bereiken met je boek, je het feit aanpakt dat er op dit moment een combinatie is van urgentie en optimisme. Hoe slaag je erin om die emoties in het boek in evenwicht te brengen?

[00:38:31] Sangeeta Waldron: Yeah, really good question. And I guess I will. I will answer this by going to one of the conversations I had in the book with a scientist, and I asked him, do you ever feel overwhelmed with what you’re seeing? Because scientists are also dealing with something called climate grief. And he said, I have hope and belief to make the changes that we need, because it’s the hope and the belief that will get us up every day to do the work that we need to do. And there is still a lot of potential out there to make the changes that we need. And that’s echoed throughout the book and throughout every conversation that I have, that there are parts of the world that actually have all the solutions, like places like Africa, that we’ve not really invested in and what the solutions they could be providing. So, yes, I mean, there is. I really have. After every conversation I had with different thought leaders, experts, I always felt, oh, my God, there is hope here. There is people actually doing stuff. And that is in itself, you feel part of a bigger picture. And there is a bigger picture.

[00:39:51] Jackie De Burca: Ja. Ik wilde je vragen naar de rol van hoop, maar ik bedoel, je hebt dat net helemaal perfect beantwoord. Want als je na alle 36 interviews het gevoel hebt dat je deel uitmaakt van een groter geheel en je rol speelt en hoop integraal is in al die dingen, dan denk ik dat dat heel positief nieuws is.

[00:40:10] Sangeeta Waldron: Ja. Want wat, weet je, net zoals je dat net zei, Jackie, en je vatte het prachtig samen, het zette me aan het denken, je hoeft geen voedselexpert te zijn, weet je, een voedselwetenschapper om een ​​verschil te maken. Het feit dat je. We worden ons allemaal bewust van wat we kopen, maakt ons onderdeel van die oplossing dat je geen songwriter hoeft te zijn om een ​​verandering in de wereld te maken. Het feit dat we gewoon naar die muziek luisteren, helpt ons om ons meer verbonden te voelen met de natuur. Dus al deze dingen spelen een rol en alles is met elkaar verbonden.

[00:40:41] Jackie De Burca: Alles is absoluut met elkaar verbonden. Ik ga het eigenlijk vermelden, omdat we er vrij snel doorheen zijn gebladerd, de White Feather Foundation is degene waar Julian Lennon bij betrokken is. Voor mensen die luisteren en die zich echt willen verdiepen in de kennis daar en, weet je, het positieve werk dat ze doen. Ik stel me voor als iemand die een boek heeft geschreven en niet. Niet over dit onderwerp, ik stel me voor dat je je uitdagingen had tijdens het hele proces, Angita, wat waren ze en hoe heb je ze overwonnen?

[00:41:10] Sangeeta Waldron: Dat is een hele goede vraag, Jackie. Ik bedoel, het was tijd vinden met mensen.

Also, when you’re writing the conversation, I felt, well, I’m sure all authors and all writers feel this. Journalists as well. You want to do justice to what you’ve written or the conversation you’ve had. You want that piece to be the best. And that’s hard because sometimes how you’ve interpreted a conversation doesn’t always mean that that person likes how they come across.

Dus je moet je ego uit dat proces halen. Door. Dat was een uitdaging. Weet je, dat. Oh, God. Weet je, vonden ze het niet leuk? Ze hebben deze veranderingen doorgevoerd. Het gaat niet om mij. En het is. Het is gewoon, weet je, ik heb mijn best gedaan. Dus het is niet om te voelen. Niet om te voelen. Twijfel. Twijfel niet. Ik kon het niet. Ik wilde niet aan mezelf twijfelen in dat proces, maar het is heel moeilijk om dat niet te doen.

En weet je, ik heb in het boek 4. In elk hoofdstuk heb ik vier verschillende gesprekken in het boek. Het is veel schrijven. Het is veel werk. En het leek soms eindeloos.

Dus het waren de uitdagingen van, weet je. Weet je, als mensen terugkomen en stukjes en beetjes toevoegen, niet het gevoel hebben dat ze je werk corrigeren.

Dat kan een uitdaging zijn, want weet je, je stopt je hart en ziel in het schrijven. De andere uitdaging is om tijd te vinden met mensen.

Mensen zijn dan druk. Het zijn gewoon al die dingen. En ik was ook dit boek aan het schrijven terwijl ik alles anders deed. Dus werken, thuisleven, koken, schoonmaken, weet je wel.

[00:43:01] Jackie De Burca: Precies. Ja.

[00:43:02] Sangeeta Waldron: En soms was ik druk aan het schrijven en dan was het 6:00 uur.

[00:43:08] Jackie De Burca: Oeps, iemand moet eten.

[00:43:10] Sangeeta Waldron: Precies.

[00:43:10] Jackie De Burca: Om wat te eten te maken. Precies.

[00:43:13] Sangeeta Waldron: Oh, God, ik ben hier op de rol. Ik wil niet zomaar stoppen.

Dat zou het zijn. Kan ik hier hulp bij krijgen?

Dus ja. Dus het was allemaal dat soort dingen.

[00:43:25] Jackie De Burca: Ja.

[00:43:25] Sangeeta Waldron: Ik denk dat dat het belangrijkste was, weet je, je doet het terwijl je nog leeft en doorgaat met je leven en werk.

[00:43:38] Jackie De Burca: Dat is het. Ik bedoel, daar ontkom je niet aan. Maar zoals je een paar keer hebt gezegd tijdens ons gesprek, Sangeeta, is alles met elkaar verbonden. Dus ik denk dat die voeding die je geeft en tegelijkertijd krijgt van je eigen familie en van het eten dat je samen eet, waarschijnlijk weer terugvloeit naar je ziel en je hart. En hoewel ik als creatieveling weet hoe het is om uit een creatieve stroom te worden gehaald, is het vreselijk. Maar op dezelfde manier moet je er soms van worden afgehaald, zouden we het niet doen. Er zijn momenten dat we het niet zouden doen omdat we op dreef zijn. Maar er is waarschijnlijk een beetje voeding op zijn eigen manier. Ook al is het misschien moeilijk op de.

[00:44:14] Sangeeta Waldron: Tijd, weet je, het is waar. En weet je, soms. Ik zou een pauze nemen en ik zou teruggaan, ik denk, oh, weet je, ik zou het beter kunnen doen. Ik wil dat hoofdstuk anders klinkt.

Pauzes zijn dus goed, omdat ze je de tijd geven om na te denken.

[00:44:30] Jackie De Burca: Ja, ik ben het helemaal met je eens. Ik ben het helemaal met je eens. Nu, terug naar je eerdere werk, maatschappelijk verantwoord ondernemen en niet public relations, vind je dat het een heel ander boek is, maar heb je het gevoel dat je een beetje bent opgebouwd op thema's uit dit werk of niet?

[00:44:45] Sangeeta Waldron: Ja, heel erg. Ik heb veel geleerd van dat proces van het schrijven van dat boek. Maar de thema's zijn ook weer met elkaar verbonden, omdat dat boek zich richtte op bedrijven die het beter doen voor de planeet. En ik onderzoek dat op een andere manier in dit huidige boek over de rol van het bedrijfsleven en hoe het klimaat het bedrijfsleven beïnvloedt, evenals veranderingen in de toelevering, sorry, de toeleveringsketen en hulpbronnen, materialen. Maar ook hoe het weer bedrijven over de hele wereld beïnvloedt, waar het personeel misschien niet naar binnen kan omdat het te warm is of een gebied is overstroomd.

Ja, zo veel, weet je, bedrijven worden nu beïnvloed door het werkelijke weer en dat veroorzaakt. Dat kan productieproblemen veroorzaken. En ook dat, weet je, het zou een bedrijf kunnen zijn dat hier opereert en afhankelijk is van, ik weet niet, iets uit een ander gebied dat is. Dat gebied is beïnvloed door een klimaatscenario. Dus daarom kunnen ze niet produceren omdat ze hun materialen niet krijgen.

[00:46:08] Jackie De Burca: Ja, nee, het is een enorm, het is een enorm onderwerp. Nu ben ik ongeveer een uur ten zuiden van Valencia en ik ging naar de supermarkt de dag na de, weet je, het grootste probleem van de Dana en het kwam niet eens bij me op dat we het effect ervan hier zien, omdat ik er gewoon niet zo over nadacht. Maar al je verse eten was niet aanwezig. Er was nauwelijks fruit en groenten. Er zat nauwelijks iets in je vlees, weet je, want ja, Valencia is natuurlijk een heel belangrijke stad voor ons gebied. We dachten er niet eens zo over, maar toen was dat een beetje griezelig om te zien. En dan realiseer je je dat dit onze nieuwe realiteit is voor het moment, weet je.

[00:46:46] Sangeeta Waldron: Absoluut. En we zijn. Zo niet, als. Maar ik denk dat we meer van dit soort problemen in onze voedselketen gaan zien, omdat andere gebieden worden getroffen door weersscenario's en we denken misschien dat het nu niet gaat gebeuren, maar als we vooruitkijken in de seizoenen, gaan we de impact daarvan opmerken. En ik las ergens dat sinaasappels schaarser worden vanwege de overstromingen in Valencia.

En misschien voelen we dat nu nog niet, maar over zes maanden wel.

[00:47:29] Jackie De Burca: Absoluut. Ik bedoel, we hebben buren op het land, weet je, die boeren zijn. Het zijn sinaasappelboeren. En het verzamelen van sinaasappelen is nu gaande. Maar een van de buren die we vrij goed kennen, zei letterlijk een paar weken geleden, het is een complete ramp voor hen geweest. Ja.

[00:47:46] Sangeeta Waldron: Weet je, het weer in Valencia is misschien niet hetzelfde als in jouw buurt, maar het heeft wel invloed.

[00:47:53] Jackie De Burca: Ja, we hadden hier heel, heel vergelijkbaar weer, maar gewoon niet zo dramatisch. Dus we hadden weken, weken en weken van non-stop regen. Dus kijk, het heeft invloed gehad en zoals je zegt, dit is iets waar we helaas voorlopig mee te maken zullen krijgen totdat, zoals jij en ik hopen en veel andere mensen met wie ik spreek, al deze geweldige oplossingen die potentieel in werking kunnen treden, ook daadwerkelijk in werking treden. Dus. Dus we houden het gesprek uiteraard opgewekt. Het belangrijkste van dit gesprek is denk ik de rol van je boek samen met andere media. Als communicatieprofessional, Sangeeta, hoe denk je over de rol die media spelen bij het aanjagen van het klimaatgesprek?

[00:48:38] Sangeeta Waldron: Het speelt een cruciale rol en vooral in het huidige informatietijdperk, waarin alles in het hier en nu gebeurt, hebben we ook veel desinformatie.

Dus het speelt een hele belangrijke rol. En onze rol is om ervoor te zorgen dat we alles wat we lezen factchecken, dat het een authentieke bron is, want er is veel misinformatie, zoals we weten. Dus wat we zien, wat we bekijken, wat we lezen is cruciaal voor dit en hoe we onszelf op de hoogte houden is belangrijk. En mensen kunnen zich ook overweldigd voelen. Ze denken, oh, het nieuws is zo, weet je, somber en vreselijk. We willen het niet meer weten. Maar hoe, als je stopt met het kijken of lezen van het nieuws, hoe weet je dan hoe je verandering kunt aanbrengen of wat er aan de hand is, dus het is, weet je, het is nu een beetje lastig omdat het nieuws zo deprimerend is, maar we moeten op de hoogte blijven en we moeten op de hoogte blijven met authentieke bronnen.

[00:49:58] Jackie De Burca: Ja, dat is zo belangrijk. Nu heb je duidelijk gezegd dat het nieuws zo deprimerend is en ik denk dat niemand het nodig heeft om je dat te horen zeggen, omdat ze het zelf weten. Maar hoe denk je dat het boek zal bijdragen aan de media en de berichten in het algemeen?

[00:50:13] Sangeeta Waldron: Nou, ik heb een hoofdstuk in het boek over media en ik spreek met een aantal van de belangrijkste stemmen die binnen de media werken, waaronder een milieujournalist in Brazilië en een lokale journalist hier in Londen, en de rol die de media spelen. Maar meer dan wat dan ook geeft het boek mensen takeaways, kleine tips, suggesties die we allemaal kunnen doen, zodat we het gevoel hebben dat we een verschil maken, dat we dat niet hoeven te doen, weet je, ik zeg niet dat we allemaal veganist worden en niet meer op vakantie gaan en gewoon thuis zitten.

Het boek is niet dat. Het boek is hoe leef je nog steeds?

Doe de dingen die je leuk vindt, maar bekijk de planeten op kleine manieren, want het zijn de kleine manieren die verandering creëren. En een van de dingen waar ik in geloof is dat wanneer we beginnen met het maken van deze kleine veranderingen, ze incrementeel worden en voordat we het weten, worden we ontmoet, doen we grotere en betere dingen. En dat is waar we allemaal moeten zijn, grotere, betere, wijzere dingen doen voor de planeet.

[00:51:33] Jackie De Burca: Ik denk dat kleine veranderingen mensen ook sterker kunnen maken, Sangeeta, vind je niet?

[00:51:37] Sangeeta Waldron: 100%. Ik bedoel, en het kunnen gewoon dingen zijn zoals geïnformeerd zijn, weet je, de feiten kennen betekent dat je gewoon iets groters en beters doet.

Je afval mee naar huis nemen in plaats van het gewoon op de grond te gooien, is een heel bewuste daad. Deelnemen aan een afvalinzameling is een verandering teweegbrengen. Al die dingen, weet je, minder plastic kopen, je plastic verminderen, nadenken over hoe je je plastic kunt verminderen, maken een verschil.

Al deze dingen tellen op. Het verminderen van je voedselverspilling, weet je, maakt je.

Maakt je gewoon meer in harmonie met de planeet. Weten wat er in het seizoen is, weet je wel, eten.

Mensen zijn nu vergeten wat het betekent om in het seizoen te eten, welke groenten en fruit er in elk seizoen worden verbouwd, zodat je kunt eten. Omdat we zo verwend zijn, hebben we het hele jaar door aardbeien. Aardbeien zijn er niet het hele jaar door, weet je, dus het gaat erom te weten wat er in het seizoen is. En als je dan in het seizoen eet, dan... En nogmaals, in het boek ga ik hier een beetje op in, maar je versterkt eigenlijk je eigen immuunsysteem.

Je bent gezonder als je seizoensproducten eet.

Wij zijn in harmonie met de planeet. Ja.

[00:53:12] Jackie De Burca: En dat zou er ook zijn. Dat is op zichzelf al zo waardevol. En dan weet je, zoals sommige mensen die van eten houden of foodies zijn, als je wilt, ook zouden weten of het mogelijk is dat dat lokaal geproduceerd is en ook in het seizoen is, omdat de energie van dat eten meer in harmonie zal zijn met het gebied waar je bent.

[00:53:30] Sangeeta Waldron: Klopt dat? Ja, 100%, Jackie.

[00:53:33] Jackie De Burca: Het is dus echt een fascinerend onderwerp.

Hoe dan ook, je boek, je doel is duidelijk om lezers te inspireren om actie te ondernemen. Als er één boodschap was, Sangeeta, waarvan je hoopt dat die bij elke lezer resoneert nadat je het hebt uitgelezen, wat zou dat dan zijn?

[00:53:48] Sangeeta Waldron: Wees de verandering.

[00:53:51] Jackie De Burca: Perfect.

[00:53:52] Sangeeta Waldron: Perfect.

[00:53:53] Jackie De Burca: Oké. Dus wanneer zal het boek beschikbaar zijn en waar zal het te koop zijn?

[00:54:00] Sangeeta Waldron: Nou, mensen kunnen het boek nu alvast bestellen.

[00:54:03] Jackie De Burca: Oh briljant.

[00:54:04] Sangeeta Waldron: Ja. Je kunt dus online gaan en het boek pre-orderen, waar je ook bent in de wereld.

Dat kan. Het boek komt officieel uit op 30 januari en is dan overal verkrijgbaar in boekwinkels, fysieke boekwinkels en opnieuw online.

Maar ja, het is nu beschikbaar voor pre-order en ik hoop dat mensen het pre-orderen en lezen. Ik ben heel benieuwd wat mensen ervan vinden.

[00:54:41] Jackie De Burca: Dus in 2025 zal het geweldig zijn om, weet je, die feedback te krijgen als je er meer over weet, als je mensen hebt gehad die je feedback hebben gegeven. Als je aan het einde van dit gesprek één advies zou geven aan luisteraars, en ze achter zou laten met je eigen gedachten over het creëren van een positieve erfenis voor de planeet, wat zou dat dan zijn?

[00:55:01] Sangeeta Waldron: Sangeeta, begin gewoon bij jezelf. Vergeet wat andere mensen doen of niet doen. Begin gewoon bij jezelf. En denk aan één ding dat je graag zou willen doen dat makkelijk voor je is en het komt gewoon terug bij die gedachte. Wees de verandering.

[00:55:18] Jackie De Burca: Fantastisch. En zo rechttoe rechtaan. Sangeeta, ik wens je heel veel succes met het boek. Ik weet zeker dat het gaat komen en succes is, weet je, hoe meer mensen, hoe meer vreugd die het gaan lezen en zich bezighouden met alle fascinerende perspectieven die er duidelijk in staan ​​en ervan leren en de verandering zijn, zoals je zelf zegt.

[00:55:38] Sangeeta Waldron: Heel erg bedankt Jackie, dat je me hebt uitgenodigd en dat je geïnteresseerd bent in het boek. Dat betekent echt veel en bedankt. Gewoon bedankt. Vervuld van dankbaarheid.

[00:55:48] Jackie De Burca: Dank je wel. Sangeeta is absoluut geweldig.

[00:55:52] Dit is Constructive Voices.

.