Αντίγραφο

Αυτό δημιουργείται ψηφιακά και ενδέχεται να περιέχει ορισμένα σφάλματα

[00:00:00] Speaker A: This is Constructive Voices. Constructive Voices, the podcast for the δόμηση άτομα με ειδήσεις, απόψεις και συνεντεύξεις ειδικών.

[00:00:11] Jackie De Burca: Hi, this is Jackie D Burca here for Constructive Voices. I’m absolutely thrilled to say that this month is Youth Month at Constructive Voices and this has been led by the amazing Keira o’ Brien, who’s a very gifted youth volunteer here at Constructive Voices and she’s going to do a series of four podcasts during the this month, all of them about different subjects that it’s all interrelated to do with organisations and work being done by younger people or medical people. There’s everything is interconnected regarding our society and the work that’s been done today by young people. So the very first interview that we have with Ciara with Damien Queally, who’s the Chief Program Officer at Plan International, Damien, shows how locally led programs, through a strong gender lens and real youth decision making can drive last sustainable change and why right now, in an era of droughts, floods, displacement, hunger, climate resilient, community owned solutions are non negotiable. And now over to you, Ciara.

[00:01:17] Ομιλητής Α: Αυτές είναι οι Εποικοδομητικές Φωνές.

[00:01:19] Ciara O'Brien: Είμαι η Ciara, είμαι ακτιβίστρια νέων στο Plan International και σήμερα είμαι εδώ με τον Damien, ο οποίος είναι ο Διευθυντής Προγραμμάτων του Plan International.

Ντέμιεν, χαίρομαι πολύ που σου μιλώ σήμερα. Θα μπορούσες να συστηθείς;

[00:01:34] Ντέιμιεν Κουάλι: Βεβαίως. Γεια σου, Κιάρα. Ναι. Ονομάζομαι Ντέιμιεν Κουάλι και είμαι ο Διευθυντής Προγραμμάτων της Plan International.

Εργάζομαι για την Plan εδώ και αρκετά χρόνια σε γραφεία χωρών, περιφερειακά γραφεία, εθνικούς οργανισμούς και τώρα βρίσκομαι στον παγκόσμιο κόμβο ηγούμενος ενός ευρέος τμήματος που σχετίζεται με το προγραμματιστικό μας έργο.

[00:01:52] Ciara O'Brien: Καταπληκτικό. Θα μπορούσατε λοιπόν να εξηγήσετε πώς είναι τα προγράμματα στο Plan International για άτομα που δεν έχουν ακούσει πραγματικά για τον οργανισμό;

[00:01:59] Damien Queally: Ναι, σίγουρα. Προφανώς, ποικίλλουν ανάλογα με το πλαίσιο, ξέρετε, είτε εργάζεστε στο Νότιο Σουδάν σε περιοχές επισιτιστικής ανασφάλειας είτε στο Τόγκο γύρω από πρωτοβουλίες που σχετίζονται περισσότερο με την ανάπτυξη. Θα υπάρχουν πάντα πτυχές του προγράμματος που σχετίζονται με το πλαίσιο, αλλά έχουμε βασικούς θεματικούς τομείς στους οποίους εργαζόμαστε και αυτοί αφορούν την ανάπτυξη της πρώιμης παιδικής ηλικίας, την εκπαίδευση, την προστασία από τη βία, τη σεξουαλική αναπαραγωγική υγεία και τα δικαιώματά μας.

Also livelihoods and youth economic empowerment. And of course then we have a theme called lead, which is our youth engagement, youth participation that cuts across all the different areas that we work in. Then in humanitarian context we also of course draw on those particular areas, but we have other nuances based on food security. So we could be doing food distributions, non food item distributions, cash and voucher related programs, mental health, psychosocial support.

Έτσι, εξετάζει έναν ολόκληρο κύκλο ζωής ενός παιδιού και ενός κοριτσιού και πώς διασφαλίζεται ότι αντιμετωπίζονται ορισμένες από τις βασικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα, είτε πρόκειται για τα πρώτα στάδια της ζωής τους είτε για τους τομείς οικονομικών ευκαιριών στη ζωή τους, και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι εντάσσουμε τα προγράμματα στο πλαίσιο των συγκεκριμένων αναγκών των κοινοτήτων στις οποίες εργαζόμαστε.

[00:03:16] Ciara O'Brien: Ναι, σίγουρα. Γνωρίζω ότι σε μερικές από τις εκστρατείες στην Ιρλανδία ασχοληθήκαμε με την περίοδο φτώχειας και τέτοια πράγματα. Και η παγκόσμια πλευρά είναι περισσότερος γάμος παιδιών. Οπότε είναι εξαιρετικά, εξαιρετικά ευρύ, αλλά γενικά με μια οπτική γωνία φύλου, νομίζω ότι είναι δίκαιο να το πούμε.

[00:03:28] Damien Queally: Ναι, όχι, απολύτως. Και φυσικά γνωρίζουμε επίσης, όπως όταν αναφέρατε τη φτώχεια περιόδου, ένα από τα βασικά θέματα που εισάγουμε, ειδικά στο ανθρωπιστικό μας έργο όταν κάνουμε διανομές για άτομα που έχουν εκτοπιστεί βίαια ή πρόσφυγες, ότι αν τους δίνουμε κάποια μη διατροφικά είδη και κιτ υγιεινής, πρέπει να βεβαιωνόμαστε ότι υπάρχουν και προϊόντα υγιεινής περιόδου, επειδή συχνά παραβλέπονται. Πιστεύω λοιπόν ότι το πρίσμα του φύλου σε όλες τις διαφορετικές πτυχές που κάνουμε πρέπει να βγαίνει πολύ δυνατό. Διαφορετικά, μπορεί να κάνουμε μια γενική απάντηση, αλλά να παραβλέπουμε συγκεκριμένες ανάγκες διαφορετικών φύλων ή ταυτοτήτων εντός αυτής της ομάδας.

[00:04:05] Ciara O'Brien: Ναι, σίγουρα. Εστιάζοντας λοιπόν σε αυτό το πρίσμα των φύλων, το πρίσμα της διατομεακής προσέγγισης. Υπάρχει κάποια άλλη φιλοσοφία με την οποία προσεγγίζετε τον προγραμματισμό προγραμμάτων;

[00:04:15] Damien Queally: Yeah, I think one of the key parts is that we want to do it with communities and with the program participants that we’re serving and with local actors as well. Like people will have heard of the localization agenda and that needs to be really driving everything we do. And of course that means different things in different parts of the organization. But when it comes to programming, it’s about ensuring that we are designing the programs with those who are participating in those programs. That it’s not me sitting in the global hub saying, oh, let’s do this program in this community in Togo, when actually that may be not what the community in Togo wants at all.

Επομένως, πρέπει πραγματικά να ενσωματώσουμε αυτή την ταπεινότητα σε ό,τι κάνουμε. Και ενώ έχουμε διαφορετικά επίπεδα εμπειρογνωμοσύνης ανάλογα με τον ρόλο μας, το θέμα είναι να διασφαλίσουμε ότι οι φωνές των κοινοτήτων, οι φωνές των νέων, οι φωνές των παιδιών, τα κορίτσια με τα οποία συνεργαζόμαστε, επισημαίνουν ποιες είναι οι συγκεκριμένες ανάγκες τους σε μια δεδομένη χρονική στιγμή και πώς συνεργαζόμαστε καλύτερα μαζί τους και με τους τοπικούς φορείς για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις ανάγκες και να δημιουργήσουμε τις ευκαιρίες από τις οποίες θέλουν να επωφεληθούν αυτές οι κοινότητες.

[00:05:18] Ciara O'Brien: Ναι, νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι θα ανακουφιστούν βλέποντας αυτή την πιο συνεργατική προσέγγιση.

It can be a negative perception of humanitarian aid, that it’s this kind of white savior idea or this swooping in at the last minute. But it’s nice to hear the kind of cooperative lens, but also then with the cooperation, it needs to be focused then on global cooperation and global initiatives. And I’m thinking about sustainability more specifically. So how is sustainability approached in your work?

[00:05:48] Damien Queally: Ναι, όχι, είναι ένα καλό σημείο. Και ξέρετε, επιστρέφοντας στο κομμάτι για τον λευκό σωτηριασμό. Νομίζω ότι αυτό ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας πολλών οργανισμών για πολλά χρόνια.

You know, in clan, I’m actually quite proud that we only have about, I think it’s 1.5% of our staff are international, like we’re 98.5% are local staff from the communities from the countries that we work in. So I think that’s really important because like they understand the context, they understand the dynamics, the culture, they lived realities. And I think it’s really important that they are the ones that are driving and influencing what we do. And that touches on the sustainability piece as well. Because if it is local actors that you’re working with local partners, if it is with national staff from those countries, then they will be able to continue the work even if plan is no longer there. I think also a key part of our sustainability is when we are working with local partners, that it’s a genuine partnership and it’s not us telling them what they need to do, really working with them, addressing the specific needs in whatever community it may be and that we are passing on skill sets that they may need to be more sustainable themselves. Because you know, the funding environment is really tough and competitive and institutional donors have so many rules and compliance requirements that if you’re a small local actor, it’s almost impossible for you to be able to adhere to all of them.

Επομένως, ποια είναι η προστιθέμενη αξία μας σε αυτές τις συνεργασίες και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε στην ενίσχυση αυτών των τοπικών φορέων σε τομείς που μπορεί να χρειάζονται αυτήν την υποστήριξη, ώστε να μπορούν επίσης, ξέρετε, να αρχίσουν να αναζητούν εναλλακτικούς τύπους χρηματοδότησης ώστε να μπορούν να είναι βιώσιμοι. Νομίζω ότι το άλλο μέρος αυτής της βιωσιμότητας είναι απλώς η συνεργασία με τοπικούς φορείς και τοπικές κοινότητες και με τους νέους στα προγράμματα να έχουν τα δικά τους, ξέρετε, το να τα έχουν στην κατοχή τους, σημαίνει ότι θα συνεχίσουν και μετά.

Και ξέρετε, εμείς, εμείς δεν θα έπρεπε να βρισκόμαστε σε μια κοινότητα για 30, 40 χρόνια, επειδή τότε οι κοινότητες εξαρτώνται από εμάς αντί, ξέρετε, αυτής της αυτοδυναμίας που χρειάζονται για να οικοδομήσουν οι ίδιες. Αλλά και οι τοπικές και περιφερειακές κυβερνήσεις που αναλαμβάνουν τις αναπτυξιακές τους ανάγκες και λογοδοτούν στις κοινότητες και τον πληθυσμό. Συνεργάζονται. Και νομίζω ότι υπάρχουν μερικά από τα βασικά μέρη αυτής της βιωσιμότητας. Είναι αυτή η τοπική ανάληψη ευθύνης, η συνεργασία με τους τοπικούς δωρητές, η συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, η ενίσχυση της τοπικής κοινωνίας των πολιτών, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν το έργο στο οποίο έχουμε συμβάλει.

[00:08:16] Ciara O'Brien: Ναι, αυτό το πρίσμα της ταύτισης με τον σκοπό και ότι είμαι ακτιβίστρια ή είμαι υποστηρικτής ή είμαι κάποια που βελτιώνει την κοινότητά μου, νομίζω ότι είναι τόσο, τόσο σημαντικό. Και το βλέπεις πολύ συχνά σε ανθρώπους που εγκαταλείπουν τέτοιου είδους προγράμματα επειδή απλώς δεν αισθάνονται ότι είναι προσωπικά συνδεδεμένοι με αυτό ή ότι δεν έχουν επενδύσει σε αυτό. Και είναι υπέροχο να βλέπεις αυτό το είδος, δεν ξέρω, υποθέτω ότι εστιάζει τόσο πολύ στη σύνδεση των ανθρώπων με την ομάδα, οπότε υποθέτω ότι άνθρωποι που μπορεί να σκέφτονται, ω, στην πραγματικότητα είμαι ηγέτιδα σε αυτή την κοινωνική πρωτοβουλία ή έχω την ικανότητα να διευθύνω ένα έργο στην κοινότητά μου.

Έχετε κάποια συμβουλή για κάποιον που σχεδιάζει μια μικρής κλίμακας κοινωνική πρωτοβουλία;

[00:09:01] Ντάμιεν Κουάλι: Ναι. Και έχουμε δει πολλά παραδείγματα αυτού.

One thing I like about our sponsorship programming is it allows us to stay for a longer period of time in communities and it’s more flexible in terms of adapting to the needs of what the communities are identifying. And we have seen some of the people who have been part of our sponsorship program who are now mayors of their town, they have set up little enterprises and business and they’re hiring people into their business and creating new employment.

Έχουμε δει από το επιχειρηματικό μας έργο σε νέους όπου, ξέρετε, έχουμε υποστηρίξει ορισμένες επιχειρηματικές δεξιότητες, οικονομικές δεξιότητες και επιχειρηματικές δεξιότητες και στη συνέχεια έχουμε δώσει κάποια αρχική χρηματοδότηση σε ορισμένες ομάδες που θέλουν να προχωρήσουν και να δημιουργήσουν τη μικρή τους επιχείρηση, η οποία στη συνέχεια επεκτείνεται και απασχολεί περισσότερους ανθρώπους στην κοινότητα και γίνονται πρότυπα, ξέρετε, για πολλούς στην κοινότητα. Και ξέρω ότι θα αναφερθούμε στον πρόωρο γάμο και τον αναγκαστικό γάμο σε λίγο. Αλλά, ξέρετε, όπου έχουμε συνεργαστεί με νέες γυναίκες και έχουμε δημιουργήσει αυτόν τον χώρο οικονομικών ευκαιριών για αυτές, αυτό δείχνει στην κοινότητα ότι, ξέρετε, το να είσαι νύφη δεν είναι η μόνη επιλογή για μια γυναίκα. Μπορούν στην πραγματικότητα να είναι επιχειρηματίες, μπορούν να είναι κοινωνικές ακτιβίστριες, μπορούν να είναι κοινωνικές επιχειρηματίες. Και ως εκ τούτου, η επένδυση στην εκπαίδευσή τους και η διατήρησή τους στο σχολείο είναι τόσο σημαντική.

Αλλά νομίζω ότι όσον αφορά τις συμβουλές, ξέρετε, ένα πράγμα φυσικά είναι να γνωρίζετε πραγματικά ποιο είναι το πρόβλημα που προσπαθείτε να λύσετε ή ποιο είναι το ζήτημα που προσπαθείτε να αντιμετωπίσετε και ότι αυτό έχει απήχηση σε μια ομάδα εντός αυτής της κοινότητας ή σε αυτόν τον τομέα στον οποίο θέλετε να εργαστείτε.

Νομίζω ότι το άλλο πράγμα είναι να φέρεις αυτούς τους συμμάχους μαζί σου και να τους κάνεις να συμμετέχουν, γιατί ό,τι και να κάνεις, πάντα θα υπάρχουν κάποιοι σκεπτικιστές που θα αντιτίθενται. Και ειδικά σε αυτή την εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όταν η παραπληροφόρηση είναι τόσο συνηθισμένη που είναι σημαντικό να έχεις δυνατές φωνές μαζί σου για να κρατήσεις ζωντανή την ευκαιρία.

Νομίζω ότι στη συνέχεια θα πρέπει να δούμε αν υπάρχουν ευκαιρίες για καθοδήγηση με άλλους που μπορεί να το έχουν κάνει αυτό στο παρελθόν, δηλαδή με άτομα που έχουν εργαστεί σε κοινωνικές επιχειρήσεις.

Ξέρετε, υπάρχουν κάποιες εταιρείες που θα ήταν πρόθυμες να προσφέρουν εθελοντικά χρόνο για να υποστηρίξουν τομείς στους οποίους κάποιος μπορεί να χρειάζεται αυτή την υποστήριξη και, ξέρετε, να τις καλέσουν να συμμετάσχουν και, ξέρετε, να βοηθήσουν σε μερικές από τις πιο δύσκολες πτυχές, ίσως της δημιουργίας της κοινωνικής επιχείρησης και να κάνουν μέρος της δουλειάς και να δουν πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, ξέρετε, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την ψηφιακή τεχνολογία προς όφελός σας.

Λοιπόν, ναι, νομίζω. Και στη συνέχεια, εξετάζοντας άλλες κοινωνικές επιχειρήσεις που μπορεί να υπάρχουν ήδη και μαθαίνοντας από αυτές και δημιουργώντας ένα είδος κοινότητας πρακτικής, επειδή κανείς δεν τα έχει καταλάβει όλα. Και όσο περισσότερο μοιραζόμαστε και συμμετέχουμε, αυτό νομίζω ότι μπορεί πραγματικά να βοηθήσει στην υποστήριξη μέρους του έργου που, ξέρετε, οι μικρότερες επιχειρήσεις μπορεί να προσπαθούν να κάνουν.

Και έχουμε μια σπουδαία πρωτοβουλία στα σχέδιά μας. Δεν είμαι σίγουρος αν την έχετε ακούσει. Είμαι σίγουρος ότι την έχετε ακούσει. Στην πραγματικότητα, είναι ο Επιταχυντής Ισότητας, ξέρετε, όπου δίνουμε μικρή χρηματοδότηση σε ομάδες νέων για να αναλάβουν πρωτοβουλίες που θέλουν να αναλάβουν στις κοινότητές τους. Και αυτές οι πρωτοβουλίες, κατά κάποιο τρόπο προτείνονται από οποιαδήποτε ομάδα νέων. Εξετάζονται από νέους και οι νέοι λαμβάνουν την απόφαση για το πώς θα κατανείμουν τη χρηματοδότηση. Και οι κανόνες γύρω από αυτό είναι πολύ πιο χαλαροί και όχι τόσο συμβατοί όσο θα ήταν για έναν θεσμικό δωρητή. Και, τα τελευταία έξι ή επτά χρόνια, έχουμε διαθέσει πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ σε ομάδες νέων ως μέρος αυτής της πρωτοβουλίας. Υπάρχουν λοιπόν και αυτές οι ευκαιρίες εκεί, αν οι άνθρωποι τις γνωρίζουν και πώς μπορούν να τις αξιοποιήσουν.

[00:12:30] Ciara O’Brien: Yeah, I know the Youth Advisory Panel in Ireland, we have little grants, micro grants that we can give out. It’s about €500. But part of that then is focusing on getting the young people to make the budget and make the plan and book the rooms and book the spaces and know how to do that. So it’s upskilling as well as actually running the social initiative too. So it’s nice to see the kind of, I don’t know, getting that value worth out of that donation, I suppose, because you’re both Upskilling people who will make a change in the future. But you’re also making change now, which is nice to see.

Και ως ένας από τους νέους που συμμετέχουν στο Plan, θέλω να σας ρωτήσω πώς οι νέοι συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων στο Plan International, επειδή έχουμε μιλήσει λίγο για το πώς οι νέοι μπορούν να είναι υποστηρικτές της αλλαγής ή να διευθύνουν τη δική τους κοινωνική πρωτοβουλία, ή να δημιουργήσουν τη δική τους επιχείρηση ή κάτι τέτοιο, ή απλώς να είναι γενικά χρήσιμοι και μέρος της κοινότητάς τους. Αλλά συγκεκριμένα όσον αφορά τη δύναμη λήψης αποφάσεων, πώς λειτουργεί αυτό για τους νέους στο Plan International;

[00:13:39] Damien Queally: Ναι, αυτή είναι μια εξαιρετική ερώτηση. Και νομίζω ότι είναι κάτι στο οποίο έχουμε εξελιχθεί τα τελευταία πέντε, επτά χρόνια. Είναι ένας από τους τομείς για τους οποίους νιώθουμε πραγματικά αρκετά παθιασμένοι και ένας από τους τομείς, νομίζω ότι έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο στον οργανισμό επειδή το κάναμε αυτό και στο παρελθόν και ήταν πιο συμβολικό. Φέρνεις 15 νέους στη μεγαλύτερη συνάντηση του διοικητικού μας οργάνου και θα είχαν ένα είδος σκιώδους συνάντησης στο πλάι και ξέρεις, θα υπήρχε μια ανάγνωση ορισμένων από τις συζητήσεις τους και μετά όλοι θα πετούσαν πίσω στο σπίτι και αυτό θα ήταν όλο. Και ξέρεις, ένιωσα ότι αυτό δεν ήταν πραγματικά βαθύ και ουσιαστικό. Ενώ τα τελευταία χρόνια έχουμε, ξέρετε, μια σειρά, ακόμη και μιλώντας για τον παγκόσμιο κόμβο, έχουμε μια σειρά από βασικά έργα που υλοποιούμε σχετικά με το είδος του ερευνητικού μας έργου, που σχετίζεται με την ευρύτερη παγκόσμια επιρροή και υπεράσπιση, που σχετίζεται με την ανθρωπιστική μας κλιμάκωση, τη χορηγία επόμενης γενιάς, την αναζωογόνηση και υπάρχουν και πολλά άλλα. Και έχουμε εκπροσώπους νέων που συμμετέχουν στην επιτροπή διεύθυνσης για κάθε έναν από αυτούς τους βασικούς τομείς. Και είναι ισότιμα ​​μέλη σε αυτήν την επιτροπή διεύθυνσης, μοιράζονται τις σκέψεις τους, τις ιδέες τους, τις προκλήσεις τους και βοηθούν στην προώθηση του έργου σε οποιοδήποτε έργο στο οποίο συμμετέχουν. Πιστεύω λοιπόν ότι αυτό ήταν κάτι πραγματικά, πραγματικά θετικό. Και έχω δει πραγματικά αυτές τις φωνές να επηρεάζουν τι θα συμβεί στη συνέχεια σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Επίσης, νομίζω ότι πριν από δύο χρόνια, η Συνέλευση των Μελών, η οποία είναι το ανώτατο διοικητικό μας όργανο για πρώτη φορά, έχει παραχωρήσει δύο επίσημες έδρες σε εκπροσώπους νέων με εξουσία λήψης αποφάσεων και δικαίωμα ψήφου, κάτι που δεν είχε γίνει ποτέ πριν στην 80χρονη και πλέον ιστορία μας για να έχουμε αυτό το δικαίωμα ψήφου. Και είναι πολύ συνειδητοί, ο πρόεδρος αυτής της ομάδας είναι πολύ συνειδητός ώστε να φέρνει αυτές τις φωνές σε κάθε συνάντηση και να διασφαλίζει ότι ακούγονται και ότι οι απόψεις τους μοιράζονται και ότι λαμβάνονται υπόψη ως δράσεις. Αν είναι δράσεις, αν τα σημεία είναι προσανατολισμένα στη δράση και λαμβάνονται πραγματικά υπόψη από τη διοίκηση καθώς προχωράμε.

Η επιτροπή προγράμματος, είναι μια υποεπιτροπή του Διεθνούς Συμβουλίου. Φέρνουν επίσης δύο μέλη της ομάδας αναφοράς νέων σε αυτές τις συζητήσεις. Και γνωρίζω ότι η πρόεδρος αυτής της ομάδας, η Ραμπία, είναι πάντα πολύ πρόθυμη, ξέρετε, όταν παρουσιάζουμε οποιαδήποτε από τις εργασίες μας, να φέρνουμε τις φωνές των νέων που συμμετέχουν σε αυτήν την εργασία, ώστε να μπορούν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους σχετικά με το τι λειτουργεί καλά, τι δεν λειτουργεί καλά και να έχουν τη δική τους. Ναι, η φωνή τους επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό και αυτό που κάνουν οι επιτροπές. Και έχω δει σε όλα τα γραφεία χωρών όπου έχουν και συμβουλευτικές ομάδες νέων. Μερικοί από αυτούς συμμετέχουν σε συναντήσεις της ομάδας διαχείρισης κάθε τρίμηνο.

Μερικοί από αυτούς συμμετέχουν στον σχεδιασμό στρατηγικής, στην αναθεώρηση στρατηγικής, στον σχεδιασμό προγραμμάτων και στον σχεδιασμό έργων.

Συμβαίνει λοιπόν σε πολλαπλά επίπεδα. Αλλά ίσως, ξέρετε, όπως είπατε, έχετε συμμετάσχει κι εσείς σε αυτό στο Plan Ireland. Πώς το βρήκατε στο Plan Ireland; Και πιστεύω ότι στην πραγματικότητα είστε και σε μία από τις υποεπιτροπές του διοικητικού συμβουλίου στο Plan Ireland.

[00:16:35] Ciara O'Brien: Ναι, ναι, είμαι στην υποεπιτροπή μάρκετινγκ και συγκέντρωσης χρημάτων. Και μια από τις πολύ ταλαντούχες και έξυπνες φίλες μου είναι στο διοικητικό συμβούλιο με πλήρη δικαιώματα ψήφου, κάτι που είναι, κάτι που είναι πολύ καλό να το βλέπουμε, πολύ ενδιαφέρον. Και είναι ωραίο. Είναι ωραίο να συμμετέχω. Αλλά νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι, άνθρωποι θα σκέφτονται όταν, όταν το ακούσουν αυτό. Θα σκέφτεστε, γιατί; Ποιο είναι το νόημα; Τόση προσπάθεια, τόση αλλαγή, τόσος χρόνος, αρκετά χρήματα, παρόλο που είμαστε εθελοντές, χρειάζεται πολλή αναβάθμιση δεξιοτήτων για να κάνουμε την προστασία, όλα αυτά. Ποια είναι λοιπόν η απάντησή σας στο γιατί;

[00:17:13] Ντάμιεν Κουάλι: Μάλλον θα σου έθετα ξανά την ερώτηση. Γιατί το κάνεις;

Από τη δική μου οπτική γωνία, νομίζω ότι είναι ο λόγος.

From Plan’s perspective, the why is that if we don’t bring young voices into those spaces, then we’re making decisions that impact those young people without actually really knowing if that’s the right decision. So if you haven’t those young voices coming in, whether it’s into your project design or whether it’s into your country leadership team, or whether it’s into your national organization or board or key projects, if you’re not bringing those voices in, then you’re kind of going, you know, with one eye closed, you know, and like, whilst your intent may be good, it doesn’t necessarily mean you’re responding to something that’s most critical for young people.

And, you know, I do believe that, you know, you shouldn’t do something for someone without Bringing them with you to understand what they actually want from that. So from an organization perspective, I see the huge importance in it. But I guess as somebody who is then on the. Who is that youth voice in the group?

Έχει απήχηση αυτό ή γιατί το κάνεις; Επειδή είναι πολύς χρόνος και απαιτεί πολλή ενέργεια.

[00:18:27] Ciara O'Brien: Ναι, σίγουρα ήταν μερικές, μερικές καλές ολόκληρες μέρες τα τελευταία δύο χρόνια και χρειάζεται πολλή προετοιμασία για να φτάσει κανείς σε αυτές τις συναντήσεις που διαρκούν λίγο. Αλλά ναι, νομίζω ότι έχει να κάνει ουσιαστικά με τη δημοκρατία.

Νομίζω ότι η πιο απλή απάντησή μου θα ήταν ότι πρόκειται για κοινωνική αλλαγή, αλλά η κοινωνική αλλαγή πρέπει να είναι για όλους. Νομίζω ότι αυτό που λες ότι είναι σχετικό με εσένα είναι πολύ αληθές. Από την εμπειρία μου, έχεις ανθρώπους που είναι μόνο 30 ετών, αλλά δεν το καταλαβαίνουν επειδή τα πράγματα αλλάζουν τόσο γρήγορα τώρα με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα διάφορα έργα. Θυμάμαι την πρώτη μου συνάντηση για το σχέδιο.

Εξηγήσαμε στους συντονιστές τι ήταν μια εφηβική ντίσκο και τι τους άρεσε. Ναι, ξέρετε, οι έμφυλες επιπτώσεις και οι ηπιότερες μορφές έμφυλης βίας που συνέβαιναν σε αυτές τις εφηβικές ντίσκο όταν ήμασταν 12 ή 13 ετών. Και οι συντονιστές δεν είχαν ακούσει ποτέ για αυτά τα πράγματα επειδή ήταν πολύ καινούργια. Και ακόμη και με την τρέχουσα εκστρατεία για τον παιδικό γάμο, βλέποντας όλα τα στοιχεία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με τον παιδικό γάμο, κάτι που προσωπικά δεν θα περίμενα ποτέ, το οποίο είναι τόσο, τόσο ενδιαφέρον, αλλά στην πραγματικότητα καταλήγει στη δημοκρατία. Και κάποιος μπορεί να μην είναι ειδικός όσον αφορά τη βιβλιογραφία, αλλά μπορεί να είναι ειδικός όσον αφορά την εμπειρία. Οπότε είναι τόσο χρήσιμο και τόσο ενδιαφέρον.

[00:19:56] Damien Queally: Ναι, νομίζω ότι αυτό είναι ένα πολύ καλό σημείο. Αλλάζει τόσο γρήγορα και αν δεν εμπλέκονται οι κατάλληλοι άνθρωποι σε αυτές τις συζητήσεις, αντιμετωπίζεις κάτι που μπορεί να ήταν πρόβλημα για μένα όταν ήμουν 30 ετών, αλλά εντελώς διαφορετικό από κάποιον που είναι σε αυτήν την ηλικία τώρα ή 20 ή τέτοια πράγματα. Και με την εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και με, ξέρετε, τόσες πολλές τοξικές δυνάμεις εκεί έξω, ξέρετε, που πραγματικά πιέζουν τα δικαιώματα των φύλων και την διατομεακότητα και όλα τα άλλα. Σαν να είναι.

Αν δεν το έχετε κάνει, αν το παρακολουθείτε μόνο απ' έξω, δεν ξέρετε πραγματικά τι σημαίνει και τι σας κάνει να νιώθετε. Πιστεύω λοιπόν ότι το να έχετε τους ανθρώπους που το νιώθουν αυτό, το ζουν και το βιώνουν, θα κάνει ό,τι δουλειά κάνετε πιο αποτελεσματικό και ουσιαστικό, επειδή στην πραγματικότητα κάνετε αυτό που βρίσκει απήχηση στα άτομα που το νιώθουν.

[00:20:45] Ciara O'Brien: Ναι. Αναφέρατε εν συντομία την κατάργηση των δικαιωμάτων. Υποθέτω ότι έτσι σκέφτομαι, λοιπόν, τον ρόλο των διεθνών θεσμών, ακόμη και η ύπαρξή τους αμφισβητείται πλέον πιο συχνά με την κατάργηση των δικαιωμάτων, αλλά και με την άνοδο των αντιδεξιών ομάδων παγκοσμίως. Έτσι, οι αντιφεμινίστριες λένε, και λένε, κοιτάξτε, τι κάνουν πραγματικά οι οργανισμοί εδώ και κάνουν κάτι; Είναι χρήσιμοι; Σπαταλούν χρήματα; Είναι γραφειοκρατία; Τι λέτε λοιπόν στους ανθρώπους τόσο στην αριστερά όσο και στη δεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος που είναι σκεπτικοί για τον ρόλο των διεθνών οργανισμών και αγαπούν τις φιλανθρωπικές οργανώσεις γενικότερα;

[00:21:31] Damien Queally: Ναι, σαν να είναι μια εποχή που αλλάζει και όπως αναφέραμε νωρίτερα, σε αυτή την ψηφιακή εποχή, πολλά πράγματα μπορούν να ειπωθούν χωρίς καμία απολύτως λογοδοσία γι' αυτά, είτε είναι αληθινά είτε ψευδή. Σαν να έχουμε δει τόσες πολλές ψευδείς δηλώσεις να διαδίδονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από πολιτικούς ηγέτες σε πολύ ισχυρές χώρες που, ξέρετε, απλώς αμφισβητούν πια τι είναι αλήθεια.

Και αυτό είναι ανησυχητικό. Νομίζω ότι εξακολουθεί να υπάρχει μια σημαντική πλειοψηφία που αναγνωρίζει πραγματικά ότι η παγκόσμια, σταθερή παγκόσμια αλληλεγγύη είναι σημαντική και το κλειδί και είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους. Και ξέρετε, ενώ υπάρχει μια αυξανόμενη εθνικιστική ατζέντα σε πολλές χώρες και όπως είπατε, κατά των μεταναστών και όλα τα άλλα, ξέρετε, νομίζω ότι εκεί, είναι πραγματικά σημαντικό να υπάρχει πιο απλό μήνυμα όσον αφορά το τι κάνουν οι οργανισμοί χρησιμοποιώντας γλώσσα που βρίσκει απήχηση σε άτομα κατά καιρούς. Οι ΜΚΟ, κατά καιρούς, κολλάνε πολύ στον τομέα μας, στην ορολογία μας και στην τεχνική μας γλώσσα. Και αν μιλάω στη μαμά μου.

[00:22:37] Ciara O'Brien: Αν μιλάω για διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις.

[00:22:41] Damien Queally: Exactly. I think if I’m talking to my mum about intersectional property, she’d be kind of going, what do you mean? Or if I talk to my mom about, you know, there are so many people that because of climate change, largely driven by global north, is leading to, you know, more droughts, more floods, more displacements, more hunger. You know, these are real things that are happening in the lives of individuals. And if we have a means to help support those lives and help communities rebuild after a disaster or after flooding or whatever it might be, then, you know, we have a, there’s a humanity within us that should actually really support that and do what we can to help that. Of course, it doesn’t mean we need to forget people at home as well. We have to make sure we have, you know, programs at home that address, you know, vulnerable households and vulnerable individuals and the needs that are there.

Και. Αλλά για μένα δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είναι σαν να χρειάζεται, πρέπει να κάνουμε και τα δύο και πρέπει να βρούμε αυτή την ισορροπία σωστά και μετά απλά πρέπει να επικοινωνήσουμε αυτήν την αλλαγή και να πούμε την ιστορία.

Επειδή, ξέρετε, χρειαζόμαστε σύνθετους δείκτες για να δείξουμε στους δωρητές μας τον αντίκτυπο αυτού που κάνουμε. Είναι μια διαφορετική ιστορία που πρέπει να πούμε στο ευρύ κοινό. Και νομίζω ότι το να δείξουμε αυτές τις πραγματικές ιστορίες, όπως η φρίκη που βλέπουμε στη Γάζα, είναι απλά απίστευτο. Και υπάρχουν τόσες πολλές χώρες που αντιμετωπίζουν τόσες πολλές προκλήσεις. Η Αϊτή και οι συμμορίες που καταλαμβάνουν και η σεξουαλική βία, ο βιασμός παιδιών, κοριτσιών, γυναικών. Ξέρετε, είναι πραγματικές ζωές που επηρεάζονται. Και αν κάποιος μπορεί να συνεισφέρει κάτι, είτε επηρεάζοντας την κυβέρνησή του είτε παρέχοντας χρηματοδότηση σε τοπικούς οργανισμούς και έργα για την αντιμετώπιση ορισμένων από αυτές τις ανάγκες, τότε αυτό είναι ένα κεντρικό κομμάτι της ανθρωπότητας. Και αυτή η αλληλεγγύη είναι που νομίζω ότι πραγματικά πρέπει να συνεχίσουμε να διατηρούμε.

Γιατί τελικά, ο κόσμος είναι ένας και είμαστε όλοι συνδεδεμένοι.

[00:24:31] Ciara O’Brien: Yeah, definitely. And that connection is so much more prevalent now in recent years. Like you say with, with Gaza, we’re all watching from our phones and we wouldn’t have, wouldn’t have had that in previous conflicts and previous genocides. So it’s vital that we’re not only just seeing what’s happening, but we’re doing something about it, or at least trying to do something about it. And I love to see Plan International specifically have different kind of subgroups that kind of work together to share information and knowledge. So I know some of our technology came from the Plan Canada office. We have a social media program which we share with the PLAN Philippines and the Plan Liberia offices. So that kind of knowledge sharing is so interesting, but it’s also, it’s just so relevant given that we’re using the same Internet that Plan Canada is using. So why would we not share the software?

Μου αρέσει αυτό το μήνυμα γενικά. Και όταν μιλάμε για αυτά τα παγκόσμια ζητήματα, το κύριο παγκόσμιο ζήτημα στο οποίο εστιάζει το PLAN, ιδιαίτερα αυτόν τον μήνα, τον Οκτώβριο του 2025, είναι ο γάμος των παιδιών. Αυτό είναι το θέμα της Έκθεσης για την Κατάσταση των Κοριτσιών στον Κόσμο για φέτος. Και η ακτιβίστρια και η Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού επικεντρώνονται σε αυτό. Θα θέλατε λοιπόν να μας πείτε;

Να ενημερώσουμε τον κόσμο για το ζήτημα του παιδικού γάμου και πώς οι διεθνείς οργανισμοί το προσεγγίζουν με τέτοιο τρόπο ώστε να μιλήσουμε στο ευρύ κοινό, ώστε να καταλάβει τι κάνουμε;

[00:26:05] Damien Queally: Ναι, είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα και κάνουμε αρκετή δουλειά γύρω από αυτό, ειδικά στην περιοχή της Ασίας και σε όλη την ήπειρο της Αφρικής, επειδή, δηλαδή, η συχνότητα εμφάνισης είναι τόσο, τόσο υψηλή.

And you know, I have 14 nieces and nephews. And you know, when I got to be talking to some of my family about this and just saying, you know, if you look at Maureen, one of my nieces, she’s 14, saying if she was in Niger, she could be married now. Yep. And they’re kind of going, what? No, that makes no sense. Like she’s only a child, she’s just started secondary school. And they’re going, yeah, but that’s the case for millions of girls every year. And if we don’t take more urgent action on child and early enforced marriage and union, we will see another 150 million girls married before the age of 18 by 2030.

Πολλές ζωές κοριτσιών απλώς μένουν στον αέρα. Και στην έρευνα που κάναμε, πάνω από το ένα τέταρτο των κοριτσιών με τα οποία μιλήσαμε και είχαν παιδί, γάμο ή ένωση, δεν είχαν άλλη επιλογή.

Αυτή ήταν μια απόφαση που ελήφθη εκ μέρους τους από τους γονείς ή τον κηδεμόνα τους ή οποιονδήποτε άλλον.

And sometimes it’s down to poverty because they don’t see any other option for them. Or sometimes they’re saying, oh, well, you know, she’s a teenager now, if we don’t marry her, she may get pregnant and then nobody want to marry her and she’ll bring shame on the family or. Because as we were saying earlier, if they don’t see any other option for that young woman in society, then they’re saying, well, she’s going to be a wife anyway, so why not just do it now rather than waiting? And, you know, they see that as just kind of culture and social norms. So I think it’s really important that, you know, we’re having those conversations in communities around the importance of allowing girls to stay in school, of those economic opportunity aspects of their rights, you know, because the 15 countries we did the study in, the national laws are all saying child marriage is illegal. But there’s one thing having a law, it’s the implementation of that that is so important.

Και πρόκειται για τη διασφάλιση ότι η εφαρμογή θα φτάσει κατευθείαν στις τοπικές κοινότητες. Πρόκειται για τη συμμετοχή των ηγετών των χωριών, των θρησκευτικών ηγετών, των δασκάλων, των γονέων, των κοινοτήτων γενικότερα, ώστε να αναδειχθεί η επιβλαβής πρακτική. Ότι αυτό προέρχεται τόσο από την ίδια τη ζωή του παιδιού, όσο και από τεράστια προβλήματα όσον αφορά την ψυχική υγεία, την ιατρική, τις εφηβικές εγκυμοσύνες και τους κινδύνους που συνοδεύουν όλα αυτά. Πολλά από τα κορίτσια που συμμετείχαν σε αυτούς τους αναγκαστικούς γάμους και τις ενώσεις έλεγαν ότι υπάρχει πολύ μικρή εξουσία λήψης αποφάσεων στο νοικοκυριό. Ωστόσο, είναι οι κύριοι φροντιστές.

Δεν λαμβάνουν καμία υποστήριξη από την κοινότητα επειδή θεωρούνται πλέον ιδιοκτησία αυτού του άντρα και εκείνος ο άντρας θα τους φροντίσει.

Πολλοί από αυτούς έχουν εξηγήσει πώς έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία και δεν έχουν καμία πραγματική δυνατότητα να κάνουν κάτι γι' αυτό. Έτσι, για μένα, σε όλα τα στάδια της ζωής του παιδιού και του νεαρού ατόμου, θεωρώ πολύ σημαντικό να προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι δεν παντρεύονται σε νεαρή ηλικία, ότι οι κοινότητες βλέπουν τις δυνατότητες, τις ευκαιρίες και τα δικαιώματα αυτών των ατόμων και ότι εξετάζουμε την εκπαίδευσή μας, τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα δικαιώματά μας, τα προγράμματα προστασίας μας, τα προγράμματα απασχόλησης των νέων και τον ακτιβισμό των νέων, ώστε να αντιμετωπίσουμε πραγματικά τις βαθύτερες αιτίες αυτού του γεγονότος και να μιλήσουμε γι' αυτό από την αρχή. Επειδή δεν θέλω να δω την 14χρονη ανιψιά μου παντρεμένη. Όπως δεν θα ήθελε κάποιος στον Νίγηρα ή την Ινδία να δει την 14χρονη ανιψιά του παντρεμένη.

[00:29:42] Ciara O'Brien: Ναι, αυτός είναι ένας πολύ, πολύ καλός τρόπος να το θέσω, μερικές φορές χρειάζεται πραγματικά να δείξεις ένα παιδί που βρίσκεται κοντά για να ενεργοποιήσεις την ενσυναίσθηση των ανθρώπων.

Και επίσης, μερικές φορές η ενσυναίσθηση μπορεί να είναι λίγο ελλιπής. Και λες. Επειδή είναι.

Υπάρχει ένα σχετικά μεγάλο ποσοστό κοριτσιών που λένε ότι είχαν κάποια άποψη ή κάποια επιλογή σε αυτό. Αλλά αν το καλοσκεφτείτε, ίσως. Ένα από τα πράγματα που θεώρησα πραγματικά ενδιαφέρον ήταν τα κορίτσια που έλεγαν ότι επέλεξαν να παντρευτούν τους φίλους τους, ώστε οι γονείς τους να μην τις παντρέψουν ένα χρόνο αργότερα με κάποιον άλλο ή ότι είχαν έναν φίλο και μετά οι γονείς τους τις ανάγκασαν να παντρευτούν αυτόν τον φίλο επειδή ήταν τόσο ντροπιαστικό να έχεις αυτή την άτυπη σχέση. Αλλά επίσης σκέφτομαι τον εαυτό μου στα 14, 15 και σκέφτομαι αν πρέπει να παντρευτείς το πρώτο άτομο που θα βγεις ραντεβού, και ρεαλιστικά, ναι, επέλεξα να βγω με αυτούς τους ανθρώπους, αλλά είμαι πολύ χαρούμενη τώρα που δεν είμαι παντρεμένη μαζί τους. Και είναι αυτό το είδος ενσυναίσθησης που υπάρχει, μπορεί, μπορεί, μπορεί να πουν ότι είναι επιλογή. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι στην πραγματικότητα επιλογή. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι στην πραγματικότητα αυτό που θα επέλεγαν, ανεξάρτητα από αυτά τα σενάρια.

Η αναφορά είναι τόσο ενδιαφέρουσα και θα την παραθέσω ως σύνδεσμο στην περιγραφή του podcast, ώστε να μπορεί ο κόσμος να την διαβάσει και ο ίδιος.

[00:31:07] Damien Queally: Νομίζω ότι θίγεις ένα καλό σημείο, όσον αφορά το ότι κάποιοι από αυτούς το έκαναν επειδή ήταν δική τους επιλογή. Νομίζω ότι η σημαντική λεπτομέρεια σε αυτό είναι ότι, ξέρετε, όταν είσαι 15, 16 ετών, η κατανόηση του τι σημαίνει να είσαι παντρεμένος και οι επιπτώσεις αυτού και πώς εξελίσσεται γενικά η ζωή σε αυτόν τον χώρο, νομίζω ότι είναι επίσης πολύ σημαντική. Και νομίζω ότι μέρος αυτής της εκπαίδευσης είναι επίσης για τα νεαρά άτομα να κατανοήσουν τους κινδύνους της πρώιμης εγκυμοσύνης, ποια δικαιώματα θα έχουν σε αυτήν την ένωση όταν βρίσκονται σε αυτήν την ένωση, ποιες ελευθερίες θα έχουν. Θα μπορούν να συνεχίσουν στο σχολείο; Επειδή πολλοί από αυτούς παράτησαν το σχολείο όταν παντρεύτηκαν. Δεν είχαν άλλη επιλογή σε αυτό. Επομένως, νομίζω ότι η κατανόηση των επιπτώσεων είναι ένα βασικό μέρος αυτού που πρέπει να κάνουμε περισσότερο.

[00:31:54] Ciara O'Brien: Ναι, σίγουρα. Και κάτι που ήταν ενδιαφέρον στην έκθεση ήταν ότι πολλά από τα κορίτσια που έδωσαν συνέντευξη ήταν στην πραγματικότητα διαζευγμένα, και αυτό είναι κάτι που δεν σκέφτεσαι πραγματικά. Δηλαδή, ο κόσμος πιθανότατα θα έχει ακούσει για τον παιδικό γάμο ως ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά το παιδικό διαζύγιο είναι κάτι για το οποίο πραγματικά δεν μιλάμε. Πραγματικά δεν μιλάμε γι' αυτό.

Ακόμα κι αν είναι. Αν βρίσκονται σε άτυπες ή επίσημες ενώσεις, υπάρχει τρόπος να βγουν από αυτές; Γιατί αν μια χώρα έχει νόμιμες ενώσεις μόνο από την ηλικία των 18 ετών, τότε δεν μπορείς να πάρεις διαζύγιο στα 17.

Έτσι είναι. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον και η έκθεση σίγουρα αξίζει να διαβαστεί, ειδικά για τις ανθρώπινες ιστορίες. Είναι υπέροχο να το ακούς. Δεν είναι υπέροχο, αλλά είναι αναζωογονητικό να ακούς από τα ίδια τα κορίτσια αντί για αφηγήσεις γύρω από τη ζωή τους που δεν μπορούν να ελέγξουν.

Ναι. Υπάρχει κάποιο άλλο μήνυμα για τους ακροατές καθώς ολοκληρώνουμε το podcast μας για σήμερα;

[00:32:54] Ντέμιεν Κουάλι: Νομίζω.

Νομίζω ότι είναι πραγματικά σημαντικό να χρησιμοποιούμε όλοι τη φωνή μας για καλό και ότι εμείς, στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της παραπληροφόρησης, πρέπει να αμφισβητούμε όλα όσα βλέπουμε και διαβάζουμε και να ελέγχουμε τα γεγονότα όσο το δυνατόν περισσότερο, και να μην χάνουμε αυτή την ανθρωπιά και την παγκόσμια αλληλεγγύη, γιατί αυτό είναι που μας κάνει ανθρώπους και αυτό είναι που κάνει τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος. Μέρα τη φορά.

[00:33:22] Ciara O'Brien: Ναι, συμφωνώ απόλυτα με αυτό. Νομίζω ότι η ενσυναίσθηση και η περιέργεια είναι ο δρόμος προς τα εμπρός και αυτό απαιτεί συνεργασία.

[00:33:29] Ντάμιεν Κουάλι: Ναι, απολύτως.

[00:33:30] Ciara O'Brien: Εντάξει. Σας ευχαριστούμε πολύ, πάρα πολύ που ήσασταν μαζί μας σήμερα.

[00:33:34] Ντάμιεν Κουάλι: Ευχαριστώ, Κίρα. Χαίρομαι που μιλάω μαζί σου.

[00:33:36] Ομιλητής Α: Αυτές είναι εποικοδομητικές φωνές.

.