Przewodzenie zmianom: Gretchen Gagel o kobietach odnoszących sukcesy w budownictwie, S4, E17

Transkrypcja Gretchen Gagel

Należy pamiętać, że tekst jest generowany cyfrowo i może zawierać pewne błędy.

Jackie De Burca: 00:00:00] Witam, nazywam się Jackie De Burca i zapraszam na Constructive Voices. Z przyjemnością informuję, że dzisiaj mam ze sobą kolejną podcasterkę, która wyprodukowała mnóstwo odcinków. Jest naprawdę, naprawdę dobra w podcastingu. Gretchen, bardzo chętnie.

Czy chciałbyś się przedstawić?

Gretchen Gagel: Tak. Dziękuję, Jackie. Cieszę się, że tu jestem. To świetna zabawa, mieć podcast. Uwielbiam rozmawiać z różnymi ludźmi z różnych stron świata, którzy są tak samo błyskotliwi jak Ty. Przez większość mojej 40-letniej kariery pracowałam w branży budowlanej. Właśnie opublikowałam książkę o kobietach na stanowiskach kierowniczych w budownictwie, „Kształtowanie kobiet liderek, plan działania dla kobiet odnoszących sukcesy w budownictwie”.

I w tym słonecznym okresie mojej kariery, zakładam również globalny instytut wspierający kobiety w budownictwie. Więc kilka rzeczy, które uchronią mnie przed kłopotami, gdy przejdę na emeryturę. 00:01:00] Kilka lat.

Jackie De Burca: Genialne. Dobra, nawet nie próbowałem wymówić twojego nazwiska, bo nie wiem. Właśnie dlatego miałem ci to zostawić.

Chichot czy dziewczyna, jak to powiedzieć? To chichot jak bajgiel,

Gretchen Gagel: liceum, bo tak często to powtarzałem,

Jackie De Burca: Świetnie. Zgadzam się z Gretchen. Gel ma, jak właśnie słyszałaś, niesamowite doświadczenie. Cieszę się, że mogę to omówić nieco bardziej szczegółowo, zwłaszcza że kiedy cofniemy się do Twoich wczesnych lat, Gretchen, zaczęłaś karierę w inżynierii mechanicznej, pomimo wczesnego sprzeciwu ze strony własnego ojca, który podobno powiedział Ci, że dziewczyny jeszcze nie studiują inżynierii.

Wytrwałeś. Chcesz opowiedzieć o tym punkcie zwrotnym i o tym, jak Twoim zdaniem ukształtował on Twoją własną ścieżkę?

Gretchen Gagel: Tak, wiesz, myślę, że po prostu uważał, że to będzie dla mnie naprawdę trudna ścieżka. To było na początku lat osiemdziesiątych i kiedy odrzuciłem Harvard, żeby iść na studia inżynierskie, wyrzekł się mnie.

He 00:02:00] Byłem naprawdę sfrustrowany, myślałem, że odrzucę tę ogromną szansę, żeby pójść na Harvard, który nie miał wydziału inżynierskiego albo nie był wtedy dobrze znaną uczelnią inżynierską. Nie jestem pewien, co dało mi odwagę, ale nauczyło mnie to ufać sobie i wspierać się, a to rada, którą daję ludziom na całym świecie.

Naprawdę byłam przekonana, że to była właściwa decyzja, a studia inżynierskie bardzo mi się podobały. Później się pogodziliśmy, więc wszystko dobrze się ułożyło.

Jackie De Burca: Genialne. Fantastyczne. Słuchałem dziś rano jednego z Twoich ostatnich odcinków i wiele rzeczy mi się w nim podobało, ale jedną z rzeczy, która jest tak prawdziwa, myślę, dla nas wszystkich, są te dwie panie, z którymi przeprowadziłeś wywiad. Mówiły o punktach zwrotnych, o których właśnie rozmawiałeś, być może jednym z najważniejszych punktów zwrotnych w Twoim wczesnym życiu.

Gretchen Gagel: Tak. No cóż, a potem, po ukończeniu studiów inżynierskich, zostałem członkiem Lone Star Gas i naprawdę zacząłem rozumieć, że zamykanie mnie w pokoju i zajmowanie się projektowaniem rurociągów czy czymś takim nie będzie 00:03:00] najlepszy wybór kariery dla mnie.

Przeszedłem rozmowę kwalifikacyjną na stanowisko inżyniera zakładu w Ralston Purina. Teraz w Nestle Purina, i wrócili do mnie, James, kierownik ds. kadr, nigdy go nie zapomnę. Wrócił i zapytał: „Czy rozważałeś zarządzanie operacyjne?”. Pomyślałem sobie: „Co to jest?”. Nawet nie wiem, co to jest. A on na to: „No cóż, tam się kieruje zakładem”.

Staramy się, żeby więcej kobiet zajmowało stanowiska kierownicze w dziale operacyjnym. Zapytałam: „Ile ich macie?”. A na 62 kobiety, to nie było ani jednej. W 1986 roku pomyślałam sobie: „Ktoś musi być numerem jeden”. Pojechałam więc do Oklahomy, żeby poprowadzić fabrykę karmy dla psów. Siostry z mojego stowarzyszenia studenckiego myślały, że kompletnie oszalałam, więc wyjechałam z Dallas i przeniosłam się do Oklahomy, żeby produkować karmę dla psów.

Ale, powtórzę, nie zamierzałam zostać menedżerką operacyjną i czasami trzeba być otwartym na nowe możliwości i na to, że życie trochę się zmieni. I okazało się, że to była dla mnie fantastyczna okazja.

Jackie De Burca: To tyle. Myślę, że to wszystko. 00:04:00] chodzi o to, wiesz, że chodzi o bycie otwartym.

Bo generalnie rzeczy, które naszym zdaniem powinniśmy robić dość często, nie zawsze idą dokładnie zgodnie z planem. A potem, kiedy jesteśmy otwarci, dzieje się coś jeszcze lepszego. Gretchen, po ponad 40 latach pracy w budownictwie, na stanowiskach kierowniczych, w przemyśle, w zarządzie, co zmotywowało cię do skupienia obecnej pracy na samym gruncie?

Przywództwo.

Gretchen Gagel: Cóż, to ciekawe, jak w pewnym sensie przeniosłem się w budowanie liderów przyszłości. Kiedy przeprowadziłem się do Australii w 2018 roku, mój partner był Australijczykiem. Mieszkaliśmy w Ameryce. Zawsze chciałem mieszkać w obcym kraju. Powiedziałem firmie, że jestem prezesem od pięciu lat i tyle, 120 lotów rocznie.

W tym samym czasie robiłem doktorat, czego też szczerze nie polecam. Ale kiedy przyjechałem do Australii, tak naprawdę nie miałem pojęcia, jak będę zarabiał na życie. Znałem jedną osobę w branży, bo Quanta Services była… 00:05:00] mój klient w Ameryce.

I przedstawili mnie Markowi Bumsteadowi, który zarządzał Quanta Services Australia i pięcioma firmami, które tam posiada. Naprawdę wpadłam w oko tej pierwszej okazji, by poprowadzić program wspierania kobiet w branży rurociągowej. Mark zasugerował, żebym dołączyła do Australijskiego Stowarzyszenia Rurociągów i Gazu, a ja wygłaszałam referat na mojej pierwszej konferencji dwa tygodnie po przyjeździe do Australii.

I prezes. Steve Davies miał panel z kadrą kierowniczą wyższego szczebla i był z siebie taki dumny. Zdobył to wszystko, byliśmy w Darwin, które jest na odludziu, prawda? I miał prezesa firmy energetycznej, prezesa firmy budowlanej i prezesa firmy inżynieryjnej. Spojrzał na publiczność i powiedział: „Jestem naprawdę zawstydzony”.

Nie ma tu ani jednej kobiety. Pomyślałam, że to wymagało ogromnej odwagi, żeby powiedzieć to przed setkami ludzi. Zabrałam go więc na kawę i powiedziałam: Wiesz, Amerykańskie Stowarzyszenie Gazowe ma program wspierania przywództwa kobiet. Przemawiałam tam. 00:06:00] jako kobieta-liderka w dziedzinie inżynierii.

To było zanim ukończyłem doktorat z przywództwa. Nie prowadziłem kursu, tylko byłem prelegentem, ale co, jeśli powtórzylibyśmy to tutaj i właśnie rozpoczynamy dziesiątą edycję tego programu przywództwa? A potem rozpoczęliśmy pierwszy program dla liderów, dla mężczyzn i kobiet, i rozpoczynamy trzecią edycję.

A potem Wiley poprosił mnie o napisanie książki o przywództwie i nagle poczułem, że wszechświat mi to mówi. Doradzam kilku starszym liderom na całym świecie, ale wszechświat po prostu zaczął mi mówić, że moja ścieżka prowadzi do pomagania w rozwoju kolejnych liderów w energetyce, górnictwie, budownictwie i inżynierii.

No więc tak, zacząłem tego słuchać.

Jackie De Burca: Czym przywództwo oparte na ziemi różni się od tradycyjnych podejść do przywództwa?

Gretchen Gagel: Cóż, to zabawne, bo w swoim doktoracie cofnąłem się o 50 lat w rozwoju teorii przywództwa i 00:07:00] właśnie dlatego, mając dyplom inżyniera, MBA ze specjalizacją w finansach, nigdy wcześniej nie miałem okazji studiować zachowań ludzkich.

Cofnąłem się więc o 50 lat w teorię przywództwa i teorię kultury organizacyjnej. Poznałem Edgara Scheina, który był moim trenerem przez rok, zanim zmarł. Cofnąłem się o 50 lat w rozwoju przywództwa zmian. To bardzo skomplikowana koncepcja i naprawdę doceniam to, co stworzyli socjologowie.

Ramy, przywództwo służebne, przywództwo transformacyjne. Istnieje wiele różnych ram przywództwa. Ja nazywam swoją „ugruntowaną samo-kierownictwem”, ponieważ wiele z nich koncentruje się na tym, jak liderzy wchodzą w interakcje z innymi ludźmi, bo to właśnie jest przywództwo – wpływanie na innych.

Tak naprawdę nie chodzi o tytuł. Nie chodzi o to, ile osób ci podlega. Chodzi o twoją zdolność wpływania na zachowanie, pozytywnego wpływania na zachowanie innych. Ale nazwałem to ugruntowanym samoprzywództwem, ponieważ… 00:08:00] To jest ugruntowane. Myślę, że wszystko zaczyna się w dużej mierze od ciebie i od tego, kim jesteś jako osoba.

Mhm. I to jest postać osoby stojącej na skale, która symbolizuje twoje osobiste wartości i cel w życiu. To, jak prezentujesz się jako lider. To naprawdę opiera się na wartościach, które są ci głęboko bliskie, i na wpływie, jaki chcesz wywrzeć na świat.

Jackie De Burca: To ma sens. To ma sens, bo wnosisz swoją własną istotę, swoje własne prawdy do tego, jak będziesz sprawować przywództwo. Nie chodzi o władzę, nie o władzę w złym tego słowa znaczeniu, ale o to, że w ten sposób będziesz inspirować ludzi o wiele łatwiej.

Gretchen Gagel: Najpierw przeczytałem „Siedem nawyków osób silnie dotkniętych chorobą” i sformułowałem osobistą misję, by pozostawić świat lepszym, niż go zastałem. Kiedy więc Wiley poprosił mnie o napisanie książki, czy pozostawi ona świat lepszym, niż go zastałem? Myślę, że będzie to miało pozytywny wpływ.

Ale to, co naprawdę mnie ukształtowało, to moje myślenie o przywództwie, kiedy ukończyłem… 00:09:00] Na początku lat dziewięćdziesiątych, kiedy studiowałem MBA na Uniwersytecie w Denver, byliśmy pierwszą grupą, która musiała zaliczyć cały semestr etyki. Dziś nie brzmi to już tak dziwnie, ale 35 lat temu, kiedy to się zdarzało, było to bardzo nietypowe.

A Bowie Sewell był moim profesorem etyki. Nadal jestem z nim w kontakcie. Zmieniłem zdanie i przez pięć lat wykładałem etykę na Uniwersytecie w Denver w ramach programu MBA. To właśnie głębokie przemyślenie tego doprowadziło do tych zajęć i wszystkiego innego, co skłoniło mnie do refleksji nad tym, skąd pochodzę jako lider i jak się prezentuję.

Jeśli myślisz o wielkich liderach, których podziwiasz, wiesz, co reprezentują. Wiesz, że reprezentują uczciwość, współpracę, integralność czy cokolwiek innego. Dlatego uważam, że bardzo ważne jest, abyśmy opierali nasze przywództwo na tych wartościach i celu.

Jackie De Burca: Tak, to dla mnie ma sens, Gretchen.

A teraz przechodząc do twojej książki, przede wszystkim bardzo, bardzo imponującej. Książka jest… 00:10:00] Zatytułowany „Budowanie kobiet liderek. Plan działania dla kobiet odnoszących sukcesy w budownictwie”. Podejście to syntetyzuje historie i strategie ponad 120 światowych liderek.

Gretchen, jakie kluczowe praktyki i cechy wyróżniasz w książce, dzięki którym kobiety mogą odnieść sukces w branżach zdominowanych przez mężczyzn?

Gretchen Gagel: Tak, i jeszcze jedno ważne – to jest książka także dla mężczyzn. Mówi o męskich sojusznikach, bo kobiety nie radzą sobie w budownictwie ani w górnictwie energetycznym.

Inżynieria bez wsparcia męskich sojuszników, ponieważ mężczyźni stanowią większość w branży. Zgadza się. Dlatego zarówno Hugh Rice, emerytowany prezes FMI, jak i Jan Tuckman, była emerytowana redaktor naczelna magazynu ENR, napisali dwa przedmowy, bardzo rozważnie. Mężczyzna i kobieta.

Mam szczerą nadzieję, że mężczyźni również przeczytają tę książkę. I oni też wiele z niej wyniosą. 00:11:00] Nie tylko o sojuszach, ale i o przywództwie. Ktoś mi powiedział, autor powiedział mi, że w swojej pierwszej książce wrzucasz wszystko, nawet zlew kuchenny. Mam nadzieję, że to będzie książka, która stanie się dla ludzi punktem odniesienia.

Myślę, że ma 22 rozdziały, ale zaczyna się od rozdziału o dominującej kulturze i nieświadomych uprzedzeniach. I byłbym niedbały, gdybym napisał tę książkę i nie poruszył nieświadomych uprzedzeń, których doświadczają różni ludzie w różnych sytuacjach.

W dalszej części książki autor opisuje, na czym polega ugruntowane samoprzywództwo i co jest potrzebne, aby zachować równowagę między odwagą a pokorą, co jest potrzebne, aby mieć umiejętność krytycznego myślenia, jak wypromować swoją markę osobistą na świecie, a następnie przechodzi do tego, jak budować silne relacje z ludźmi, jak tworzyć wydajne zespoły, jak budować kulturę organizacji w sposób, który nam odpowiada, i tak naprawdę kończy...

Jak być liderem w branży.

Jackie De Burca: Dobrze. To znaczy, to brzmi niesamowicie cennie. I także 00:12:00] fakt, że rozmawiałeś z ponad 120 osobami, co – jako autor książki – jest absolutnie ogromne.

Gretchen Gagel: No cóż, trochę oszukiwałam. Część z tych 129 osób, myślę, że wyszło 129, to fragmenty podcastów, bo prowadziłam podcast na przykład z Anną Mes.

Anna Mes jest najbardziej, a może ktoś ją kiedyś prześcignie, ale była najbardziej utytułowaną letnią olimpijką w Australii. Jest niska. Kolarka torowa. I brała udział w czterech igrzyskach olimpijskich. Na jednej z nich złamała kark w upadku, a siedem miesięcy później wzięła udział w igrzyskach olimpijskich.

Wow. Jej odporność jest niesamowita i ma wiele do powiedzenia na temat przywództwa. Przeprowadziłam również wywiady z 40–50 liderami i liderkami z branży budowlanej na potrzeby tej książki. Ale tak, to było duże przedsięwzięcie, nie chciałam, żeby ta książka była tylko o moim głosie. 00:13:00] o tym. Naprawdę chciałem zabrać głos wspaniałym ludziom.

Gdybym miał czas i słowa, umieściłbym w tej książce tysiąc osób. W pewnym momencie musiałem to przerwać. Myślę, że historie tych ludzi czynią tę książkę bogatszym doświadczeniem dla czytelnika.

Jackie De Burca: Zdecydowanie. I nie oszukujesz, kiedy zagłębiasz się w swoją pracę nad podcastami, bo wiem tak samo dobrze jak Gretchen, że nagrywanie, badanie podcastów, ich produkcja i publikowanie wymaga dużo pracy.

Więc dla mnie to nie jest oszukiwanie.

Gretchen Gagel: Nie, nie, nie. I tak naprawdę, to było trochę trudne, bo mam 150 podcastów. Mhm. I naprawdę trzeba było wybierać. To, które osoby, które historie znalazły się w książce, było kwestią selekcji samej w sobie. Ale, ale, pisanie tej książki sprawiło mi mnóstwo frajdy.

To ma 120,000 XNUMX słów. To zdecydowanie dzieło miłości i bardzo się cieszę, że ludzie to czytają i komentują. 00:14:00] Ile zajęło ci napisanie tego? Siedem miesięcy. Mój kontrakt był roczny. Wiedziałem, że nie będę miał czasu, żeby zacząć przez sześć miesięcy ze względu na zobowiązania zawodowe itd.

I ostatecznie przedłużyłem pobyt o miesiąc, odbyłem wiele podróży samochodem po Australii. To właśnie jest wspaniałe w Australii – mamy 10,000 XNUMX plaż. Jeździłem więc po dwa tygodnie, zatrzymywałem się w różnych nadmorskich miasteczkach, spacerowałem po plaży, myślałem, pisałem, myślałem i pisałem.

Jackie De Burca: to brzmi idyllicznie,

Gretchen Gagel: Cóż, to ciekawe. Jestem wielkim zwolennikiem nagradzania siebie. I tak na przykład pojechałem do małego miasteczka Exmouth, oddalonego o kilka godzin lotu na północ od Perth, i pewnego dnia pisałem przez dziewięć godzin. A następnego dnia pływałem z rekinami wielorybimi.

Fantastyczny.

Jackie De Burca: Wracając do tego, co powiedziałaś nieco wcześniej, Gretchen, wspomniałaś o dominującej kulturze, nieświadomych uprzedzeniach i autentyczności, a także o kluczowych elementach, z którymi musimy się zmierzyć. Jakie są wspólne 00:15:00] jakie są słabe punkty, które dostrzegasz obecnie w organizacjach, i w jaki sposób kobiety i ich męscy sojusznicy mogą sobie z nimi poradzić?

Gretchen Gagel: Tak. Po pierwsze, jedną rzecz podkreślam w książce: to nie jest krytyka białych mężczyzn zarówno w Australii, jak i w Ameryce. Stanowią oni większość populacji w budownictwie i to tworzy dominującą kulturę. Co ciekawe, czasami, gdy jesteśmy w dominującej kulturze, wyjaśniam, że jesteśmy w pewnym sensie w bańce.

Jakbyś nie wiedział, że jesteś w dominującej kulturze. Po prostu żyjesz jak osoba, która stanowi większość tej populacji i nie zdajesz sobie sprawy, jak trudne to może być. Dla osób spoza tej dominującej kultury. Pisałem ten rozdział w zeszłym roku, był maj i leciałem do Waszyngtonu na spotkanie generalnych wykonawców, komisji ds. różnorodności i integracji, i wsiadłem do samochodu współdzielonego.

00:16:00] Kierowca był młody, powiedziałbym, że miał około trzydziestu lat, mężczyzna. Zapytał: „Och, czy to dla pana pracowity tydzień?”. A ja na to: „Tak, tak, wie pan, dość pracowity. Kansas City, Chicago, Waszyngton, Nowy Jork”. A on na to: „Och, czy jest pan stewardesą?”. A ja na to: „Nie”. Jestem dyrektorem i staram się teraz łaskawie wywoływać u ludzi nieświadome uprzedzenia.

I powiedziałem, że gdybym był mężczyzną w garniturze, pomyślałem: „O rany, czy garnitur wygląda jak stewardesa?”, ale zapytałem: „Myślisz, że zadałbyś to pytanie mężczyźnie?”. To pytanie, a on zamyślony odpowiedział: „Nie, ja bym go zapytał, gdyby był pilotem, a to tylko bardzo uproszczony przykład, po czterdziestce”.

Jackie De Burca: a, to jednak genialne.

Gretchen Gagel: No cóż, przez ponad 40 lat, jeśli wyjdę na kolację z kolegą z pracy i podam mu swoją kartę kredytową, to jest prawdopodobnie 90% szans, że… 00:17:00] Oddaj to temu człowiekowi. Ale po raz kolejny, tego, tego, on nie doświadczył tego wielokrotnie.

Więc może pomyśleć: „Och, to nic wielkiego”. Ale kiedy powtarza się to przez 30 lat, to po prostu kolejna rzecz. Jasne. I tak myślę o organizacjach. Usłyszałem takie określenie, kiedy przemawiałem na konferencji z Tomem Rileyem, prezesem Turner BMEs Bias Motivated Events, i to coś, co organizacje zaczynają mierzyć, co jest świetne, bo to, co mierzymy, zaczynamy rozumieć.

Zdecydowanie. I tak, to skomplikowana koncepcja, jeśli chodzi o nieświadome uprzedzenia. Wszyscy je mamy. I uprzedzenia są nam potrzebne. W ten sposób szybko sortujemy informacje. Ale zatrzymać się i być obecnym, żeby pomyśleć: Hmm, czy doświadczam teraz uprzedzeń? Jak mógłbym pomyśleć o tym trochę inaczej?

Jackie De Burca: Tak. Nie, myślę, że samo uświadomienie sobie tego mogłoby potencjalnie odmienić sposób, w jaki... 00:18:00] ktoś jest liderem w swojej dziedzinie i organizacji.

Gretchen Gagel: Tak. Kilka tygodni temu przemawiałam na przełomowym spotkaniu kobiet w budownictwie w San Diego i po tym, jak skończyłam podpisywanie książek i tak dalej, wyszedł młody mężczyzna, i byliśmy tylko we dwoje. Zapytał: „Jak mogę okazać solidarność?”. Odpowiedziałam: „Oto trzy naprawdę proste rzeczy, które można zrobić, gdy widzi się kobietę, której głos jest zagłuszany na spotkaniu, a które są najczęstszą mikroagresją wobec kobiet”.

Gdybyś mógł się odwrócić i powiedzieć: „Czy moglibyśmy wrócić do pomysłu Gretchen, który brzmiał: »Naprawdę mnie to interesuje«?”. A potem może do osoby, która mówiła za nią w cztery oczy, mógłbyś podejść i powiedzieć: »Hej John, podoba mi się, jak to jest«, albo mogłaby to być Sally, mogłaby to być kobieta mówiąca za kobietą,

Podoba mi się Twój entuzjazm, ale następnym razem pozwól Gretchen dokończyć pomysł, zanim wskoczysz i powiesz to w uprzejmy sposób. I to są 00:19:00] małe przykłady sojuszu, w których podnosimy głos innych ludzi i pomagamy im poczuć się silniejszymi i mieć poczucie przynależności.

Jackie De Burca: Dobrze. To znaczy, Gretchen, to kolejny świetny przykład. Przyjrzyjmy się temu bliżej, bo za chwilę chcę zagłębić się w temat sojuszu, ale przyjrzyjmy się jeszcze czemuś, co, jak zauważyłem, w Twoich badaniach doktoranckich zidentyfikowałeś jako coś związanego z zwinnymi procedurami.

Jak liderzy mogą stosować zwinne przywództwo w obliczu tak dużej presji? Doświadczamy tego oczywiście w branży budowlanej czy w projektach energetycznych.

Gretchen Gagel: Tak. Worley Williams i Lawler, Christopher Worley napisali książkę o tych procedurach i faktycznie je zidentyfikowali. Wykorzystałem ich badania jako materiał wyjściowy do mojej rozprawy, więc chcę oddać im pełną chwałę.

Jest też książka zatytułowana „The Agility Factor”, jeśli ktoś chce o tym poczytać. Linda Holbeck ją napisała. 00:20:00] Kolejna świetna książka o zwinności. Nie mam ich obu przed sobą, więc mam nadzieję, ale Linda Hol i Christopher Worley, dwoje uznanych ekspertów, Linda z Anglii i Christopher z Kalifornii,

Chciałem zrozumieć, w jaki sposób liderzy tworzą zwinne organizacje, dlatego w 126 jednostkach biznesowych zmierzyłem zachowania liderów, o których informowali ich pracownicy. I to właśnie obecność tych czterech rutyn. I to jest interesujące, co odkryłem. Wśród najbardziej zwinnych firm objętych moim badaniem znalazło się 47 korporacji, z czego 126 to firmy budowlane.

Myślę, że dlatego, że ciągle się reformujemy, aby realizować różne projekty i mamy do czynienia z wieloma cyklami w budownictwie, z okresami prosperity i kryzysu. To branża, w której jesteśmy dość biegli. Ale ponieważ świat staje się coraz bardziej skomplikowany, nasza zdolność… 00:21:00] aby dostrzec nie tylko to, co dzieje się w naszej branży, ale także to, co dzieje się na świecie i co będzie siłą napędową zmian w naszej branży.

W naszej strategii Agile chodzi o to, aby każdy i każde stanowisko rozumiało naszą strategię, tak aby codzienne działania były zgodne z najważniejszymi priorytetami organizacji. Najniższą punktacją spośród czterech procedur jest testowanie Agile. Oznacza to rygorystyczne podejście do sposobu, w jaki testujemy rzeczy.

Więc nie tylko mówimy: „Hej, spróbujmy tego”. Mhm. Nie sądzę, żeby to zadziałało. Ale nie tylko dajemy zapracowanym ludziom coś do wypróbowania, bo wtedy nie wiemy, czy się nie udało, bo to był zły pomysł, czy po prostu daliśmy to naprawdę zajętym ludziom, którzy mieli inne prace. Ale jak my, i myślę, że to wynika z braku badań i rozwoju w budownictwie, bo nikt nie chce niczego próbować w swoim projekcie i jak naprawdę przesuwamy granice 00:22:00] technologia, adopcja, zrównoważony rozwój itp.

Tak więc tak, uwielbiałam zgłębiać temat zwinności i jest wielu wspaniałych myślicieli, którzy zajmują się tematem zwinności i tym, jak wdrażać te rutyny w zespołach i organizacjach.

Jackie De Burca: Tak, i jak już wspomniałaś, Gretchen, żyjemy w wyjątkowo trudnych czasach, w których elastyczność jest naprawdę niezbędna dla osób pracujących w budownictwie.

Gretchen Gagel: Tak. No cóż, Eric Topel, o którym właśnie słyszałem, napisał nową książkę o starzeniu się. Jest już zamówiona. Powinna się ukazać dzisiaj, ale napisał też inną książkę zatytułowaną „Pacjent. Zobaczymy się teraz”, która opowiada o rewolucjach w branży opieki zdrowotnej. Każdy powinien ją przeczytać, bo w ciągu najbliższych kilku dekad sytuacja nie stanie się mniej skomplikowana.

Nasza zdolność do elastycznego reagowania na te zmiany zapewnia trwałość naszych organizacji. Studiowanie tego zagadnienia na doktoracie dało mi dużo frajdy.

Jackie De Burca: 00:23:00] Tak, powiedziałbym, że to brzmi jak bardzo interesująca książka. I z tego, co o niej powiedziałaś, Gretchen, wynika, że chodzi nie tylko o zachowanie elastyczności dla twojej organizacji, ale także o twoje osobiste odczucia dotyczące tego, jak radzisz sobie na świecie.

Ponieważ jest to niezwykle trudny czas w historii.

Gretchen Gagel: Tak, tak. W mojej książce jest rozdział o zwinności. Nie mogłem studiować zwinności w ramach doktoratu i nie uwzględnić jej w swojej książce. Są ludzie, którzy badali zwinność na poziomie indywidualnym, bo spójrz na mnie – przeszedłem drogę od zarządzania zakładami produkcyjnymi do doradztwa zarządczego, pracując dla największej firmy zajmującej się strategią bankowości inwestycyjnej w branży budowlanej.

Potem zrobiłem sobie przerwę, gdy moje dzieci miały siedem i osiem lat. Przez pięć lat prowadziłem fundację non-profit. Byłem zastępcą dziekana szkoły biznesu. Jak te umiejętności przekładają się na inne stanowiska? Ze stanowiska na stanowisko. Potem wróciłem jako prezes innej firmy konsultingowej, zajmującej się doradztwem w zakresie zarządzania w branży budowlanej.

Zastanawiając się więc nad tym, jak zachować elastyczność, jak 00:24:00] Pozostać ciekawym, to kolejna cecha, którą posiadam. Ludzie żartują, że mam cztery dyplomy, a ja jestem absolwentem studiów pierwszego pokolenia, po prostu jestem ciekawy różnych rzeczy. Myślę, że neurobiologia może być następnym kierunkiem, który będę studiować, tak po prostu. Interesuje mnie wszystko, czego dowiadujemy się o naszych mózgach.

Jackie De Burca: Dobrze. No cóż, dorzucę coś od siebie, bo we wrześniu zrobimy krótki miniserial z gościem, który obecnie przebywa w Cambridge w Wielkiej Brytanii. Jego teoria dotyczy trwałości neuronów, która w zasadzie jest bardzo prostą wersją tego, jak neuroplastyczność mózgu wpływa na… środowisko zbudowane, zarówno nazwa.

Wow. Tak, dokładnie. Zarówno ta naturalna, jak i ta budowana część.

Gretchen Gagel: Wiesz, gdybyś powiedział mi 20 lat temu, że słowo „neuroplastyczność” będzie mi regularnie wychodzić z ust, powiedziałbym: „Naprawdę?”. Ale tak, nie, rzeczywiście tak jest.

Dużo mówię o neuroplastyczności, ale to jest 00:25:00] fascynująca koncepcja.

Jackie De Burca: Tak, rzeczywiście. Rzeczywiście. Ale słuchaj, dość już o tym, ten facet ma na imię Mohammed, dość już o tym mówienia. Na pewno się z tobą skontaktujemy. Ale wróćmy do twoich doświadczeń, Gretchen. A co z barierami systemowymi, które powstrzymują kobiety w sektorach, w których, wiesz, pracowałaś, takich jak budownictwo, energetyka, górnictwo i tak dalej?

W jaki sposób przywództwo i interwencje kulturowe mogą temu zaradzić?

Gretchen Gagel: musimy zacząć od uprzedzeń. Naprawdę, trzeba zrozumieć, a ludzie mówią, że nie powinniśmy się skupiać na kwotach lub danych, ale naprawdę trzeba zrozumieć, i zapytałem ostatnio kogoś, bardzo doświadczonego lidera, jaki jest wskaźnik rotacji kadr wśród mężczyzn i kobiet?

I nie znali odpowiedzi na to pytanie. I naprawdę chcą skupić się na przyciągnięciu większej liczby kobiet do swojej organizacji, a przecież to firma budowlana. Musimy więc zacząć od danych. Jeśli… 00:26:00] Rotacja wśród kobiet jest trzykrotnie wyższa niż wśród mężczyzn, dlaczego więc warto się nad tym zastanowić? Jaki jest powód, dlaczego kobiety odchodzą z organizacji i czy, patrząc na to pod kątem wieku lub pochodzenia, chodzi o to, aby zacząć od danych i naprawdę zrozumieć, kto prosperuje w naszej organizacji, a kto nie.

Ja. Siedziałem na spotkaniu z młodym mężczyzną, architektem, który podjął pracę w firmie budowlanej i był przekonany, że poczuje się tam jak u siebie. Nie jest rasy białej. A on po roku powiedział: „Jestem, jestem gotowy odejść. Ja, ja, ja nie doceniam tej kultury. Nie widzę ludzi, którzy wyglądają jak ja”.

I tak, tak, i to ciekawe, bo ciągle pojawia mi się to zdanie, a to ma związek z instytutem. Zakładam stronę internetową „women thriving in construction.org”. Hmmm. I ma to być globalny instytut, 00:27:00] awansujcie, kobiety. Ale ciągle myślę o tym zdaniu: chcemy kobiet.

A gdybyśmy podeszli do tego tak agresywnie, jak 30 lat temu do kwestii bezpieczeństwa fizycznego, kiedy właściciele zaczęli mówić: „Hej, jeśli nie macie historii bezpieczeństwa w tym zakresie, nie będziecie mogli ubiegać się o nasze zlecenia”. To doprowadziło do wielu zmian. Kiedy CERT i CII, niektóre z dużych stowarzyszeń, w tym Construction Industry Institute, poważnie podeszły do kwestii bezpieczeństwa, bezpieczeństwa fizycznego, a teraz widzimy to samo skupienie na dobrostanie psychicznym,

Trzeba powiedzieć, że jeśli chcemy kobiet, jeśli chcemy ludzi z różnym pochodzeniem, trzeba się na to zdecydować i trzeba być brutalnie szczerym, kiedy patrzy się na zespół kierowniczy wyższego szczebla i na to, jak on wygląda. Tak, to jest punkt wyjścia.

Po prostu bądź brutalnie szczery i zacznij od danych i zacznij 00:28:00] Z twoimi intencjami. Wiesz, odwiedziłem kopalnię. Nawet nie wymienię nazwy kraju. Trzeba chronić niewinnych, prawda? I każda kobieta, którą widziałem, była blondynką, poniżej 40. roku życia i blondynką. I, kurczę, czy w tej części kraju nie ma brunetek?

Ojej. I tak robią, ale, ale wiesz, czy nie ma tu jakichś uprzedzeń w tym, kogo zatrudniamy? Zatrudniamy ludzi, którzy wyglądają jak my i z którymi czujemy się komfortowo. Tak czy inaczej, to po prostu, to naprawdę skomplikowane, ale trzeba zacząć od tej prawdziwej intencji. Chcemy kobiet albo osób o różnym pochodzeniu, albo młodych ludzi, czy cokolwiek innego jest tym celem.

Więcej, ponieważ istnieje. Ogromna ilość badań pokazuje, że zespoły złożone z różnych osób, a także zespoły, w których są kobiety, są mądrzejsze razem. Nie ma znaczenia, co… 00:29:00] zbiorowe IQ jest cechą zespołu, chodzi o wniesienie odmiennego sposobu myślenia.

Jackie De Burca: to jest to!

Gretchen Gagel: Tak. No, proszę, oto mały przykład. Mam starą lampę, która należała do mojego dziadka. To, to byk. On był, on, on hodował czarne bydło Angus jako hobby, a ona pochodzi ze Szkocji i ma klosz, który nie ma już tych zębów na górze, i naprawdę chciałbym go odrestaurować.

To wydarzyło się wczoraj. Poszedłem do tego miejsca, z którym rozmawiałem przez telefon. Powiedzieli, że możemy panu pomóc. A pierwsza osoba powiedziała: „Nie, nie sądzę, żebyśmy mogli coś z tym zrobić”. A ja powiedziałem: „No cóż, rozmawiałem z tą kobietą przez telefon. Zaraz wraca z lunchu”.

A potem podszedł jakiś mężczyzna. Wkrótce było nas czworo. Wpadliśmy na pomysł, żeby kupić abażur o tym samym rozmiarze. I nasunąć na niego oryginalny. Jestem inżynierem, prawda? Potrafię rozgryźć, jak przymocować ten abażur do drugiego. Ale zajęło nam czworo, żeby się z tym uporać. 00:30:00] odnowić tę lampę, a pierwsza osoba powiedziała, że nie, nie możemy ci pomóc.

To tylko bardzo drobny przykład. Wprowadzania zróżnicowanego myślenia. Nikt z nas, wszyscy wpadliśmy na ten pomysł razem, bo po prostu rzucaliśmy pomysłami i myśleliśmy: „A co, jeśli spróbujemy tego, a co, jeśli spróbujemy tamtego?”. Myślę, że to coś, co wydarzyło się wczoraj i moim zdaniem ilustruje siłę zróżnicowanego myślenia o problemach w zespołach.

Jackie De Burca: Zdecydowanie, zdecydowanie. I to bardzo ładnie prowadzi do sojusznictwa, co jest oczywiście jednym z Twoich bardzo, wiesz, ważnych i centralnych tematów. Podkreślasz, Gretchen, że sojusznicy płci męskiej są niezbędni dla transformacji branży.

Gretchen Gagel: W zarządzie Australijskiego Stowarzyszenia Konstruktorów (AC) zasiadało prawie tyle samo kobiet, co mężczyzn. Pomyślałem sobie: to jest 19 największych firm budowlanych w Australii. Australia liczy 27 milionów mieszkańców, więc to znacznie mniejszy rynek niż Ameryka. Pomyślałem sobie: 00:31:00] Wow, zastanawiam się, dlaczego mają tyle kobiet. No cóż, powodem jest to, że mieli prawie wyłącznie męski zarząd, a trzech z nich to mężczyźni.

Pewnego dnia usiadłem i powiedziałem: „To niedorzeczne. Potrzebujemy zróżnicowanego myślenia i wymagaliśmy, aby każda firma wyznaczyła kobietę na stanowisko współdyrektora. Myślę, że jedna lub dwie firmy tego nie zrobiły, ale to prawie 50%. Kobiety, 50% mężczyźni. Poznałem już kilka osób z zarządu i nagle, wiesz, w pierwszym roku było trochę niezręcznie.

Mężczyźni po prostu: „O rany, teraz w tym pokoju jest tyle kobiet”. A potem to już jest normalne. Po prostu znormalizowali fakt, że mają w tym pokoju mnóstwo kobiet. Ale to byli męscy sojusznicy. Kobieta nigdy nie byłaby w stanie tego zmienić. I właśnie wtedy mężczyźni, którzy mają odwagę się odezwać i powiedzieć, jak Steve Davies z Australijskiego Stowarzyszenia Rurociągów i Gazu, o którym wspominałem wcześniej, mówią, że musimy zrobić coś innego.

Nie wiem jaka jest odpowiedź, 00:32:00] ale pomyślmy o tym inaczej.

Jackie De Burca: Jasne. Czy masz jakieś przykłady, Gretchen, poza Australią, konkretnej firmy lub scenariusza, w którym sojusz mężczyzn naprawdę zmienił kulturę miejsca pracy i otworzył…

Gretchen Gagel: Drzwi dla innych? Tak. No cóż, właściwie przeprowadziłem z nim wywiad do książki, bo powiedziałem: Lou, napiszę o tym.

Chcę się upewnić, że te historie są prawdziwe. Kiedy dołączyłam do FMI w 94 roku, to była firma konsultingowa w zakresie bankowości inwestycyjnej. Byłam kobietą numer dwa. Więc kobieta numer jeden w Ralston, kobieta numer dwa w FMII, zajmowała się pracą strategiczną dla podwykonawców, a my mieliśmy podwykonawców, którzy mówili: „O rany, Gretchen, wyślesz Gretchen”.

Myślę, że potrzebuję Johna, Davida lub kogoś, kto opracuje mój plan strategiczny. A odpowiedź Lou brzmiała: „Będziesz musiał znaleźć inną firmę, bo Gretchen jest ważnym członkiem naszego zespołu i to…” 00:33:00] i wtedy rozumiałem, jak to jest ważne, ale teraz na pewno to rozumiem.

I rzeczywiście, rok później, kiedy byłam w ciąży z moim pierwszym dzieckiem i latałam 140,000 13 kilometrów rocznie, cztery dni w tygodniu, usiadłam, żeby mu o tym powiedzieć, a on powiedział: „To tylko kolejny punkt odniesienia. Popracujemy nad tym”. I tak się stało. Teraz miałam dwójkę dzieci w odstępie XNUMX miesięcy, co oznaczało, że latałam przez dwa lata.

Naprawdę interesujące. A potem zostałam tam dyrektor zarządzającą i założyłam własny dział biznesowy. Potem zatrudniłam więcej kobiet w FMI, byłam ich mentorką i sponsorką, żeby odniosły sukces. Ale Lou… upewnił się, że czuję się tam jak u siebie, że będzie mnie wspierał, że będzie mnie wspierał, i to sprawiło, że zostałam i zostałam jedną z sześciu dyrektorek zarządzających.

I naprawdę myślę, że otworzyło to drzwi dla znacznie większej liczby kobiet, które mogą odnieść sukces 00:34:00] FMI.

Jackie De Burca: To niesamowita historia i oczywiście ogromna inspiracja, samo słuchanie tego, jak szybko może nastąpić zmiana, jeśli jest ktoś taki jak osoba, z którą miałeś do czynienia, i jak szybko to może się faktycznie wydarzyć i co to oznacza dla wszystkich zaangażowanych.

Gretchen Gagel: No to wróć do Ralston Purina. Pracowałem w fabryce w Oklahomie przez dwa lata. Przebrnąłem przez program szkoleniowy. W pewnym momencie powiedziałem kierownikowi fabryki: „Wychodzę stąd. Idę na studia prawnicze. Mam dość codziennego śmierdzenia psią karmą”. Powiedział: „Nie, nie, nie. Damy ci własną fabrykę”.

Mark Burns dał mi do prowadzenia fabrykę płatków śniadaniowych w Davenport w stanie Iowa. Była to jedna z czterech fabryk w tym miejscu. W ciągu dwóch lat miałem więc własną fabrykę tylko dla siebie. Produkowaliśmy płatki śniadaniowe, a potem nastąpił szał na markę O i musiałem wymyślić, jak przestawić się z produkcji jednozmianowej na trzyzmianową i produkować markę O, do której nie byliśmy stworzeni.

I udało mi się to zrobić. I tak Ron Herbs, który był szefem wszystkich czterech 00:35:00] Te rośliny, kupiliśmy jedzenie dla niemowląt z orzechów plażowych. Poszedłem do jego biura i powiedziałem: „Zabierz mnie ze sobą do Nowego Jorku”. A on na to: „Nie mam dla ciebie pracy”. A ja na to: „Nie obchodzi mnie to”. Myślę, że to będzie świetna lekcja. Coś wymyślimy.

W ciągu sześciu miesięcy zarządzałem tym zakładem i 800 pracownikami, mając 26, 27 lat. Mogę sobie tylko wyobrazić rozmowy, jakie musiał przeprowadzić z ludźmi, którzy uważali za kompletne szaleństwo powierzenie mi kierownictwa nad tym zakładem produkcyjnym, który próbowaliśmy odwrócić i doprowadzić do rentowności.

Ale okazało się, że to było wspaniałe doświadczenie. Potem przez rok zajmowałam się dystrybucją. Więc tak, męscy sojusznicy odegrali ogromną rolę. Chciałabym powiedzieć, że sojuszniczki odegrały, ale nie było żadnej kobiety nade mną. Wiesz, nie było nawet takiej, która by mnie sponsorowała czy była moim mentorem. Nie miałam żadnej kobiety, którą mogłabym podziwiać.

Przez pierwsze 20 lat mojej kariery nie miałem nic.

Jackie De Burca: Tak, oczywiście, myślę, że nie będę się wdawał w szczegóły dotyczące twojego i mojego wieku, ale nie różnimy się zbytnio, nie sądzę, od wieków. Więc miałem, wiesz, 00:36:00] podobne doświadczenia, choć nie podążasz tą samą ścieżką kariery.

Gretchen, wracając do zespołów inkluzywnych i, jak sądzę, łączenia ich z, wiesz, budownictwem, inżynierią i tym podobnymi branżami. Dlaczego uważasz, że inkluzja jest tak ściśle powiązana? Z innowacjami w tych branżach?

Gretchen Gagel: No cóż, wracając do badań. Jeśli ludzie zechcą posłuchać mojego podcastu, to cóż, jest taki dżentelmen, Robert Marshall.

Poznaliśmy Boba Marshalla i ja, kiedy zaczynałem wykładać na Australijskim Uniwersytecie Narodowym, po przeprowadzce do Australii. Zajmował się on zespołami i zespołami technicznymi. Badał, nie wiem, jakieś 800 zespołów, czy coś szalonego. Jego dane dotyczące wydajności zespołów są po prostu niezwykłe. I umiejętność współpracy, innowacyjność i to, jak to się wiąże z różnorodnością zespołu.

Więc to jest krytyczne 00:37:00] Bo z faktami nie da się dyskutować, prawda? Jeśli chodzi o wydajność zespołu, a badań jest mnóstwo. A moim zdaniem, jeśli ty tego nie wykorzystujesz, to twój konkurent to wykorzystuje, prawda?

Chodzi więc o zachowanie konkurencyjności. Sam Clark, Clark Construction and Lansing, który również przyjechał i rozmawiał ze mną na konferencji generalnej, po wdrożeniu znaczących wysiłków w celu zidentyfikowania nieświadomych uprzedzeń i innych problemów w swojej firmie, sprawił, że kobiety pukają do drzwi, żeby u nich pracować.

Rozwinęli się wykładniczo i są 10 razy bardziej rentowni. Więc jeśli słuchacze pomyślą sobie: „No cóż, chodzi po prostu o bycie miłym dla różnych typów ludzi czy coś w tym stylu”, to tak naprawdę jest to decyzja biznesowa. A on odpowiada: „Skupiam się na tym, bo wiem, że moi konkurenci nie, i to daje mi przewagę konkurencyjną”.

Jackie De Burca: Tak. Wydaje mi się, że to po prostu model biznesowy, który powinien... 00:38:00] można powtarzać wielokrotnie, ponieważ przełamuje się bariery, daje szanse różnym osobom i tworzy się kulturę inkluzywności.

Gretchen Gagel: Tak. I są ku temu bardzo mądre powody.

I to jest fajne. Naprawdę lubię. Naprawdę lubię widzieć, jak różne osoby odnoszą sukcesy. Jak powiedziałem, mam 60 lat, więc po prostu to powiem. Skończyłem 60 lat w zeszłym roku i to był impuls do założenia tego instytutu. Ponieważ pomyślałem… To moje dziedzictwo, kiedy w USA tylko 2.4% elektryków to kobiety, a 1.9% hydraulików to kobiety, a nasza branża nie radzi sobie wystarczająco dobrze, a ludzie po prostu rozkładają ręce i mówią: „Cóż, nie możemy ich znaleźć” albo coś w tym stylu.

To nie jest wystarczająco dobra wymówka i po prostu jest to świetna zabawa. Myślę, że to naprawdę fajna zabawa, móc to umożliwić 00:39:00] Sukces różnych typów ludzi i obserwowanie, jak się rozwijają, czują przynależność i kochają naszą branżę. Uwielbiam branżę budowlaną i to dla mnie ważne, spędzam dużo czasu z ludźmi spoza branży, rozmawiając o niej.

Możliwość ładowania telefonów komórkowych, przechowywania żywności w lodówce, transportu. Budujemy i utrzymujemy zasoby cywilizacji, a zatem… Zrównoważona budowa Przemysł jest problemem społecznym. Jeśli nie mamy ludzi do naprawy, jeśli nie mamy ludzi do budowy, centrów danych i wszystkich tych kluczowych zasobów, budownictwa o znaczeniu krytycznym, prawda?

to nie jest dobre dla społeczeństwa, skoro w Ameryce brakuje 750,000 290,000 osób, a w Australii XNUMX XNUMX pracowników budowlanych. 00:40:00] To globalne wyzwanie i musimy się skupić na jego rozwiązaniu.

Jackie De Burca: Naprawdę tak jest. Naprawdę. Teraz ujawniłeś swój wiek. Mam 57 lat, więc jestem tylko trzy lata młodszy.

Mam przed sobą ważne urodziny i myślę, że tak, miałbym mnóstwo empatii i podobnych uczuć odnośnie spuścizny. Wiesz, jaką różnicę jedna osoba może wnieść do swojego życia? Wnoszenie własnych doświadczeń życiowych. Co zamierzasz zrobić w swoim konkretnym przypadku?

Masz oczywiście tę książkę i, wiesz, tyle niesamowitych rzeczy. Ale porozmawiajmy o tym, co jest teraz naprawdę ważne, oprócz tego, o czym do tej pory wspominaliśmy, i wierzę, że chodzi o kobiety prosperujące w Construction Institute.

Gretchen Gagel: Tak. Kobiety odnoszące sukcesy w budownictwie, globalnej instytucji.

No dobrze, więc jaka jest twoja śmiała wizja? Moja śmiała wizja jest taka, jaką mamy w branży budowlanej. A powód jest taki, że nie ma ona na celu powielania czegokolwiek, co ktokolwiek inny… 00:41:00] Robimy. Mamy więc Naic, wymawiane Naww w Australii, Krajowe Stowarzyszenie Kobiet w Budownictwie, wiele różnych organizacji i ja, i widzę, że jesteśmy w pewnym momencie zwrotnym, jeśli chodzi o kobiety w budownictwie z powodu niedoborów.

Ale to, co widzę i myślę, ponieważ dzielę swój czas między Australię a Amerykę, więc zasiadam w zespole zadaniowym ds. kultury w branży budowlanej w Australii. Różnorodność i integracja w AGC. Widzę wiele małych płomyków, ale nikt nie zamienia ich w ognisko. I właśnie to staramy się robić w instytucie.

Właśnie opublikowaliśmy nasze drugie badanie. Zaczynamy więc, po raz kolejny, od dobrych danych. Oto 20 największych, pierwszych 20 krajów z największymi wydatkami na budownictwo. Jaki odsetek stanowią kobiety? Chiny prowadzą z 16%, o ile dobrze pamiętam. Australia była na 13. miejscu, Stany Zjednoczone może na 11. Wiele krajów Ameryki Południowej jest na czterech.

następnie przeprowadziliśmy badanie, które właśnie opublikowaliśmy 00:42:00] Jaka jest jedna kluczowa inicjatywa w każdym z tych krajów, która wspiera rozwój kobiet? Teraz prowadzimy badanie z FFMI, naszym partnerem badawczym. Wielkie, wielkie podziękowania dla FMI. Współpracujemy z Narodowym Centrum Edukacji i Badań Budowlanych (NCCER) w ramach pierwszego badania.

W każdym zawodzie w Ameryce, jaki odsetek stanowią kobiety? Mamy więc dobre dane wyjściowe. Dlatego wiem, że 2.4% elektryków to kobiety. Mamy nadzieję, że staniemy się globalnym źródłem danych o statusie kobiet i zbierzemy najodważniejszych myślicieli. Będziemy identyfikować strategie, które już działają, a które wymagają skalowania, i miejmy nadzieję, że w przyszłości uda nam się zebrać fundusze na skalowanie, albo, po raz kolejny, na rzeczy, o których nawet nie pomyśleliśmy.

Ale jeśli zbierzemy tych naprawdę odważnych myślicieli w jednym pomieszczeniu, na szczeblu państwowym, krajowym i globalnym, to z pewnością pojawią się nowe pomysły. 00:43:00] I to właśnie mieliśmy, a skalowanie to nasz trzeci filar. A czwarty filar to współpraca z ludźmi, wspieranie ludzi, którzy wykonują inspirującą pracę poprzez globalne opowiadanie historii i rzucanie światła na pozytywne rzeczy, które dzieją się w tych różnych krajach.

Ludzie więc się zmobilizowali, zwrócili uwagę i pomyśleli: „O rany, w ich projekcie budowlanym kobiety stanowią 30%!”. Maya Rosenquist z Mortensonem właśnie na nią wpadła. To dobra przyjaciółka. Mają projekt, w którym kobiety stanowią 30%. Jak doszli do 30% kobiet? Pracownicy huty w Bostonie mają 20% kobiet w swojej lokalnej firmie. Jak to zrobili?

Jak to powtórzyć i jak to uczcić? Pozytywne rzeczy, które się dzieją i przyciągają do naszej branży różnorodnych ludzi. Tak, to duże przedsięwzięcie, założyć globalny instytut od podstaw, ale mamy stronę internetową, jak już wspomniałem, kobiety prosperują i budują.

Jackie De Burca: stronie internetowej.

Tak. Mam to tutaj otwarte, ponieważ Twoja wizja jest bardzo wyraźnie widoczna na stronie, więc 00:44:00] To znakomita strona internetowa.

Gretchen Gagel: Dziękuję. To początek. Trzy tygodnie temu otrzymaliśmy status 5 0 1 C3 w Stanach Zjednoczonych.

I teraz rozpoczyna się zbiórka funduszy na finansowanie tych działań. Właśnie zaczynamy kompletować naszą radę doradczą. Jest 17 osób, które się zgodziły i są wybitnymi liderami w branży, i jestem im niezmiernie wdzięczny. To, że dołączyli do nas, wiecie, byli prezesi bardzo dużych, globalnych firm budowlanych, daje nam sygnał, że to ważna praca i że jesteśmy…

Otwarcie się na ludzi i współpraca z różnymi typami ludzi, aby rozwijać tę pracę. Więc tak, to naprawdę ekscytujące, przerażające, ale wiecie, wracając do kwestii wieku. Jedna z moich przyjaciółek, która lata temu założyła organizację non-profit skupiającą kobiety w filmie, powiedziała: „Kiedy opowiedziałam jej o tym pomyśle, 00:45:00] Spojrzała na mnie i zapytała: Ile masz lat?

Miałem wtedy 59 lat i powiedziałem: 59. A ona powiedziała mi: Zostały ci lata życia po zabiciu smoka. Poszedłem i kupiłem smoka.

Jackie De Burca: W porządku,

Gretchen Gagel: Mam pasek. Właśnie na niego patrzę. Jest ode mnie oddalony o jakiś metr. Ale to, co dodaje mi odwagi, żeby to zrobić, to wszyscy ludzie, których poprosiłem o pomoc – zarząd, nasz komitet programowy, budujemy nasz komitet badawczy i realizujemy nasz krótkoterminowy i długoterminowy plan badań.

Nie podchodzę do tego z przekonaniem, że mam odpowiedzi, że mam pasję, by coś zmienić, ale zamierzam znaleźć najmądrzejszych i najodważniejszych ludzi, którzy pomogą mi znaleźć te odpowiedzi.

Jackie De Burca: Tak, myślę, że to wspaniały pomysł, a intencje i plany, które masz, są takie. Myślę, że porozmawiamy może za dwa, trzy lata, a Ty już sporo z nich zrealizujesz.

Gretchen Gagel: Myślałem o tym przez cztery 00:46:00] Lata i w końcu doszedłem do punktu, w którym pomyślałem sobie: „O rany, cholera, naprawdę będziesz tego żałować, jeśli tego nie zrobisz”. I nie mogę pogorszyć sytuacji. Przecież nie mogę pogorszyć sytuacji, prawda? Więc w końcu powiedziałem sobie: „Jakikolwiek wpływ mogę wywrzeć w ciągu następnych 10 lat, następnej dekady...”.

A instytut przetrwał długo po tym. Dlatego zacząłem działać jako organizacja non-profit i, tak. To takie ekscytujące. Ekscytujące. To naprawdę

Jackie De Burca: Muszę powiedzieć, Gretchen, że bardzo chętnie porozmawiałbym jeszcze raz, wiesz, kiedy, kiedy będziesz miała dogodny czas, żebyśmy mogli nagrać odcinek z aktualizacją, wiesz.

Gretchen Gagel: Bardzo bym tego chciał. Absolutnie. Naprawdę miło było tu być i rozmawiać z wami dzisiaj.

Jackie De Burca: Podobnie, podobnie. A teraz, Gretchen, jaki mit o przywództwie chciałabyś teraz obalić?

Gretchen Gagel: Że introwertycy nie mogą być liderami. I słyszę to bez przerwy. Cóż, jestem introwertykiem i znam wielu introwertyków, którzy… 00:47:00] niesamowitych liderów.

Introwertycy właśnie wtedy, gdy spędzają dużo energii z ludźmi, potrzebują naładować baterie, będąc sami. I tak mamy te paradygmaty, które niestety jeszcze bardziej utwierdziły nas w branży budowlanej, bo spójrzcie na mnie, siedziałem przy stole.

Trzeba było być takim typem, żeby odnieść sukces w budownictwie 40 lat temu. Ale wróćmy do tworzenia przestrzeni dla różnych typów ludzi, różnych ludzi o łagodniejszym głosie, ludzi myślących w różny sposób. I tak, zdecydowanie introwertycy też mogą. Wspaniali liderzy.

Uważamy, że w miarę jak rozwijamy się jako liderzy, powinniśmy mieć więcej odpowiedzi. Myślę, że tak naprawdę mamy mniej odpowiedzi. Mamy więcej pytań. Wspaniali liderzy zadają wspaniałe pytania. Kiedy zrezygnowałem z funkcji prezesa Continuum Advisory Group i przekazałem pałeczkę kobiecie, 20 lat młodszej ode mnie, powiedziałem jej: „Nie… 00:48:00] zapomnij, nie chodzi o posiadanie odpowiedzi.

Chodzi o zadawanie pytań. I o to, żeby nie czuć presji. Chodzi o budowanie relacji i zaufania oraz umożliwienie ludziom, z którymi pracujesz, osiągnięcia sukcesu. Więc tak, to właśnie te dwa pytania wybrałbym w pierwszej kolejności.

Jackie De Burca: Wiele osób nie nazwałoby mnie introwertykiem, ale zdecydowanie potrzebowałbym dużo czasu dla siebie, żeby dojść do siebie po takim spotkaniu. Po każdym, w rodzaju, spotkania w dużej, czy nawet małej grupie. Więc tak, zdecydowanie często to słyszę. A druga rzecz, myślę, że koniec końców, jeśli jesteś liderem, który wie lub chce wiedzieć wszystko, z pewnością będziesz odbierany bardziej jako dyktator niż ktokolwiek inny.

Gretchen Gagel: Tak. Nikt nie lubi przebywać z osobą, która uważa się za najmądrzejszą w pomieszczeniu. I tyle. I fajnie jest powiedzieć: „O rany, oto przed nami wyzwanie”. Co o tym wszystkim myślą? A wielcy przywódcy odzywają się na końcu, bo jak już wyłożysz swoją opinię, to już koniec.

będziesz 00:49:00] Wyłączyć się i przestać myśleć o różnych rzeczach. To umiejętność wejścia do pokoju i powiedzenia: Hej, coś się dzieje. Porozmawiajmy o tym, co o tym myślicie, i po prostu umieć usiąść i posłuchać. Mam przyjaciółkę, która jest świetną liderką, ważną prezeską różnych firm i która podczas spotkań trzyma ręce na pulsie, żeby pamiętać o słuchaniu głosu innych osób.

tak ważna umiejętność.

Jackie De Burca: Gretchen, jaką ostatnią wiadomość chciałabyś przekazać kobietom, które dążą do bycia liderkami, ale oczywiście także mężczyznom, którzy decydują się na efektywne sojusze w branżach, o których dyskutowałyśmy?

Gretchen Gagel: Tak. Te branże nie są zepsute, ale mogą być lepsze.

Mam nadzieję, że moja miłość do tych branż, którą codziennie spędzam z ludźmi z tych branż, że bardzo zależy mi na tej branży. Nie chcę, żeby to zabrzmiało krytycznie, ale mamy poważny niedobór talentów i rozmawialiśmy o tym. 00:50:00] przez długi czas słuchacze, którzy naprawdę wzięli to sobie do serca i byli w stanie myśleć strategicznie, poświęcili czas na strategiczne przemyślenie, w jaki sposób zbudować bardziej inkluzywną branżę, aby różne typy ludzi, mnóstwo różnych typów ludzi odnosiło sukcesy w tej branży.

O to właśnie prosiłbym waszych słuchaczy.

Jackie De Burca: Czy jest coś jeszcze, co chciałbyś dodać, zanim zakończymy?

Gretchen Gagel: Tak, nie, myślę, że przejrzałaś moje myśli do czysta, Jackie. To wszystkie dobre myśli na dziś.

To była przyjemność być tutaj, rozmawiać z tobą, mieć okazję porozmawiać o książce i instytucie, i… Myśląc o przywództwie, ono zawsze jest w neuroplastyczności, jednym z moich ulubionych słów, ale to była prawdziwa przyjemność rozmawiać z tobą.

Jackie De Burca: Rozmawiałem z Gretchen Gel i wszystkie te informacje są bardzo istotne dla naszej dzisiejszej rozmowy. 00:51:00] Znajdziesz je na stronach programów, które możesz zobaczyć w swoim ulubionym katalogu podcastów. Znajdziesz je również na stronie Constructive Voices, więc poszukaj strony Women Thriving in Construction oraz linku do książki Gretchen.

To była prawdziwa przyjemność, Gretchen. Bardzo dziękuję. Dzięki, Jackie. Naprawdę mi się podobało.

Przez lata rozmawialiśmy z wieloma inspirującymi kobietami.

„Las jest korzeniem wszelkiego życia; jest łonem, które ożywia nasze biologiczne instynkty, pogłębia naszą inteligencję i zwiększa naszą wrażliwość jako istot ludzkich” Akira Miyawaki 

Sprawdź to podcast z udziałem Catherine Cleary, jednej z twórczyń Pocket Forests w Irlandii.