ایرلند سبز: از جنگل‌های کوچک تا جنگل‌های بومی با کاترین کلیری، فصل ۴، فصل ۱۱

[00:00:00] این «صداهای سازنده» است. «صداهای سازنده»، پادکستی برای ساخت و ساز people with news views and expert interviews.

جکی دی بورکا: سلام به شما. من جکی دی بورکا هستم که برای برنامه «صداهای سازنده» اینجا هستم، و امروز دوباره می‌خواهم مصاحبه را به سارا بسپارم که مصاحبه فوق‌العاده‌ای انجام داده، چند قسمت قبل، و او با کاترین کلیری صحبت خواهد کرد.

کاترین زنی بسیار الهام‌بخش است. او نویسنده، روزنامه‌نگار، مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران Pocket Forests است. کاترین امروز به ما ملحق شده تا در مورد پروژه‌هایش در زمینه جنگلداری و فضای سبز شهری صحبت کند. او چهار کتاب نوشته و در نوشتن آنها همکاری داشته و بیش از 10 سال است که منتقد رستوران‌ها در روزنامه Irish Times است.

اما این روزها، کاترین توجه خود را به طبیعت و اقدامات اقلیمی معطوف کرده است. در سال ۲۰۲۰، او دو پروژه را آغاز کرد. یکی از آنها تأسیس یک شرکت اجتماعی کاشت گیاهان بود. [00:01:00] جنگل‌های کوچک در مناطق عمومی، و پروژه دیگر کاشت جنگل بومی خودش در زمینی به مساحت ۴۰ هکتار بود. سارا، الان آن را به تو تحویل می‌دهم.

خیلی خوش اومدی کاترین.

سارا آستین: کاترین، خواهش می‌کنم. خیلی ممنون که به ما ملحق شدی. میشه یه لحظه وقت بذاری و خودت رو معرفی کنی؟

کاترین کلیری: بله. اسم من کاترین کلیری است. من یکی از بنیانگذاران Pocket Forests و نویسنده و روزنامه‌نگار هستم.

سارا آستین: بنابراین دوست دارم کمی بیشتر در مورد سازمان جنگل‌های جیبی بدانم.

میشه توضیح بدید که این چیه و چه چیزی شما رو به ایجادش ترغیب کرد؟

کاترین کلیری: خب، ما خودم و اش کنراد جونز، یکی از بنیانگذاران، Pocket Forests را در سال ۲۰۲۰ راه‌اندازی کردیم، زمانی که فکر می‌کنم خیلی از مردم به خاطر اتفاقاتی که با کووید افتاده بود، طرز فکرشان در مورد جهان متفاوت شده بود. قطعاً در منطقه ما از شهر دوبلین که فضای سبز بسیار کمی داریم، این موضوع ناگهان، اه، یک فوریت خیلی فوری بود.

فکر کنم مال ماست، و اَش به این ایده برخورد، که در دهه ۱۹۷۰ در ژاپن مطرح شده بود، اممم، [00:02:00] به آن، اممم، چیزهای مختلفی گفته شده، اما جنگل‌های میاواکی، اممم، به نام گیاه‌شناس، آکیرا میاواکی، گیاه‌شناس ژاپنی نامگذاری شده که، اممم، این فرآیند را آغاز کرد. و سپس در سال ۲۰۱۵ به اروپا آمد و به جنگل‌های کوچک تغییر نام داد.

So we just set about talking to experts who’d done it across, uh, Europe and in Ireland as well. There’s a, there’s a group who do what they call Coill Beag, working with Anka in a schools program. So as soon as we reached out, we found out. Not only was it very feasible and exciting, but that actually there was a lot of expertise out there that we could, we could tap into.

بنابراین ما شروع به کاشت اولین جنگل‌هایمان در ۲۰ زمستان ۲۰۲۰ و بهار ۲۰۲۱ کردیم.

سارا آستین: و تا الان چند تا از این جنگل‌های کوچک درست کرده‌اید؟

کاترین کلیری: We’re up to about 125 at the moment. I think some of them will be extremely small. Uh, the size of a single car parking space. Um. And then the others would be [00:03:00] بزرگتر

بزرگترین زمین ما حدود صد متر مربع است که تقریباً نصف یک زمین تنیس می‌شود.

سارا آستین: واو. و خب، منظورم این است که، برای آن دسته از ما که نمی‌دانیم، یک جنگل کوچک از چه چیزی تشکیل شده است؟ چه تفاوتی با مثلاً یک باغ شهری معمولی یا یک باغچه گل که ممکن است در خانه یا مدرسه داشته باشید، دارد؟

کاترین کلیری: بله، واقعاً جالب است که کشف کنیم سنت‌های محوطه‌سازی شهری چیستند. ما به طور سنتی مقدار زیادی چمن می‌کاریم، بنابراین آن را فضای سبز می‌نامیم. فضای سبزی که خاک بسیار نازکی دارد و فقط یک لایه چمن وجود دارد، و سپس آن معمولاً در طول تابستان تا یک اینچ از عمرش کوتاه می‌شود، اگرچه هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

و بعد در مورد کاشت درخت، معمولاً درختان تکی با فاصله بسیار زیاد کاشته می‌شوند. با وجود آن مناطق چمنی بین آنها، دلایل مختلفی برای این امر ارائه می‌شود، خطوط دید، برخی از مقامات محلی و، و مردم اینطور نیستند، برخی از آنها از این ایده که نمی‌توانند ببینند چه اتفاقی در همه جا و در هر فضای عمومی می‌افتد، خیلی خوشحال نیستند.

بنابراین کاری که ما انجام می‌دهیم بسیار متفاوت به نظر می‌رسد [00:04:00] ما درختان بسیار جوان‌تری نسبت به درختان معمولی می‌کاریم. آنها فقط دو سال سن دارند، بنابراین بسیار کوچک هستند. در زمستان کاشته شده‌اند، اممم، و خیلی نزدیک‌تر به هم کاشته شده‌اند، حدود سه عدد در هر متر مربع، اممم، که در مقایسه با محوطه‌سازی سنتی در شهرها بسیار متراکم خواهد بود.

اما نتیجه این است که آنها این ریزاقلیم را خیلی سریع ایجاد می‌کنند. خاک تغییر می‌کند، اممم، و ما قبل از کاشت هر چیزی، کمی از این کار را انجام می‌دهیم. فکر می‌کنم این بخشی از تفاوت Pocket Forest است. ما یک کارگاه آماده‌سازی خاک با جوامعی برگزار می‌کنیم که سعی می‌کنند شرایط کف جنگل را با سایه انداختن روی چمن و اضافه کردن مواد چوبی قبل از کاشت درختان تقلید کنند.

و بعد وقتی که در این موقع از سال، یعنی ماه مه، ژوئن، برگ‌هایشان سبز شده باشد، برمی‌گردیم و به مردم نشان می‌دهیم که چه چیزی کاشته‌اند، چون حالا می‌توانند آن را با شکل برگ‌هایش تشخیص دهند و... آنها را از این ایده که این جنگلی است که الان دارند، هیجان‌زده کنیم. می‌توانند از آن مراقبت کنند، می‌توانند از آن به عنوان یک فضای گردهمایی در فضای باز یا کلاس درس استفاده کنند.

امم، و، و فقط یه جای باحال برای بودن. و [00:05:00] همچنین غنای حشرات و حیات پرندگان و حیات خاک، که به لطف تلاش‌های آنها ایجاد خواهد شد. بنابراین بسیار مبتنی بر جامعه است. باز هم، این معمول محوطه‌سازی شهری نیست. این کار است. این کار معمولاً توسط پیمانکاران انجام می‌شود. امم، من اخیراً در محله خودم کارهایی انجام داده‌ام و می‌دانید، آنها یک منطقه را محاصره می‌کنند، ماشین‌آلات می‌آورند، می‌دانید، مردانی با محافظ گوش کار را انجام می‌دهند.

اممم، بنابراین مشارکت خیلی کمی از سوی مردم محلی که در آن منطقه زندگی می‌کنند وجود دارد. در حالی که فکر می‌کنم اگر مردم محلی که در آن منطقه زندگی می‌کنند واقعاً به ایجاد فضای سبز کمک کنند، احتمال بیشتری وجود دارد که از آن مراقبت کنند و از آن راضی باشند.

سارا آستین: کاملاً. هر چه بیشتر با آن درگیر شوید، بیشتر به آن اهمیت می‌دهید، بیشتر به آن عشق می‌ورزید.

کاترین کلیری: آره

سارا آستین: و من مطمئنم که همانطور که بسیاری از ما در طول همه‌گیری به باغبانی پرداختیم، فکر می‌کنم این کار باعث شد مردم بیشتر با طبیعت، با غذایی که پرورش می‌دادند و با گیاهان اطرافشان ارتباط برقرار کنند. شما متوجه تلاشی که صرف آن می‌شود هستید و فکر می‌کنم مردم بیشتر احتمال دارد که برای آن هزینه کنند. [00:06:00] به آن توجه کنید و امیدوار باشید که از این منبع نیز استفاده کنید.

کاترین کلیری: آره، اون، اون کلمه توجه. ما، ما، اوه، این هفته یه میزگرد داشتیم، و اون کلمه توجه، کلمه اصلی بود. می‌دونی، وقتی به چیزهایی توجه می‌کنیم، مری الیور، شاعر، یه بیت فوق‌العاده داره «توجه، آغاز فداکاریه». بنابراین وقتی به چیزهایی توجه می‌کنیم که شاید قبلاً هرگز متوجهشون نشده باشیم، وقتی یه نوع درخت رو می‌شناسیم و بعد اون رو همه جا می‌بینیم.

There’s something very exciting that happens for both the, the nature itself and how people will look after, but also our, our mental wellbeing. I think we’re, we’re looking after something that’s bigger and outside of ourselves, but very connected to us and very, very healthy. You know, once we give it to the right conditions is very little we have to do to help this thrive, and I think that’s very comforting.

قطعاً در طول کووید، فکر می‌کنم مردم به آن گرایش پیدا کردند. آنها نمی‌فهمیدند چرا، اما می‌خواستند به طبیعت بروند و چیزی را ببینند که کار می‌کند و آنطور که به نظر می‌رسید در حال فروپاشی نیست. [00:07:00]

سارا آستین: مم. و خب، بیشتر با چه کسی کار خواهی کرد؟ آیا با تعداد زیادی مدرسه یا سازمان‌های دیگر خواهد بود؟

کاترین کلیری: بله، مدارس بخش بزرگی هستند و همکاری با مدرسه عالی است زیرا آنها معمولاً سایت خودشان را دارند و می‌توانند در آینده نیز این کار را انجام دهند.

اممم، می‌دونید، ما قراره انواع ایده‌ها رو برای استفاده از جنگل براشون توسعه بدیم، چه حتی استفاده از مواد جنگلی برای آوردنشون به کاردستی یا نجاری، اممم، بخش‌هایی از مدرسه و آموزش. بنابراین مدارس فوق‌العاده‌ان. ما همچنین با کسب‌وکارهایی که ممکنه فضای مخصوص به خودشون رو داشته باشن یا از یه مدرسه یا یه جنگل محلی حمایت مالی کنن، همکاری کردیم.

اممم، گروه‌های مسکونی هم فوق‌العاده هستند. اممم، ما با تعدادی از مقامات محلی هم کار می‌کنیم. امسال یک پروژه هیجان‌انگیز در شهر موناگان داریم که در آن هشت پروژه مختلف را در مناطق کوچک سبز انجام می‌دهیم. اممم، همه آنها به نوعی با جوامع و ساکنان مرتبط هستند. بنابراین، می‌دانید، نوعی پیوند عالی بین جاه‌طلبی‌های تنوع زیستی شهرهای مرتب وجود خواهد داشت. [00:08:00] با این ایده که این درختان و درختچه‌های بومی را به داخل بیاوریم.

به جاهایی که بیشتر مردم زندگی می‌کنند. می‌دانید، بدیهی است که اینها هرگز، اممم، برای رساندن پوشش جنگلی ما به ۱۸٪ که در حال حاضر هدف ملی تا سال ۲۰۵۰ است، کافی نخواهند بود. ما تا الان حدود ۱۱٪ هستیم. بنابراین این به معنای کاشت ۸۰۰۰ هکتار درخت در هر سال، عمدتاً در مناطق روستایی ایرلند است.

اممم، حالا اصلاً به آن نزدیک هم نشده‌ایم. تارگت و پاکت فارست مسلماً پروژه‌های خیلی خیلی کوچکی هستند. اما کاری که می‌کنند این است که، اممم، برگردیم به آن کلمه، توجه را جلب می‌کنند، این گیاهان را جلوی دید مردم می‌آورند، جایی که زندگی می‌کنند، جایی که وقتشان را می‌گذرانند، می‌دانید، جایی که ممکن است هر روز آنها را ببینند و تغییراتی را که در طول فصل‌ها از سر می‌گذرانند، ببینند.

چون بخش زیادی از کاری که پروژه احیای جنگل قرار است انجام دهد، قرار است در مناطق بسیار دورافتاده در زمین‌های خصوصی انجام شود که مردم واقعاً نمی‌توانند در آن مشارکت کنند. بنابراین [00:09:00] این در مورد آوردن آن پروژه احیای جنگل است، که ما در مقیاسی در سراسر کشور انجام می‌دهیم، امیدواریم که به مکان‌هایی که مردم بیشتر وقت خود را در آنجا می‌گذرانند، یعنی شهرهای کوچک و بزرگ، منتقل شود.

سارا آستین: هر یک از این جنگل‌های کوچک تأثیر بسیار کمی دارند، اما با جلب توجه به آن، امیدواریم جوانانی را که در آینده به اقدامات اقلیمی علاقه‌مندتر خواهند بود، ترغیب کند که در اقدامات زیست‌محیطی بیشتر مشارکت کنند و شاید درختان بیشتری بکارند، امیدواریم که این امر منجر به اقدامات بزرگ‌تری شود.

کاترین کلیری: قطعاً. من فکر می‌کنم تحقیقات خیلی خوبی وجود دارد که نشان می‌دهد وقتی مردم شروع به مراقبت و اهمیت دادن به طبیعت می‌کنند، تمام تفکر زیست‌محیطی آنها به... اهمیت دادن به... قابل سکونت نگه داشتن سیاره و انجام اقدامات مثبت برای محیط زیست و انجام آن به عنوان یک جامعه، تمام آن انرژی مثبت را نیز به همراه دارد.

می‌دونی، تو تنها آدم عجیب و غریبی نیستی که عاشق درخت‌هاست و می‌دونی، تو... [00:10:00] در واقع در گروهی از افرادی که واقعاً به این موضوع اهمیت می‌دهند و چه کسی، اممم. با هم یا با آوردن انرژی لازم برای آن. اممم، می‌دانید، چون در زمان‌های مختلف ممکن است افراد سرشان شلوغ‌تر باشد یا نتوانند مشارکت کنند.

و بله، لذت انجام این کار این است که به مردم یک اقدام مثبت و واقعاً ملموس نشان دهیم. احتمالاً کلمه «بتن» کلمه مناسبی نیست، اما می‌دانید، اقدام عملی، امم، که می‌توانند انجام دهند. در باغ خودشان. و می‌دانید، اگر فقط یک باغ کوچک داشته باشند که بتوانند انجام دهند، می‌توانند این کار را در مقطعی یا در جامعه خود انجام دهند.

و سپس این به ایده‌هایی در مورد چگونگی حمایت از مسائل کلان‌تر با کشاورزان و زمین‌داران منجر می‌شود.

سارا آستین: این به من یادآوری می‌کند که شما خودتان این کار را به سطح بالاتری برده‌اید. امم، کاشت جنگل بومی خودتان. می‌توانید کمی در مورد این جنگلی که در شهرستان راسکامون کاشته‌اید برای ما بگویید؟

کاترین کلیری: آره.

من و همسرم لیام مقداری زمین در راسکامون خریدیم. امم، ارزان‌ترین زمینی بود که در آن زمان می‌توانستیم پیدا کنیم. و، اه، در سه قطعه مختلف. همه چیز در یک قطعه زمین نیست. [00:11:00] منطقه. این، این منطقه حدود یک و نیم مایل از هر سه منطقه فاصله دارد. اممم، و این یک زمین کشاورزی حاشیه‌ای است. قبلاً توسط مالک اصلی و سپس توسط کشاورزان همسایه که زمین را اجاره کرده بودند، چرا می‌شد.

خیلی، ما خیلی عجله داشتیم، کشاورزی خیلی سخت بود. امم، می‌دونی، اون نوع درآمد کم. درآمد متوسطی که تو کشاورزان راسکامون می‌بینی، گواهی بر سختی این زمین هست. بنابراین خیلی عالی بود، ما حس کردیم که باید یه جنگل بومی ایجاد کنیم. بنابراین ما، ما با برنارد کی‌یرنان، جنگلبان منطقه، کار کردیم و اون بعد از مدتی مجوز رو از اداره گرفت.

فکر می‌کنم تقریباً یک سال طول کشید تا این اتفاق بیفتد. بنابراین خیلی کند بوده، اما الان دو سال است که کاشته شده و، امم. ما ۲۰، حدود ۲۶۰۰۰ درخت در این زمین کاشتیم، وقتی می‌گویم ما، منظورم تیمی از کاشت‌کنندگان بسیار متخصص و فوق‌العاده ماهر بود که آمدند و [00:12:00] کاشته شده ۱۸.

بنابراین در حال حاضر، در طول فصل رشد گذشته، ما مراقب آنها بوده‌ایم، فقط چمن‌ها و نی‌های اطرافشان را لگدمال می‌کردیم تا سعی کنیم نور بیشتری به آنها برسانیم. و حالا در این فصل، بیشتر آنها بالاتر از خط سبزه‌ها و نی‌ها هستند. بنابراین آنها واقعاً، واقعاً دارند از زمین کنده می‌شوند و وقتی به آن نگاه می‌کنید، به جای یک مزرعه نی، می‌توانید ببینید که یک یا چند مزرعه درخت است.

امم، خیلی هیجان‌انگیزه و حیات وحش اونجا هم همینطور. شگفت‌انگیزه. ما شاهد موهایی بودیم که توی علف‌ها و نیزارها پخش شده بودن و زندگی پرندگان توی این موقع از سال شگفت‌انگیزه. واقعاً، کلی چیز اونجا هست.

سارا آستین: انگار یه پناهگاه کوچیکه.

کاترین کلیری: واقعاً همینطوره. آره، واقعاً همینطوره.

سارا آستین: و برای حفظ این، برای تشویق درختان به رشد، چه کاری، چه نوع کاری باید انجام دهید؟

کاترین کلیری: فعلاً، اوه، فقط باید مطمئن شویم که این، درخت‌های کوچک‌تر کمی نور اضافی دریافت می‌کنند. پس دوباره، کمی لگدمال کردن. امم، کمی، کمی، اوه، [00:13:00] مالکان، پوشش گیاهی رقیب را سم‌پاشی خواهند کرد، اما ما این کار را نخواهیم کرد زیرا بدیهی است که نمی‌خواهیم زمین را مسموم کنیم. و شواهدی وجود دارد که وقتی این کار را می‌کنید، به درختانتان بیشتر توسط خرگوش آسیب می‌رسانید زیرا اطراف درختان منطقه خرس وجود دارد.

و در واقع چمن واقعاً با درختان رقابت نمی‌کند، بلکه... کمی دیگر، از، اممم، سرپناه و محافظت برای آن فراهم می‌کند. اممم-هوم. بنابراین در حال حاضر، فقط برای این است که مطمئن شویم هیچ گونه مهاجمی وارد نمی‌شود. خوشبختانه ما یک بوته رودودندرون نداشتیم، بلکه فقط یک بوته رودودندرون داشتیم که بلافاصله به آن رسیدگی شد.

اممم، ما باید حواسمون بهش باشه. باید واقعاً پاهامون رو روی زمین نگه داریم و ببینیم چه اتفاقی داره می‌افته. مطمئن بشیم که هیچ گوزنی نمیاد و آسیب جدی نمیزنه، اممم، چون ما حصاری برای گوزن نداریم. اما آره، برای دو یا سه سال آینده. این یه نوع نگهداریه، که گونه‌های مهاجم، گوزن و رودودندرون رو عمدتاً از جنگل دور نگه می‌داره.

و بعد حدود سال پنجم یا ششم، ممکن است شروع به ساختن چند مسیر از میان درختان کنیم، شاید بعضی از درختان را تنک کنیم تا، [00:14:00] لبه‌ها و فضاهای خالی و چیزهایی از این قبیل را فراهم می‌کنند، زیرا می‌توانند، باز هم، تنوع زیستی، مثلاً یک نوع سایبان بسته را بهبود بخشند. جنگل عالی است، اما. هر چه لبه‌ها و شکاف‌های بیشتر و مناطق مرطوب بیشتر و انواع زیستگاه‌های مختلف در آن داشته باشید، بهتر است.

و بعد حدود ۱۳ هکتار داریم که کاشته نشده. بنابراین دوباره، فقط باید مطمئن شویم که هرگونه حیات وحش آنجا، لانه‌های زمینی، پرندگان یا آبچرها، می‌دانید، محافظت می‌شوند و می‌توانند از زیستگاه خود نیز لذت ببرند. بنابراین نوعی بی‌خیال شدن وجود دارد، اما فکر می‌کنم فقط باید مراقب صحنه هم باشیم.

سارا آستین: و شما اخیراً چند نمایش از یک مستند به نام «مامای جنگل» داشتید که همه چیز در مورد این پروژه جنگلی است. و این مستند چه چیزی را بررسی می‌کند و هدف آن چه بوده است؟

کاترین کلیری: این فیلم توسط فیلمسازی به نام بتا بیگار ساخته شده است، و او، اممم، تحت برنامه ترویج جنگلداری، اممم، برای تأمین بودجه برای ویدیو یا برای فیلم به وزارت کشاورزی درخواست داده است.[00:15:00]

و فکر می‌کنم یه جورایی فهرست‌نویسی یا مستندسازی از کارهایی بود که سعی داشتیم انجام بدیم. خب، اون پارسال، فوریه، وقتی که یه دورهمی از دوستان و همسایه‌ها از اطراف منطقه داشتیم که اومده بودن و به کاشت درخت کمک می‌کردن، با ما فیلم گرفت. و با کشاورزهای محلی مصاحبه کرد که خیلی به این موضوع علاقه‌مند بودن.

احساسات مربوط به ورود جنگل به زمین و اینکه چه ضرری برای کشاورزی دارد و نوعی غم و اندوه که زیربنای آن است، اینکه، می‌دانید، وقتی زمین خود را، اگر کشاورز هستید، درختکاری می‌کنید، به معنای پایان دوران کشاورزی شماست. امم. و اینکه اگر درختان به زمین بیایند، مردم از زمین ناپدید می‌شوند.

خب، می‌دونید، خیلی خوب بود که اون صداها رو به همراه صدای خودم، مثلاً، مثلاً، مثل شان، توی فیلم آوردیم. یکی از همسایه‌هامون بهم گفت یه دختر شهری اومده اینجا که این کار رو بکنه. مممم. اممم، چون آخرین چیزی که می‌خوایم اینه که این چیزی باشه که... محدود به... باشه. [00:16:00] طرفداران محیط زیست، هر کسی که زمین دارد، اگر بتواند، می‌دانید، اگر بتواند یک هکتار از آن را درختکاری کند، زمین مناسبی است.

حالا، نه لزوماً. می‌دانید، زمین‌های باتلاقی و مناطقی مانند آن. تالاب‌ها اغلب برای آب و هوا و تنوع زیستی حتی بهتر از کاشت درخت عمل می‌کنند. بنابراین، می‌دانید، باید بدانید که در چه چیزی درخت می‌کارید. اما راه‌های بسیار بسیار زیادی برای مالکان زمین و کشاورزان وجود دارد که درختان را در زمین بکارند.

بنابراین این مستند در مورد، امم، کاوش در دلبستگی عاطفی ما به زمین و احساسات ما نسبت به درختان بود و بتا ایده‌ای داشت که در ابتدا برای من کمی دیوانه‌وار به نظر می‌رسید، اما به زیبایی در بیان یکی از درختان پرچین مزرعه، که یک درخت زبان گنجشک پیر است، عمل کرد.

امم، بنابراین او کری نی دوچارتای، که شاعر فوق‌العاده‌ای است، را سفارش داد. شعری با صدای این درخت، که به آن درخت مادر می‌گویند، و در سراسر مستند به صورت رشته‌ای و با صدای خودش آمده است. [00:17:00] توسط بازیگر فوق‌العاده مری مک‌آووی، که جنگل خودش را در مزرعه خانوادگی‌اش کاشته است. اممم، این یک جور لایه جادویی به آن اضافه کرده است.

احساس می‌کنم. اممم، در هر نمایش، همیشه از اینکه تماشاگران چقدر توجه می‌کنند، شگفت‌زده می‌شوم. اممم، می‌دانید، مردم مجذوب این داستان می‌شوند و، اممم. من، من از اینکه مردم چقدر به آن و اتفاقاتش علاقه‌مند هستند، شگفت‌زده‌ام و می‌دانید، این یک داستان در حال تکامل است، زیرا ما فقط حدود، فکر می‌کنم شش یا هشت ماه فیلمبرداری داشتیم.

خب، ما از، می‌دونین، زمان کاشت زمستانی به، تابستان رسیدیم. وقتی همه چیز داشت سبز می‌شد و، و ناگهان همه جا سرسبز و زیبا شد، ما حتی زمستان رو هم فیلمبرداری نکردیم، می‌دونین، جایی که خیلی یخی و یخبندان میشه. بنابراین امیدوارم یه نوع، اممم، نسخه طولانی‌تری وجود داشته باشه، یا، و می‌دونم بتا امیدواره با، اممم، کشاورزان و جنگل‌داران همکاری کنه تا یه سری فیلم‌های طولانی‌تر در مورد کارشون بسازن، اممم، چون هر چی افراد بیشتری بتونن اینو ببینن، اممم، نه بیشتر از شان [00:18:00] مستند فوق‌العاده‌ای از رونین، اممم، با کاتلین هریس.

اسمش Birdsong هست، جایی که، می‌دونید، داره تمام آواز پرندگان رو در سراسر کشور ضبط می‌کنه. من فکر می‌کنم اون داستان یه شخص یا مردم یا جامعه‌ای از مردم و طبیعته و اینکه چطور تلاش می‌کنن تا به طبیعت کمک کنن، چون، می‌دونید، طبیعت قدرتمندترین چیزه. امم، این، این نیرویی هست که قراره بیشتر کار رو انجام بده.

می‌دونی، تو، تو یه قدم خوب برمی‌داری و طبیعت ده تا برمی‌داره. خب، می‌دونی، این نوع داستان‌ها به نظرم خیلی، اممم... الهام‌بخش هستن، امیدوارم برای مردم، و همچنین مایه آرامشه که بدونیم آدم‌هایی هستن که این کار رو انجام می‌دن. اممم، چون خیلی وقت‌ها چیزی در موردش نمی‌شنویم.

سارا آستین: کاملاً. گاهی اوقات می‌توانید احساس کنید که در کارهایتان بسیار تنها هستید، و خوب است که بدانید جامعه‌ای وجود دارد.

کاترین کلیری: قطعا.

سارا آستین: و آیا مثلاً در مورد مستند یا حتی به صورت حضوری در مورد پروژه، از کشاورزان و مالکان زمین بازخوردی دریافت کرده‌اید؟

کاترین کلیری: آره یعنی

سه‌شنبه، وقتی که ما در گالوی بودیم، یک کشاورز در جمع تماشاگران بود. [00:19:00] در دانشگاه گالوی نمایش فیلم داشتیم، جایی که ما یک پروژه آزمایشی فوق‌العاده داریم که توسط بنیاد «زندگی برای خوبی» تأمین مالی شده است.

امم، ما آنجا از تابلویمان رونمایی کردیم، و بعد یک نمایش مستند انجام دادیم و یک کشاورز در بین تماشاگران داشتیم که یک کشاورز ارگانیک است. و او از مردم می‌پرسید که واقعاً به این نگاه کنند، مثلاً امروز چه خوردید؟ آیا غذای ارگانیک از یک مزرعه ایرلندی خوردید؟ می‌دانید، آیا حاضرید هزینه آن را برای کشاورز و نقشی که ما به عنوان مصرف‌کننده در نحوه استفاده از زمینمان و آنچه برای آن استفاده می‌شود، بپردازید.

Um, we had a panel member, Dr. Karen Morrisey, who’s an environmental economist, but she grew up on a farm and. She’s got, so she’s got a huge understanding of that culture and how it works. Um, but she’s also got a huge understanding of the need to do less beef and dairy in Ireland and do much more sustainable agriculture, whether it’s, you know, growing vegetables and crops that we will need if we, you know, [00:20:00] به نحوی نمی‌توان آنها را از خارج وارد کرد، زیرا اکنون بیشتر این محصولات از خارج از کشور می‌آیند.

اممم، و همچنین، تأثیرات زیست‌محیطی دامپروری فشرده. خب، این کشاورز خیلی واضح در مورد، مثلاً، کشاورزی خوب و اینکه اگر گوشت خود را از یک کشاورز ایرلندی اخلاق‌گرا، احیاکننده یا ارگانیک تهیه کنید، آنوقت واقعاً چیز خوبی است که بتوانید آن را بخورید. شما قادر نخواهید بود هر روز آن را بخورید زیرا بسیار گران‌تر خواهد شد، و این احتمالاً چیز خوبی برای سلامتی شما و سلامتی کره زمین است.

خب، بله، بحث‌های جذابی بود و در واقع یکی از کشاورزان را نشان می‌داد که... در فیلم خیلی شیوا درباره غم و اندوهی که وقتی مزارع کاشته می‌شوند، اتفاق می‌افتد، صحبت می‌کند، اممم، تا درخت کاشته می‌شوند، حالا می‌خواهد بخشی از زمینش را با جنگل‌های بومی بکارد، فکر می‌کنم دوباره با دیدن و بخشی از کاری که ما انجام داده‌ایم بودن، الهام گرفته است.

خب، پس می‌بینید که این مکالمات، وقتی رو در رو اتفاق می‌افتند، خیلی جذاب‌ترند. برای همه آزاد است. [00:21:00] موقعیت. می‌دونی، هیچ چیز بدتر از این نیست که آنلاین با فارمر درگیر بشی. من قبلاً این کار رو می‌کردم. دیگه این کار رو نمی‌کنم چون فضای خیلی سمی‌ای شده، اممم، جایی که چیزی که می‌تونست رو در رو توافق بشه، تبدیل به یه دعوای بزرگ می‌شه.

اممم. و توهین کردن و این ایده که ما در نوعی جنگ هستیم، دیوانگی است، چون همه ما در این شرایط هستیم، همه ما اینجا در یک قایق هستیم. اممم-هوم. و، می‌دانید، همه ما به خاکمان وابسته هستیم. همه ما به آب تمیز، به هوای تمیز وابسته هستیم. اممم، و کارهای واقعاً مثبت زیادی وجود دارد که می‌توان در این کشور زیبا که ما به اندازه کافی خوش شانس هستیم که در آن زندگی می‌کنیم، انجام داد تا آن را برای همه سالم کنیم.

بنابراین ما فقط باید با صدای بلند صنعت صحبت کنیم، صنعتی که... منابع بسیار خوبی دارد. امم، شما، می‌دانید، آنها کلی پول دارند و می‌توانند به همه قصه‌گوها پول بدهند. امم، و ما فقط باید داستان‌های بهتر و واقعی‌تری بگوییم، امم، چون بسیاری از چیزهایی که در مورد وضعیت سیستم کشاورزی ما به ما گفته می‌شود، درست نیست.

سارا آستین: [00:22:00] خیلی مهم است که این بحث‌های آزاد را داشته باشیم که در آن صدای همه، به ویژه صدای کشاورزانی که از زمین‌های زیادی در سراسر کشور مراقبت می‌کنند، شنیده شود و فضایی فراهم شود که کسانی که علاقه‌مند به اقدام برای طبیعت و آب و هوا هستند، جایی داشته باشند که بتوانند صدایشان شنیده شود یا حتی اگر نمی‌دانند از کجا شروع کنند، از کجا می‌توانند.

این بحث را داشته باشید و بفهمید چه گام‌های کوچکی می‌توانیم برداریم و به دیگران نشان دهید که اگر می‌خواهید اقدامی کوچک انجام دهید، لزوماً لازم نیست که شما، همانطور که قبلاً اشاره کردید، یک طرفدار درختان باشید.

کاترین کلیری: آره. خیلی به حس هویت آدم ربط داره و می‌بینم که جکی یه لینک به درخت‌های سخنگو تو آمستردام گذاشته.

باید دنبالش بگردم. ممنون جکی. اممم، آره، این هویت... اممم... می‌دونی، بین کشاورزهای جوان یه جورایی غرور زیادی وجود داره، و من شنیدم که به روش‌های مختلف در موردش صحبت می‌شه، مثلاً اینکه چقدر موفق هستن، گله‌شون چقدر بزرگه، چقدر سخت کار می‌کنن، به یه شکل... می‌دونی، که همه ما تو این نوع [کار/فعالیت/...] هستیم. [00:23:00] وسواسِ مشغول بودن و مهم بودن، و ادامه دادن به رشد و رشد و رشد.

و اگر بتوانید این را به غرور عظیم تبدیل کنید، این تعداد گونه‌های پرنده‌ای است که در مزرعه‌ام دارم. اینها تعداد درختان بومی هستند که شما را پرورش می‌دهند. باید با حس غرور همراه باشد. و این حس غرور باید عمومی شود زیرا پول آنجاست. می‌دانید، کاشت یک جنگل بومی اکنون در بسیاری از مزارع حاشیه‌ای سودآورتر است و کار بسیار کمتری نسبت به تلاش برای پرورش یک گله گاو دارد.

اممم، اما هنوز کشاورزانی که این کار را انجام می‌دهند، وجود ندارند. اممم، پس چیز دیگری وجود دارد که باید تغییر کند. اممم. این چیزی است که ارزش توجه کردن را دارد؟ می‌دانید، و در حال حاضر، توصیه اصلی این است که باید کالری‌هایی را که در مزرعه خود تولید می‌کنید به حداکثر برسانید، زیرا این، می‌دانید، این کار، این کار برنده است.

می‌دونی، قضیه به سال ۲۰۱۵ برمی‌گرده، وقتی که، وقتی که، اممم. [00:24:00] سهمیه شیر برداشته شد و بانک‌ها، سیاستمداران و همه، کشاورزان را واقعاً و واقعاً به کشاورزی تشویق کردند. تعداد حیواناتی که پرورش دادند خیلی بیشتر از آن چیزی بود که زمین یا منابعی برای انجام دادن داشتند. اممم، و آنها خودشان را در بدهی‌های بزرگی گرفتار کرده‌اند. آنها اکنون زندگی کاری فوق‌العاده شلوغی دارند.

Um, and these herds are pumping out milk. But you know, we’ve seen the effects on water quality. We’ve seen the effects on mental health as well. I think there’s a huge discussion there to be had with farmers about their mental health and what the benefits they can get from actually taking a step back from commodity farming, intensive farming, and looking at what their previous generations did.

و همانطور که گفتم، افتخار به چیزی غیر از بزرگی گله.

سارا آستین: خیلی ممنونم کاترین. به نظرم شما کار زیادی انجام می‌دهید، نه فقط از نظر اقدام، بلکه از نظر آموزش در مورد اینکه همه ما چه کاری می‌توانیم انجام دهیم، گام‌های کوچکی که می‌توانیم برداریم، و در سطح سیستم بزرگتر. [00:25:00] نیز تغییر می‌کند.

کاترین کلیری: بله، و ما امیدواریم که بتوانیم، می‌دانید، آنچه را که در مورد ساخت جنگل‌های کوچک آموخته‌ایم به اشتراک بگذاریم. می‌دانید، در پنج سال گذشته، منابع بیشتری را در اواخر امسال در وب‌سایت خود قرار خواهیم داد که در آن مردم بتوانند خودشان این کار را انجام دهند و ما، می‌دانید، تمام مراحل را به آنها خواهیم گفت، امم، چون متوجه شده‌ایم که تعداد محدودی کار می‌توانیم انجام دهیم و امسال تقریباً ظرفیت‌مان تکمیل شده است.

امم. بنابراین، می‌دانید، راه گسترش آن از اینجا به بعد این است که به مردم مهارت‌ها و ابزارها را بدهیم، مطمئن شویم که آنها می‌توانند به درختان بومی ایرلندی با کیفیت خوب و ترکیب مناسب برای منطقه خود دسترسی داشته باشند. و سپس امیدواریم که واقعاً بتوانیم این کار را در بسیاری از مکان‌ها انجام دهیم.

سارا آستین: عالی. و مردم از کجا می‌توانند اطلاعات بیشتری کسب کنند و با شما در pocket forest تماس بگیرند؟

کاترین کلیری: خب، اینجا جنگل‌های کوچک است، همه یک کلمه، یعنی. اممم، و یک اطلاعات در آنجا هست، ایمیلی که می‌توانید با ما در تماس باشید یا، اممم، بله، از طریق... از طریق وب‌سایت احتمالاً بهترین راه است. اگر در گالوی و دانشگاه گالوی هستید، می‌توانید نگاهی به پروژه آزمایشی ما در آنجا بیندازید. پشت ساختمان ILAS در... [00:26:00] پردیس شمالی و یک کد QR زیبا آنجا هست که خوشحال می‌شویم در آن نظرسنجی انجام دهید و به ما اطلاع دهید.

نظر شما در مورد آن چیست؟ چه احساسی در مورد این فضا دارید؟ چون بخشی از، فکر می‌کنم بخشی از کاری که الان می‌خواهیم انجام دهیم، این است که نظرسنجی‌های بیشتری انجام دهیم. اطلاعاتی از مردم در مورد اینکه چه احساسی در مورد این فضا دارند. ما می‌دانیم که در مورد آن چه احساسی داریم و چقدر می‌توانیم غنی باشیم. ما احساس می‌کنیم که این، می‌دانید، غنایی را که به مناطق شهری اضافه می‌کند، افزایش خواهد داد، اما، امم، ما واقعاً دوست داریم از افرادی که از این فضاها بازدید کرده‌اند، در مورد اینکه در مورد آنها چه فکر می‌کنند، بازخورد بگیریم.

آنها همچنین می‌توانند از مرکز دیجیتال در خیابان توماس دیدن کنند. علاوه بر قهوه‌های کانتینری، ما یک جنگل کوچک در اسکیپ داریم. بنشینید و قهوه‌تان را آنجا بنوشید و کمی در یک منطقه بسیار بسیار شهری از شهر، در جنگل حمام کنید. اممم، و ما ماه آینده چند کارگاه آموزشی در مرکز دیجیتال برگزار خواهیم کرد. این کارگاه‌ها برای عموم رایگان خواهند بود، اما باید آنها را به صورت آنلاین رزرو کنند.

و ممکن است فقط به این دلیل که وقتی مردم کارگاه‌های رایگان را رزرو می‌کنند، گاهی اوقات نمی‌آیند، درخواست کمک مالی کنیم. خب، خب، بله، پس آنها از ماه ژوئن شروع می‌شوند. هر چهارشنبه کارگاه‌های چهارشنبه برگزار می‌شود. [00:27:00] وقت ناهار در ماه ژوئن، آه، در مرکز دیجیتال. بنابراین ما دوست داریم مردم به آن بپیوندند.

و دوباره می‌توانند از طریق وب‌سایت رزرو کنند یا ما را در اینستاگرام دنبال کنند، جایی که ما در PocketForests هستیم، یک کلمه.

سارا آستین: خیلی عالیه. خیلی ممنون کاترین. من واقعاً از گفتگوی امروزمون لذت بردم.

کاترین کلیری: خواهش می‌کنم. ممنون سارا.

جکی دی بورکا: کاترین و سارا، خیلی از شما متشکرم. مصاحبه‌ی واقعاً عالی‌ای بود و نکاتی در طول مکالمه‌تان مطرح شد که در صفحه‌ی برنامه ذکر خواهیم کرد.

That are relevant to, for example, uh, Dr. Nadina Galle, who is the person who originally told us about the talking trees in Amsterdam. Absolutely fascinating as well, and very much linked to Catherine’s work and what came up during this interview. So we’re gonna, you know. Pop that into the episode page, so you can also explore that as well, because it’s very much interlinked.

ما در سال ۲۰۲۴ یک سریال با دکتر نادینا هولا ساختیم. این یک مینی سریال است و او بسیار الهام‌بخش است. [00:28:00] همچنین، جدا از آن، یک قسمت دیگر هم هست که می‌خواهم به آن اشاره کنم که به شدت به چگونگی ارتباط سلامت و طبیعت مربوط می‌شود. این دو با هم در ارتباط هستند و آن هم با جین فینلی است. همه این‌ها در صفحه مربوط به هر قسمت قرار خواهند گرفت تا بتوانید عمیق‌تر به این مباحث بپردازید.

و حتماً اطلاعات ارزشمند موجود در صفحه قسمت‌ها را که می‌توانید در برنامه پادکست خود یا در وب‌سایت خودمان به آدرس Constructive.voices.com پیدا کنید، بررسی کنید. در آنجا اطلاعاتی مربوط به آنچه کاترین در مورد کارگاه‌هایی که قرار است ماه بعد برگزار شوند، اما از آنجا که ما از قبل ضبط می‌کنیم، در واقع در همین ماه ژوئن برگزار می‌شوند، وجود دارد و واقعاً جالب خواهند بود.

پس از دست ندهید. حتماً تمام اطلاعات کاترین را بررسی کنید و به وب‌سایت او سر بزنید و رفتن به کارگاه‌ها را در نظر بگیرید. از گوش دادن شما بسیار سپاسگزارم.

این صداهای سازنده است.